* ความจริงผู้เขียนไม่ทราบว่า ตัวเองเป็นคนมีบุญหรือไม่ ? หรือทำบาปไม่ขึ้นเพราะเวลาไปตกปลาทีไร คนอื่นเขาได้กันทั้งนั้น. ยกเว้นผู้เขียน..ไม่ค่อยได้กับเขาเลย. ช่วงหลังจึงตัดใจซื้อกินเองดีกว่า..ยังไงๆก็ไม่บาปเพราะซื้อแต่ปลาที่ตายแล้วบ้าง ปลาแดดเดียวบ้าง. ปลาตีนไม่เอาเหรอเพ่ ?..ใครน๊ะช่างสงสัยไม่เข้าท่า.เปล่าผมไม่ได้หยาบคายน๊ะครับ. มีจริงๆครับปลาพวกนี้ จะอยู่ตามป่าชายเลน ใช้ครีบตะกายคล้ายๆการเดิน เร็วพอสมควรมิน่า..ผมคิดว่าลูกพี่ถามแบบกวนปลาตีน. ต้องขออภัยที่เข้าใจผิด.
๔๖.พี่เลี้ยง ทร.และนย.ไทย กำลังจะไปทำบาป - ตกปลา. หน้าห้องพัก.
ท่านต่อไปถ้ามาที่นี่ระวังไว้หน่อยก็ดีครับ แม้เราจะไม่อยากฟังคำชมก็ตาม แต่ก็ไม่ควรให้เจ้านายมาด่าแบบเจ้านายเกาหลีท่านนี้.จริงไหมครับ เจ้านาย ? วันเสาร์พี่เลี้ยงมารับไปตกปลาผมกับคำรณรีบแต่งตัวทันที เรามาลงเรือที่ท่าเรือโอเชี่ยนไซ๊ค์Oceanside Habour. ผู้โดยสารส่วนมากเป็นนักท่องเที่ยวอเมริกัน ซึ่งมีผสมกันระหว่างทหารและพลเรือน ทางโรงเรียนคงมีงบจ่ายให้แน่ๆ เพราะปกติแล้วผมว่า พี่เลี้ยงไม่น่าจะสปอร์ตขนาดนี้ยังไงก็ช่างเถอะ !พอซื้อตั๋วเสร็จแล้วเราก็ลงไปอยู่ในเรือกันเลย. มีผู้โดยสารอยู่ในเรือลำละประมาณ๓๐ คน เรือทั้งสองลำออกจากท่าเรือมาพร้อมๆกัน เรือดังกล่าวนี้แม้จะเป็นเรือท่องเที่ยวแต่นักท่องเที่ยวสามารถตกปลาได้ เพราะเขามีอุปกรณ์ครบครัน.เรือออกจากฝั่งมาราว๑ ชม.เศษๆ จึงลอยลำให้ผู้โดยสารตกปลากันเป็นจุดแรก.ตกได้บ้าง..ผิดหวังบ้าง.ส่วนใหญ่จะเป็นปลาตัวเล็กๆทีมของเรายังไม่มีใครตกได้สักตัวเลยครับ..บนเรือลำนี้ก็มีอาหารและเครื่องดื่มขาย ใครอยากนั่งพักผ่อน เขามีเก้าอี้แบบปรับนอนได้แถมยังบริการฟรีด้วยน๊ะ เรือลอยลำอยู่ราว๑ ชม.ไม่มีทีท่าว่าจะได้ปลากันเลย.กัปตันจึงพูดเอาใจว่าเดี๋ยวจะย้ายเรือเพื่อไปยังจุดที่มีปลาชุม โดยออกทะเลไปอีกราว๓๐ นาที..พอเรือมาถึงพื้นที่พี่แกทอดสมอจริงตามที่ได้บอกกับนักท่องเที่ยว.. ปลาชุมจริงๆครับ แต่พี่ปลาไม่มากินเบ็ดผมและคำรณเลย แม้แต่ตัวเดียว. ยังดีน๊ะที่พี่เลี้ยงตกได้บ้างมิฉะนั้น...พี่แกคงจะบ่นกันน่าดู. บ่ายเศษๆเรือจึงหันหัวกลับเข้าฝั่ง ระหว่างทางใครได้ปลาก็จะนำมาทำความสะอาดแล้วแพค ใส่ถุงไว้เพื่อไปอวดทางบ้าน หรือไปฝากบ้านเล็กบ้านน้อยก็ช่างเพราะที่จริงแล้วไม่เกี่ยวกับเรา.
