วจีกรรม

 

 

...

เวลาพูดสิ่งใดควรคิดก่อน
เพราะจะย้อนกลับหลังทำไม่ได้
เพราะคำพูดคือสายน้ำที่ไหลไป
ความเสียใจที่บังเกิดคือเบียดเบียน

จิตสำนึกอยู่ในใจควรทำงาน
พฤติการณ์ใดใดก่อนคิดเขียน
อย่าให้มันกลายเป็นเพียงบทเรียน
ประวัติศาสตร์ซ้ำเวียนอยู่ทุกวัน

เกิดเป็นคนต้องรู้จักจะแก้ไข
ทำสิ่งใดที่ผิดพลั้งมิขำขัน
คิดถึงใจเขาใจเราก็แล้วกัน
มัวแต่ฝันว่าเขาสุขเพราะปากเรา

ไปหลงติดความคิดของตัวเอง
ไม่หวั่นเกรงบาปกรรมที่ทำเขา
ความไม่รู้ก็คือกรรม หนักไม่เบา
กลายเป็นเขลาเป็นบาปคือสาปตน

น่าอดสูน่าสงสารผสมกัน
ทำทุกวันจะติดตัวไม่กลัวผล
ตัวบาปกรรมสะสมทั้งชั่วคน
ทุกข์ในตนหนักขึ้นเช่นผื่นคัน

ขออโหสิกรรมแต่คราวนี้
ขออย่ามีเวรกรรมที่ทำฉัน
ขออภัยนับจากนี้ไปจากกัน
ขอคืนวันคืนสุขหยุดทุกข์ทัณฑ์

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ณ เชียงใหม่

๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

๐๑.๐๘ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ปาก ...

 

คิดก่อนพูด เพราะเมื่อพูดอะไรไปแล้ว "คำพูด คือ นายเรา"

จะให้มันย้อนกลับคืน หรือ ขอโทษ ... ยากนักที่จะลืมเลือนได้

 

คำพูดสามารถสร้างกรรมและเบียดเบียนผู้อื่นได้

ดั่งหลักธรรมของพระพุทธองค์ ชื่อ "อกุศลกรรมบท ๑๐"

ในส่วนของ "วจีทุจริต ๔" หรือ การกระทำชั่วทางวาจา ได้แก่

 

- มุสาวาท ... พูดปด

- ปิสุณวาจา ... พูดส่อเสียด

- ผรุสวาจา ... พูดคำหยาบคาย

- สัมผัปปลาปะ ... พูดเพ้อเจ้อ

 

ดังนั้น คิดก่อนพูดดีที่สุด

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................