เจ้าหญิงอินถวา...นิทานปรัมปราน้ำท่วมกรุงเทพ ฯ

กาลครั้งหนึ่ง...ไม่นานเมื่อวานสาย ๆ...

“มาจากกรุงเทพฯ แล้วหรือ?”ผมถามน้องสาว เพราะเห็นเดินทางไปช่วยโรงเรียนเก่าที่กรุงเทพฯ หลายวัน

น้องสาวผูกพันกับโรงเรียนแห่งนี้ เพราะเป็นโรงเรียนที่บรรจุเข้ารับราชการครั้งแรก

และเพิ่งย้ายมาโรงเรียนใกล้บ้านถิ่นอีสาน ได้สองเทอม

พรุ่งนี้จะเปิดเทอมแล้ว คงจะกลับมาเตรียมการสอน

“ ค่ะ ...กลับมาแล้ว พร้อมยอดอินถวามาหอบใหญ่” น้องสาวชูกิ่งยอดอินถวาความยาวเท่าไม้โปรเจคเตอร์มากมาย

จัดแจงเอาขวดนมเปรี้ยวที่ดื่มแล้วล้างให้สะอาดใส่น้ำ

ผมได้ความรู้ใหม่ ว่าอินถวาปลูกอย่างนี้ก็ได้

น้องสาวและเพื่อนครู ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนอีสาน นอนที่โรงเรียน...ปลูกอินถวาด้วยวิธีนี้รอบโรงเรียนที่กรุงเทพ ฯ

“สงสารต้นอินถวา เพราะน้ำท่วมจะท่วมมิดแล้ว ต้นอื่น เช่น กุหลาบ มะลิ ดาวเรือง น่าจะต้องตายแน่ ๆ เลยหอบอินถวามา ประมาณสองอาทิตย์ก็ออกรากมากมาย แล้วลงกระถางและลงดินได้ “

ผมจึงขันอาสาช่วยน้องสาว ริดใบออก และนำยอดอินถวาวางลงไป ประมาณ 30 กว่าขวดและกิ่ง

ระหว่างปักชำนั่นเอง...

ผมก็ได้ยินเสียงบทสนทนาระหว่าง ‘สาวสวยกิ่งอินทวา’ ที่มาจากกรุงเทพฯ และ ‘หนุ่มอีสานแคนา’ ที่อยู่ข้างพวกเรากำลังปักชำ

หนุ่มแคนา : สวัสดีครับ น้องสาวอินถวาที่สุดสวย และน่าจะหอมอบอวลทั่วบานแม้เป็นสาวบานสะพรั่ง เธอน่าถนุถนอมยิ่งนัก เพราะเธอสู.ศักดิ์มาจากกรุงเทพ ฯ เมืองศิวิไลซ์

สวยสวยอินถวา : สวัสดีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ อพยพจากรุงเทพฯ น้ำท่วมหนัก เพื่อน ๆ ล้มตายมากมาย และแต่ต้นไม้ใหญ่ ๆ ถ้าท่วมไม่นาน ก็คงยืนหยัดอยู่ในร่มเงานักเรียนค่ะ

หนุ่มแคนา : ลำบากนะครับ พวกเราเป็นเพื่อนกัน และมีหน้าที่เหมือนกัน คือ ช่วยให้โลกสดใส ต่อไปนะครับ

สวยสวยอินถวา : ลำบากมากมายเลย ทั้งคน สุนัข และสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย รวมถึงต้นไม้อย่างพวกเราค่ะ

แต่ก็ทำให้เห็นภาพชีวิตมากมาย ถึงแม้จะมีภาพเลวร้ายแต่ก็ได้เห็นภาพที่งดงามที่ไม่เคยได้เห็นบ่อยในกรุงเทพ ฯ

ได้เห็นผู้คนมากมายยิ้มแย้มด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน และช่วยเหลือกัน เกื้อกูลกัน ซึ่งไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ต่างคนต่างอยู่

ได้เห็นผู้คนใช้เรือ... แทนรถยนต์ที่วิ่งอย่างขวักไขว่และหนาเนืองเหมือนเมื่อก่อน

ได้เหมือนรอยยิ้มพริ้มพรายของพระพุทธรูปกลางน้ำที่งดงาม ... เห็นความงดงามของต้นไม้ที่ยืนหยัด ซึ่งไม่เคยได้เพ่งพิศอย่างพินิจ

ได้กำลังใจจากคนในประเทศไทย...คนต่างชาติ ที่ส่งกำลังใจให้

ฉันภาวนาว่า...ขอให้เหตุการณ์คลี่คลายโดยเร็ว แล้วกรุงเทพ ฯ จะกลับมาเป็นเช่นเดิม

หนุ่มแคนา : ใช่ กรุงเทพ ฯ จะกลับมาเป็นเช่นเดิมครับ

สวยสวยอินถวา : จะกลับมาเหมือนเดิม และที่เพิ่มเติมขึ้น คือ การเรียนรู้และการทำให้ทุกชีวิตเดินทางต่อไปในอนาคต

จากเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งนี้….

น้ำตาหยดสุดท้ายของคนกรุงเทพ ฯ เมื่อพวกเราปาดน้ำตาให้แห่งสนิท เราจะเดินทางกันต่อไปในอนาคต

ด้วยพลังความรู้ และปัญญา

หนุ่มแคนา : แล้วคุณอินทวา จะได้กลับบ้านนะครับ ....

กลับคืนกรุงเทพมหานคร...อมรรัตนโกสินทร์ ................................. ขอให้ "เจ้าหญิงน้อยของผม เจ้าหญิงอินถวา" พบกับความสุข สนุกสนาน อบอบอุ่น ...นิรันดรนะครับ

(ขอบคุณภาพถ่ายจากอินเตอร์เนตครับ)