๔๗.ผู้เขียนและพี่เลี้ยงบนเรือ. - มุ่งหน้าไปตกปลานอกชายฝั่ง.
ระหว่างที่เรือแล่นมีนกนางนวลหลายตัวบินตามมา. Sea Gull. เพื่อกินเศษปลาที่คนตกได้แล้วชำแหละเก็บไว้. เราออกจากท่าเรือแล้วพี่เลี้ยงแวะไปรับกิ๊กของเขา แล้วชวนกันไปต่ออีกหลายแห่ง ที่จำได้แห่งสุดท้ายคือเราไปตีก๊อล์ฟกัน.ที่เมืองนี้มีสนามก๊อล์ฟเล็กๆสำหรับฝึกหัดหลายสนาม สมัยนั้นที่บ้านเรายังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำถ้ามีใครพูดเรื่องสนามไดร๊ฟ์ก๊อล์ฟ.เรามาแวะที่สนามนอกเมืองชื่อสนามก๊อล์ฟนานาชาติ International Golf. เป็นกรีนที่ทำขึ้นเองโดยมีพื้นที่ไม่กว้างนัก. เราเลยไปนั่งดื่มเบียร์และเล่นก๊อล์ฟไปด้วยจนดึก พี่เลี้ยงกลับมาส่งเราที่ห้องพักเกือบตีหนึ่ง ลงรถได้ก็อาบน้ำนอนกันเลย ก็สนุกกันไปอีกแบบหนึ่งในช่วงวันหยุด ของทหารไทยที่นี่. วันอาทิตย์นี้เราจึงตื่นสายกันหน่อย หันไปหันมาเสบียงจะหมดแล้วเอ้า ! หงายหมวกกันหน่อย.คนละเท่าไรว่ามา? รวบรวมเงินได้แล้วจนท.สูทกรรมชาวไทยก็ต้องนั่งรถออกไปจัดหาเสบียงมาตุนไว้ เป็นพวกอาหารแห้งครับ มีกะปิ , น้ำปลาทิพย์รสขวดใหญ่ ราคาประมาณ ๑ เหรียญ. เราไม่ลืมที่จะซื้อกับข้าวสดมาเพิ่มด้วย ไก่บ้าง หมูบ้าง เครื่องในบ้าง ที่นี่เขาจะแพ๊คเป็นอย่างดีสามารถเก็บได้หลายวัน อาหารแห้งชุดนี้น่าจะเป็นงวดสุดท้ายแล้ว เพราะสองคนที่มาเรียนเบสิคนั้นใกล้จบแล้ว จากการที่ได้คุยกันทุกเย็นเขาบอกว่าจบวันนี้ ขอกลับพรุ่งนี้เลย..อยู่ที่ไหนไม่สุขใจเหมือน บ้านเรา. ช่วงเย็นผมวิ่งออกกำลังกายแล้วเลยไปซาวน่า. ที่โรงยิมส์ข้างๆบี โอ คิว แล้วก็เลยมาแวะดูปรากฎว่า หมวดเบญจพล.เดินทางมาถึงแล้วครับ ผมบอกว่าถ้าจบแล้ว จะยกถ้วยชามต่างๆให้หมดเลย เพราะไม่รู้ว่าจะเอาไปไว้ที่ไหนถ้าเบญจพลกลับก็ยกให้คนไทยที่รู้จักไป อะไรกัน? นึกไม่ออกเลยหรือว่ามีใครบ้าง?
๔๘.ผู้เขียน พี่เลี้ยงและกิ๊ก. - ที่สนามไดร๊ฟ์ก๊อล์ฟ.
