วันจันทร์ ที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๔ กราบสวัสดีค่ะครู      เช้านี้ตื่นขึ้นมาบนห้องพระ กราบพระสวดมนต์ แล้วก็ลงมาข้างล่าง ระลึกถึงครู วิถีที่ครูสอนถ้าไม่ทำก็ไม่รู้ อาบน้ำ แต่ก็อดเช็คข่าวน้ำท่วมไม่ได้ ออกไปทำงานแวะซื้อกับข้าวเพิ่มแลัวก็แวะไปวัดที่ไม่ไกลบ้าน ท่านตักสำรับแล้วจึงเก็บไว้เพล แล้วก็ไปทำงาน ตั้งใจว่าวันนี้คุยกับน้องฝึกงานเภสัช แล้วก็สอนทำเจล สบายๆกับวันเรียนรู้ พอนั่งลงสอนเด็กชวนกันทบทวนว่า ก่อนมาจนมาถึงวันนี้ได้เรียนรู้อะไร รู้อะไรมากขึ้น ทั้งวิชาการ และภายในตนเอง งานที่น้องทำเห็นพัฒนาการ แสดงว่าเกิดองค์ความรู้ในตนเองเชิงการจัดการ พอเดินหน้าที่จากที่เคยทำงานเร่งๆได้จากตำรับเก่าสังเกตเห็นว่า น้องเซ็งๆ จึงเข้าไปทำความเข้าใจว่าบางอย่างต้องเรียนรู้ที่จะรอเวลา เข้ามาสอนตนเองเหมือนกันค่ะครู ทำได้แล้วก็จะเร่งๆเอาผล ทั้งที่ยังไม่ถึงพร้อม สอนน้องก็เหมือนสอนตนเอง บ่ายๆทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี นึกขึ้นว่า เจลล้างมือที่ทำน่าจะแจกไปทุกห้องทำงาน รวมถึงจุดบริการด่านหน้าที่มีลูกค้ามาก แว๊บชวนน้องๆไปแจก เพื่อชวนให้เขาเห็นคุณค่า ลองนึกดูว่าของที่ทำกับมือ แล้วมีผู้นำไปใข้ประโยชน์แล้วได้ให้ด้วยตนเอง กำลังใจจะเป็นอย่างไร อันนี้นึกขึ้นกับตนเองค่ะครู พอลงมือทำก็ได้เห็นรอยยิ้ม เย็นๆปรึกษาพี่ๆที่ต้องนำของไปแจงผู้ประสบภัย ว่าต้องการอะไรเพิ่ม เลิกงานมาถามน้องๆที่กมลาสัยที่ดูแลน้ำท่วมชาวบ้านก็ได้ความว่าต้องการอีก ๑๐๐๐ อัน ก็ตั้งใจว่าเดี๋ยวต้องเร่งทำ อ้อครูค่ะเพื่อนที่บอกว่าติดต่อกับนาคได้โทรมา ใจระลึกถึงคำครูว่าที”ติ๋วแกอย่างพึ่งเพี้ยนไปอีกคนนะก็ได้ยิ้ม” จากคำกล่าวและการนำเสนอหากไม่มีสติก็ง่ายที่จะหลงเคลิ้มไป อยากเห็นอดีต เห็นอนาคต ช่วยคนโดยสมาธิ ดูมันจับต้องได้ แต่ไม่ใช้สรณะ ไม่ใช่ทาง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่า “ไม่มี” ครูสอนเสมอๆ แล้วครูก็ทำให้เห็นเสมอๆเช่นกันค่ะ ศีลวันนี้ไม่ได้ฆ่าใคร อยู่หน้างาน ไม่ค่อยมีโทสะ พยายามตั้งสติกับตนเองค่ะ ศีลข้อ ๒ วันนี้ไปทำงานไม่สายทำงานเต็มกำลังแต่เงินที่อยู่ในมือที่สำรองรอซื้อของถูกจ่ายไปในกิจส่วนตัวบอกตนเองว่า ต้องรีบเอามาคืนนะ ศีลข้อ ๓ ไม่ได้วุ่นวายอะไรกับเรื่องชู้สาวค่ะ ศีลข้อ ๔ วันนี้ว่าจะไปจังหัน แต่ได้เพล ยังต้องปรับปรุง ศีลข้อ ๕ ไม่ดื่มเหล้าค่ะ สติต้องสั่งสมเพิ่ม…….สาธุค่ะครู