จากสถานการณ์ภัยพิบัติที่กำลังคุกคามอย่างหนักหน่วง การตรวจเช็คข่าวสาร ดูความเคลื่อนไหวของระดับน้ำอย่างต่อเนื่อง แผนที่ทุกรูปแบบแพร่สะพัดเพื่อบอกระดับน้ำแทบจะทุกนาทีจากหลายๆ องค์กร ทั้งแผนที่ แผนผัง แผนภาพ จากมุมสูง แนวตัด หรือทำกันเอง ภาพถ่ายจากดาวเทียมมีมาหมด จนเริ่มงงกับรูปแบบของแผนที่ เพราะมีทั้งที่ดูรู้เรื่อง และดูไม่รู้เรื่อง ...

         
         

ทำให้นึกสมัยเด็กๆ ด้วยความที่คุณพ่อเป็นคนที่ชอบส่งเสริมการเรียนรู้ของลูกๆ ก็มักจะมีหนังสือแนววิกิพีเดีย สารานุกรม พจนานุกรม (อังกฤษ-ไทย, อังกฤษ-อังกฤษ) ความรู้รอบโลก หรือแม้กระทั้งแผนที่ประเทศไทยและเพื่อนบ้าน ไปจนถึงแผนที่โลก ทั้งที่เป็นแผนภาพ(ติดห้อง) เป็นเล่ม(พกพา) และลูกโลก(ตั้งโต๊ะ) มีมาให้กันครบถ้วน ..

และสมัยเรียนระดับก่อนมหาวิทยาลัย เลือกเรียนสาขาศิลป์-ภาษา เจ้า Dictionary อังกฤษ-ไทย, อังกฤษ-อังกฤษ จึงต้องมีพกติดตัว และอีกเล่มที่จะต้องมี คือ แผนที่โลก หรือที่เรียกว่า Atlas ซึ่งจำได้ว่าสมัยนั้นใครมีเจ้า Atlas ไว้ในมือนี่ เท่ห์!!

คุณครูวิชาสังคมศาสตร์ท่านคงตั้งใจสอนเป็นอย่างดี แต่ถ้าเราตั้งใจเรียนและพยายามทำความเข้าใจกับมัน เราจะเรียนรู้อะไรจากแผนที่อย่างมากมาย ไม่เพียงแค่ข้อมูลเบื้องต้นทางด้านประชากร เมืองหลวง สภาพแวดล้อม ชุมชน ศิลปะ วัฒนธรรม ฯลฯ แต่ลูกศิษย์คนนี้ก็เรียนรู้โลกบนฐานคิดเพียงแค่ว่า “โอ้ววว เท่ห์มาก!!”

ซึ่งในปัจจุบันเด็กๆ คงเรียนรู้แผนที่ผ่านข้อมูลบน Internet หรือ Facebook และกด Like กด Share กันบนสถานการณ์ที่กำลังประสบจากภัยพิบัติหล่ะมั๊ง แต่ก็อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ที่จะทำให้เด็กๆ หันมาสนใจการทำความเข้าใจกับแผนที่มากขึ้น ..

ตามสถานการณ์ปัจจุบันซึ่งไม่สามารถนำความเท่ห์ในสมัยนั้นมาใช้ประโยชน์ได้เลย คงต้องบอกกับตัวเองเสียใหม่ว่า “โอ้ววว โง่มาก!!”

และที่สำคัญ คุณพ่อเคยเป็นนักเรียนนายร้อยแผนที่ทหารบก เคยประจำการอยู่ที่กรมทหารปืนใหญ่ที่ ๑ รักษาพระองค์ ที่จะต้องใช้แผนที่ประกอบการวางแผนต่อไป แต่เรากลับไม่รู้เรื่องในการอ่าน การใช้แผนที่เลย ... “โอ้ววว โง่จริงๆ!!”

เพราะฉะนั้นไม่ต้องไปโทษใครแม้แต่การปฏิรูปการศึกษาจะเวิร์ครึไม่ ถ้าผู้เรียนยังมีความคิดแบบนั้น คงต้องโทษตัวเองนี่แหละเป็นสำคัญ!!

----------------------------------------
ขอบคุณภาพจาก Internet