ช่วงนี้ผมห่างตำราไปหน่อย เพราะอยู่ในช่วงถอด-ประกอบเครื่องนั่นเอง ! ที่จริงเราได้รื้อเครื่องยนต์ออกมาหลายวันแล้ว แต่รอทำความสะอาดกันอยู่ ถ้าเสร็จแล้วก็จะประกอบกลับทันทีน่าจะเป็นสัปดาห์หน้า. เช้าวันเสาร์นี้พี่เลี้ยงมารับเราทั้งหมดไปเที่ยวกันแต่เช้า. แต่ไม่ได้บอกว่าจะไปที่ไหน ? เรามาขึ้นรถกันก่อน..โดยมิได้สนใจว่าจะไปที่ไหน ?แล้วแต่สปอนเซอร์. รถออกจากค่ายมาตามเส้นทางสู่แซนดิเอโก จำไม่ได้แล้วว่า มาแยกที่ไหน? รถแล่นมาชั่วโมงเศษๆมารู้เอาอีกทีก็ตอนที่รถจอดแล้ว พอลงรถมาจึงรู้ว่าตรงนี้เป็นที่สูงชันพอสมควร. พื้นที่นี้มีลักษณะเป็นเนินสูงถ้ามองลงมาจะเป็นหน้าผาชัน และด้านล่างเป็นชายหาดมองเห็นคนลิบๆอยู่ด้านล่าง เล่นน้ำทะเลบ้าง เล่นบอลชายหาดกันบ้าง หลายๆคนเดินเล่นบนชายหาด ส่วนพวกที่ไม่ได้ทำกิจกรรมใดใด ? ก็นอนแก้ผ้ากันเกลื่อนหาดไปหมด. จริงๆน๊ะครับ. ผมมิได้เขียนผิดตามที่ท่านเข้าใจ ถัดออกมาเป็นทะเลกว้างใหญ่มากครับ.แต่ที่เรายืนอยู่นี้เป็นสนามสำหรับเล่นเครื่องร่อน ที่บังคับด้วยคนเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า*แฮ้ง กรายเดอร์ Hang Grider.เป็นอุปกรณ์ที่ประกอบด้วยโครงเหล็ก แต่มีผ้าใบติดอยู่ด้านบนโดยมีอลูมิเนียมกลมๆเป็นตัวยึด.เพื่อบังคับทิศทางเวลาขึ้นบิน สถานที่นี้เขาจะใช้สลิงเกี่ยวแล้วใช้กว้านทำการกว้านขึ้น เมื่อขึ้นสูงได้ที่แล้วขอเกี่ยวจะถูกสลัดออกโดยอัตโนมัติ ตัวแฮ้งกรายเดอร์ก็จะลอยอยู่ในอากาศ ส่วนจะอยู่นานหรือไม่ ? ขึ้นอยู่กับความชำนาญของผู้บังคับ.ส่วนผู้บังคับตัวแฮ๊งค์กรายเดอร์นั้นมักจะบินออกทะเลบ้าง แล้ววนอยู่ในท้องฟ้า กลับมายังช่วงบนบกบ้าง พอลมเริ่มหมดคนที่บังคับก็จะนำเครื่องเล่นนี้กลับมาลงบนพื้นดิน ที่เพิ่งจะขึ้นไป.ตอนนั้นถ้าเอ่ยชื่อเครื่องเล่น ชนิดนี้ที่เมืองไทยคง.ไม่มีใครรู้จักเป็นแน่.ปัจจุบันนี้มีสถานทีฝึกบินและมีแฮ๊งกรายเดอร์ติดเครื่องยนต์อยู่หลายแห่ง เช่นแถวๆโคราช และที่สนามบินเล็กแถวศรีราชาที่ว่านี้เป็นของเอกชนน๊ะครับ ส่วนที่เป็นของหน่วยงานราชการก็มี ทั้งของกรมตำรวจ และของกองทัพบก. ที่เมืองไทยนั้นผมว่ามีเครื่องเล่นใหม่ๆมาให้เล่นเสมอๆ.. ช่วงแรกๆนั้นเป็นการนำเสนอโดยนักท่องเที่ยวจากต่างชาติ.แน่นอนครับ.ของใหม่ราคายังแพงอยู่และหาซื้อยาก สักพักใหญ่คนที่มีฐานะมักจะไปจัดหามาเล่นบ้าง โดยไม่ยอมน้อยหน้าชาวต่างชาตินั่นเอง.ถ้ามีโอกาสลองมาเดินดูได้ที่ชายหาดพัทยาด้านนาจอมเทียนน๊ะครับ อะไรที่บรรดานักท่องเที่ยวนิยมเล่นกัน เขามักจะนำมาเล่นที่นี่ก่อนที่อื่นเสมอ เช่น วินเซิร์ฟแบบมีล้อที่ใช้วิ่งบนบก และแบบที่ใช้เล่นกับร่มชูชีพ. *ที่จริงอยากเขียนภาษาอังกฤษประกอบด้วยแต่..เกรงว่าจะเขียนผิด..ใครไม่อายก็ช่างแต่ผมหน้าบางครับ..เปล่าน๊ะใครจะไปกล้าว่าท่าน.หน้าด้านล่ะ !
