.... เคยฟังมาครั้งหนึ่งนานมาแล้ว คนเล่าเป็นชาวไทยพวนบ้านหาดเสี้ยว อ.ศรีสัชชนาลัย จ.สุโขทัย ท่านบอกว่าเป็นนิทานที่ติดมาตั้งแต่ปู่ย่าตาทวดซึ่งอพยพมาจากเมืองพวน ...

... ถ้าจริงตามนั้นแสดงว่าเป็นนิทานอมตะที่มีมาตั้งโบราณ ติดกับรากเง่าของชนที่พูดภาษาตระกูลไต...สุดยอดเลยนะเนี่ยะ

... ท่านผู้เล่าน่าจะเสียชีวิตไปแล้ว ตอนเล่าเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วก็อายุ 70 กว่าๆ แล้ว ป่านนี้ถ้าอยู่เกือบ 100 แล้วละมั๊ง และ มีอีกหลายเรื่อง เช่น หมอนข้างใบเดียว ทำไมผัวรักเมียน้อย ไอ้เซียงเมี่ยง เป็นต้น

... ว่าแล้วรู้สึกผิดนะนี่ที่ไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนท่านอีกเลย ...

... ขอบคุณที่นำมาเขียนซะน่าอ่านเชียว ให้อรรถรสมากกว่าฟังเมื่อคราวก่อนเลย

.... ว่าแต่ว่ากลัวปลาอดโซ ไม่มีอะไรกินพากันมาแทะขี้มูกจนเรือรั่ว พากันจมน้ำตายหมด... กรรมเลยนะนั่น