.."เรื่องเล่า"ครั้งหนึ่งเมื่อไม่นาน..มานี่เอง..มีเมืองเมืองหนึ่ง..ตั้งอยู่ปากแม่น้ำ..ซึ่งเป็นทางเดินปลายน้ำของแม่น้ำหลายๆสายมาบรรจบกันและไหลลงสู่ทะเล...
..น้ำขึ้น..น้ำลงเป็นธรรมดาธรรมชาติ....
ในเมืองนี้มีผู้คนมากมายอยู่กันอย่างหนาแน่น..เพราะเคยอุดมสมบรูณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารเมื่อมีผู้ขึ้นมากขึ้นเป็นลำดับจึงเกิดความผิดปรกติขึ้นในหมู่ชน...ที่ผิดแปลกไป..คือ..."มีหูใหญ่"..ผิดปรกติ..เรียกกันว่า.."คนหูกาง"..(มีการรับฟังอย่างผิดปรกติ)..บางคนมี "ขี้มูกมาก"..เรียกว่า.."คนขี้มูกมาก"..ผิดปรกติ..บางคน..มีบั้นท้ายแหลม.."ตูดแหลม"..เรียกว่า..ตูดแหลมผิดปรกติ..เป็นอันตรายต่อการนั่ง..ผิดปรกติ...บางคน.."มือโต"กว่าใบพาย..เรียกว่า"มือโตผิดปรกติ"(คนเหล่านี้มีนิสัยผิดปรกติคือ..ไม่พาย..แล้วยังเอา"ตีน"ราน้ำ...จนเป็นปรกติ..
ในเมืองนี้มีคนเหล่านี้อยู่รวมกัน..ก็ทะเลาะกันทุกวัน..จนเป็นเรื่อง..ปรกติเพราะความไม่สมประกอบของแต่ละคน..จนเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่ธรรมดาไปเสียแล้ว....
วันนี้..น้ำหลากมามากผิดปรกติ...มวลน้ำมีมากมาย..มัวทะเลาะกัน..ละเลย..เพราะความผิด ปรกติ...
...คนเหล่านั้น..เริ่ม..หันมองกันอย่างเลิ่กหลั่ก..หันไปหันมา..(เริ่มมองหน้ากันเลิกทะเลาะ)..ถามกันว่า..ทำไงดี...(เพราะความกลัว"ตาย")...
...คนเหล่านั้น..ลงความเห็นเป็นเอกฉันท์กันว่า"ลงเรือซิ"..ลงเรือลำเดียวกัน...ทุกคนลงเรือพร้อมกัน..แต่ด้วยความไมมี"สติ"จากความกลัว.."ตาย"..คนตูดแหลมนั่งลงอย่างแรงไม่ได้ระวัง..เรือจึงทะลุ..."คนขี้มูกมาก..ตกใจ..สั่ง"ขี้มูกพรืด"อุดเรือไว้ได้..อย่างทันท่วงที..คนมือโต..ลืมเลิกเกี่ยงงอน...รีบพายจ้ำทันที...คนหูกางได้ที..กางหูรับลมที่พัดผ่านมาพอดี...เรือลำนั้นจึง..แล่นรอดปลอดภัย...เอย.....
จำได้ว่า พอผมเลยเล่าเรื่อนี้ให้ฟังตอนสมัยเด็กๆๆไม่ได้ฟังนานแล้ว
สวัสดีค่ะ
แทบจะลืมนิทานเรื่องนี้ไปแล้ว
ดีจังค่ะ ที่นำมาเล่าอีกที
ร่วมใจกันแก้ไขปัญหาด้วยความพร้อม ตามความพร้อมของตนนะคะ
มีดอกไม้มาฝากค่ะ
สาธุ...ขอให้ไปได้ตลอดรอดฝั่ง
.... เคยฟังมาครั้งหนึ่งนานมาแล้ว คนเล่าเป็นชาวไทยพวนบ้านหาดเสี้ยว อ.ศรีสัชชนาลัย จ.สุโขทัย ท่านบอกว่าเป็นนิทานที่ติดมาตั้งแต่ปู่ย่าตาทวดซึ่งอพยพมาจากเมืองพวน ...
... ถ้าจริงตามนั้นแสดงว่าเป็นนิทานอมตะที่มีมาตั้งโบราณ ติดกับรากเง่าของชนที่พูดภาษาตระกูลไต...สุดยอดเลยนะเนี่ยะ
... ท่านผู้เล่าน่าจะเสียชีวิตไปแล้ว ตอนเล่าเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วก็อายุ 70 กว่าๆ แล้ว ป่านนี้ถ้าอยู่เกือบ 100 แล้วละมั๊ง และ มีอีกหลายเรื่อง เช่น หมอนข้างใบเดียว ทำไมผัวรักเมียน้อย ไอ้เซียงเมี่ยง เป็นต้น
... ว่าแล้วรู้สึกผิดนะนี่ที่ไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนท่านอีกเลย ...
... ขอบคุณที่นำมาเขียนซะน่าอ่านเชียว ให้อรรถรสมากกว่าฟังเมื่อคราวก่อนเลย
.... ว่าแต่ว่ากลัวปลาอดโซ ไม่มีอะไรกินพากันมาแทะขี้มูกจนเรือรั่ว พากันจมน้ำตายหมด... กรรมเลยนะนั่น
ÄÄÄ..สวัสดีค่ะคุณลุงมันอ้น....ยายธี..อ่าน..คอมเม้นท์แล้ว..หัวเราะกลิ้ง..ชอบจังค่ะ..ที่ช่วย สร้าง..จินตนาการต่อ..เจ้าค่ะ..และยายธี..ขอคาระวะท่านผู้อ่านมาณ.ที่นี้เจ้าค่ะ...สาธุ..ด้วยเจ้าค่ะ..ขอให้ไปตลอด..รอดฝั่ง..อ้ะ...ด้วยอุ้มบุญ เจ้าค่ะ..ยายธี