๔๙.ผู้เขียนกับแฮ๊งก์กรายเดอร์. - ที่หาดแบล๊คบีช แคลิฟอร์เนียร์. ปี ๒๕๓๑.
ส่วนพี่ไทยนั้นก็มีหน้าที่ตาม อะแฮ่ม ! และก็มักจะเล่นตามได้เฉพาะผู้ที่มีฐานะเท่านั้นครับ ! ไม่อยากพูดว่าคนจนไม่มีสิทธิ์ แต่มักจะเป็นแบบนั้นจริงๆไม่ใช่หรือ? เราเดินดูอีกพักใหญ่..พี่เลี้ยงจึงพาเราเดินลงไปด้านล่าง ที่เราเห็นความสูงชันตั้งแต่ทีแรก ขณะเดียวกันก็มีคนเดินสวนขึ้นมาพร้อมกัน บางคนแต่งตัวธรรมดาเหมือนพวกเรา. ส่วนใหญ่จะนุ่งบิกินนี่และกางเกงขาสั้น. เราใช้เวลาเลาะจากหน้าผาลงมาราวๆครึ่งชม.จึงมาเดินอยู่บริเวณชายหาดด้านล่างนี้ พอเดินมาเรื่อยๆจึงรู้ว่าเราเดินอยู่ที่หาดเปลือยNaked Beach.ที่จริงแล้วพอเข้าเขตนี้ทุกคนจะต้องเปลือยกายทั้งหมด จากการที่มองดูรอบๆแล้วรู้สึกว่า มีเราเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น!ที่หน้าด้าน.ยังสวมเสื้อผ้าอยู่ครบถ้วน รอบๆตัวเราทั้งเด็กและผู้ใหญ่ไม่มีการแยกเพศ. ทุกคนพร้อมใจกันเปลือยกายกันหมดไม่มีการเหนียมอายใดใด ? มีกลุ่มเราเพียงกลุ่มเดียวจริงๆ ที่เดินแบบไม่รู้หนาวรู้ร้อน แถมพวกเรายังแอบถ่ายรูปโดยมีคนเปลือยกายเป็นฉากหลังอีกต่างหาก.Background.เราเก็บภาพอยู่นานเท่าไรไม่ทราบ ?มีแหม่มสาวนางหนึ่งใจถึงกระโดดเข้ามาร่วมถ่ายรูปกับพวกเราด้วย หล่อนคงสมเพศพวกเราที่ไม่ยอมแก้ผ้า. แต่ดันเข้ามาอยู่ในพื้นที่เปลือยกายกัน.น่าอายมาก. เธอเดินเปลือยกายเข้ามารวมอยู่ในแถวเราขณะที่เรากำลังถ่ายรูปกันอยู่.ผมถือว่าเราถูกตบหน้าเข้าฉาดใหญ่ แต่ในเมื่อไม่เจ็บก็เลยไม่กลัวอะไร ? กลุ่มของเรายังคงเดินหน้าต่อไปโดยที่ไม่มีใคร ? คิดที่จะแก้ผ้าเลยสักคน. ต่อมา..เมื่อผมล้างรูปแล้วผมได้ส่งมาให้เพื่อนรุ่นพี่ซึ่งเป็นหัวหน้าไปรษณีย์หาดใหญ่ ชื่อพี่อิทธิพล จรูญพันธ์ อดีตนักยูโดทีมชาติ. ซึ่งป็นขาดื่มด้วยกันผมส่งมาเพื่อเอาไว้ให้ พี่แกดูต่างหน้า.พี่แกได้นำภาพเปลือยนั้นไปติดไว้ใต้กระจกบนโต๊ะทำงานแน่นอน..เขาชอบมากครับ.สองสัปดาห์ต่อมาพี่ได้จม.มาบอก ผมว่า..ถูกมือดีมาขโมยภาพนั้นไปเรียบร้อยแล้วครับ ผมเองไม่อยากเชื่อก็แหม !นี่มันภาพศิลป์น๊ะ !ไม่ใช่ภาพโมนาลิซ่าสักหน่อย. จะได้มีค่ามากขนาดต้องขโมยกันเลย. บริเวณที่เรามาเดินกันนั้นเรียกตามชื่อหาดว่าหาดดำ Black Beach.
