http://www.4shared.com/audio/fMR2iGQ0/_3_.html
ขี่โฟมน้อยลากรุง…
ดอกรัก ดอนตรอ
* จำลากรุง เมืองกรุง อันเพริศแพร้ว
จำจากกันแล้ว นคร เมืองสวรรค์
น้ำมันท่วม หนีน้ำกันแทบไม่ทัน
โอ้เมืองนี้เขาเรียก ว่าเมืองสวรรค์
จำจาก แล้วกัน ไปอยู่บ้านไร่ปลายนา
* เมืองลำพอง ท้องฟ้าอันแสน อำไพ
จำจากไกล ไร้ที่พึงพา
ขี่โฟมน้อยลาแล้ว กับมวลน้ำมหา
หอบเสื่อหอบหมอน ไปอยู่กับป้า
เห็นที่จะต้องขอลา กลับบ้านนาชั่วคราว
*** ขอลาที่โรงงาน ความหวัง
ถึงท้องร้องดัง พบกับความเศร้า
ท่วมได้ท่วมไป ขอลาไกลชั่วคราว
เสื้อชุดตัวเก่ง พร้อมเงินในกระเป๋า
เดินลุยน้ำเด่าเด่า ขอยอมแพ้โดยดี
* จำลากรุงเมือง กรุงศิวิไล
จำจากไกล ใช่จะหลีกหนี
ไปชั่วคราว จะมาใหม่อีกที
น้ำลดเมื่อไร โรงงานจ๋าจะมาที่นี่
ขี่โฟมน้อย น้ำตาไหลปรี่ ขอลาทีเมืองกรุง....
สบายดีนะครับ "น้องณัฐ" นานจังแล้วที่ไมได้เจอกัน สบายดีนะครับ ยังเขียนกลอนหวานเป็นเอกลักษณ์ อมตะนะครับ
สบายดีนะครับ นานเป็น ปีไม่ได้เจอกัน กลับมายังมีความ เก๊า เหมือนเดิมนะครับ...
ดีครับ ท่านอาจารย์ดอกรัก