๕๐.ทหารไทยกับพี่เลี้ยง. - ที่หาดเปลือย. แคลิฟอร์เนียร์. ปี ๒๕๓๑.
จากรูปข้างบนถ้าดูดีดีจะเห็นว่า มีบรรดาพวกที่ชอบอาบแดด ทุกเพศทุกวัยนอนอาบแดดกันอยู่ด้านหลังผู้เขียน. หลายคนเล่นบอลอยู่ไกลๆก็มี ส่วนผู้ที่นุ่งผ้าเหล่านั้นกำลังเดินเข้า หรือเดินออกไปจากพื้นที่ นี่ถ้าไม่เป็นการขัดกับกฎระเบียบล่ะก็ ! ผู้เขียนตั้งใจจะนำภาพที่สาวแก้ผ้ามายืนข้างผู้เขียนให้ท่านได้ชมกันบ้าง เฮ้อ!คนเป็นผู้สร้างระเบียบขึ้นเอง แปลกน๊ะคนก็อยากดูคนแก้ผ้าด้วยกันโดยเฉพาะคนเพศเดียวกับผู้เขียน..เรื่องแบบนี้ที่จริงไม่น่าจะเซ็นเซอร์ใดใด ? เพราะเนื้อเรื่องเดินมาถึงหาดเปลือยผู้อ่านจะได้ทราบว่าเป็นอย่างไร ? เพราะถ้ามัวแต่ให้ผู้อ่านจินตนาการเอาเองอาจจะผิดเพี้ยนไปได้ อีกอย่างภาพคนแก้ผ้าอาบแดดนั้นดูอย่างไรก็ไม่อุจาดเหมือนหนังโป๊ ที่แอบฉายกันเกลื่อนทั้งในจอและตามแผ่นซีดีต่างๆ แถมน่ารำคาญตรงที่ชอบร้องโอ้เยส..โอ้เยสซ้ำ-ซากๆ. * ท่านใดยังไม่หายสงสัยและยังอยากดูอยู่ ผมจะส่งมาให้ชมเป็นการส่วนตัวเด้อ ครับเด้อ ! เมลมาที่[email protected] ที่บ้านเราก็พอหาดูได้ที่หาดจอมเทียน ปัจจุบันนี้ไม่ทราบว่ายังมีอยู่หรือไม่ ? ถ้ามาจากถนนหน้าพระตำหนักมาถึงวงเวียนหนุมาน เลี้ยวขวาไปที่หาดแล้วเลี้ยวซ้ายขนานทะเล สถานที่ว่านี้จะอยู่ทางขวามือ มีแต่นักท่องเที่ยวต่างชาติเท่านั้นที่นิยมมานอนอาบแดดกัน. คนไทยน่ะเหรอ?ผมคิดเองน๊ะมิได้กล่าวหาใคร..ใจไม่ถึงหรอกครับ - ลงเล่นน้ำป้าแกยังนุ่งผ้านุ่งหรือกางเกงขาสั้นอยู่เลย. ไอ้พวกที่ใจถึง ที่จริงถ้าไม่หยาบผมอยากเขียนว่าE.มักจะแก้ผิดที่ผิดเวลาเออ..ดันมาแก้กันช่วงสงกรานต์แถมแก้กันบนถนนใจกลางเมืองหลวงเสียอีก ท่านว่าคนดีดีหล่อนจะทำกันไหมล่ะ ? บางทีก็สมควรเรียกคำนำหน้าว่า..หลังตัวดี-หน้าตัวเอ๊ฟ..You are right , man.เราใช้เวลาอยู่ที่หาดนี้ราวๆ๑ ชม.จึงเดินกลับขึ้นไปด้านบนอีกครั้ง เพราะพี่เลี้ยงได้จอดรถไว้ที่นั่น ออกจากที่นั่นเราวิ่งรถลัดเลาะมาตามหาดอีกด้านหนึ่ง. จนขึ้นถนนใหญ่ ตามชายหาดที่นี่สาวๆส่วนใหญ่นิยมสวมใส่ชุดบิกินนี่ เพื่อเอาไว้อวดเต้ากันบ้าง , บั้นท้ายบ้าง ฯแม้จะไม่มีการให้คะแนนก็ตาม.แต่ผมว่า..ถ้ามีการให้คะแนนกันจริงๆล่ะก็กรรมการคงจะให้คะแนนกันไม่ถูกแน่ๆเพราะแต่ละนางนั้นแต่งตัวกันแบบสุดๆเลยครับ..ท่านผู้อ่านคงเคยได้ยินกันน๊ะครับที่ว่า..แหม !รักพี่แต่ก็ เสียดายน้อง. ผู้ชายส่วนใหญ่นั้น นิยมใส่กางเกงขาสั้นเดินถอดเสื้อกัน แบบไม่มีใครสนใจใคร เรียกว่าไม่มีการมองกันนั่นเอง ! หลายคนสวมกางเกงว่ายน้ำแบกเซิร์ฟบอร์ดเดินกันลายตาไปหมด Surfboard. เราผ่านมาจนเกือบถึงตัวเมืองแซนดิเอโกแล้ว..พี่เลี้ยงจึงเลี้ยวกลับไปส่งพวกเรายังที่พัก. จึงได้พักผ่อนก่อนไปดินเนอร์. การเรียนของเรายังคงดำเนินต่อไป มีการเรียนในห้องบ้าง แต่ส่วนใหญ่นร.จะต้องลงมาที่ห้องเครื่อง เพื่อทำการถอดและประกอบกันต่อไป..
๕๑.ใครอยากแก้ผ้า หรืออยากดูคนแก้ผ้า ควรมาที่หาดนี้..ไม่ผิดหวังครับ.
วันอาทิตย์นี้ เราไปเที่ยวที่ประเทศเม็กซิโก.พี่เลี้ยงเตือนว่าอย่าลืมนำหนังสือเดินทางหรือพาสปอร์ตติดตัวไปด้วย.ผมไปกับคำรณ-พี่เลี้ยงและกิ๊ก.พร้อมนย.อม.สาวหนึ่งนาง.พอพี่เลี้ยงมารับเรารีบขึ้นรถแล้วออกเดินทางทันที รวมทั้งสิ้น๕คน.ไทย๒อเมริกัน ๑ สองสาวอเมริกัน. เรามุ่งหน้าสู่แซนดิเอโกแล้วตัดมาออกตามเส้นทาง ที่ไปประเทศเม็กซิโก พอมาถึงเราได้จอดรถไว้ที่ชายแดนแล้วเดินข้ามแดนโดยทางเท้า แต่ต้องผ่านด่านตรวจในลักษณะที่ต้องใช้บอร์เดอร์พ๊าส Border Pass. * คือเอกสารที่ทางการอนุญาตให้สามารถใช้เพื่อข้ามแดนได้แต่ไม่สามารถเข้าไปไกล และจะต้องกลับมาให้ทันก่อนหกโมงเย็น ระเบียบแต่ละประเทศ จะไม่เหมือนกัน.อย่างที่ภาคใต้นั้นระบุว่า ผู้ที่จะข้ามแดนโดยใช้บอร์เด้อร์พ๊าสจะต้องเป็นคนในท้องที่หรือย้ายมาอยู่ในพื้นที่ตามกำหนดที่ได้ระบุหรือบังคับไว้ เช่นอย่างน้อยจะต้องอาศัยอยู่ในพิ้นที่หกเดือน.นอกเหนือจากที่กล่าวมานี้ ต้องข้ามแดนโดยใช้หนังสือเดินทางหรือพ๊าส สปอร์ตนั่นเอง ! Passport. สำหรับเราสองคนนั้นถ้าไม่พูดคุยกันแล้ว มองเผินๆหลายคนอาจจะคิดว่าเราเป็นพวกเม็กซิกันก็ได้.ดูสิครับ !ผมก็ดำแถมผิวพรรณยังใกล้เคียงกันมาก ถ้าพูดภาษาเสปนอีกสักหน่อยล่ะก็. อะดิอ๊อส..ซินญอ. ถ้าเดินทางจากสหรัฐฯเข้าไปยังประเทศเม็กซิโกนั้น จนท.ตม.มักจะไม่เข้มงวดในเรื่องของการตรวจตรา แต่ถ้าข้ามจากเม็กซิโกมาสหรัฐฯเมื่อไรล่ะก็ ต้องตรวจเข้มสักนิดน๊ะ!เพราะพวกเม็กซิกันนิยมหนีเข้ามาหางานทำกัน ครั้งละหลายๆคน.ใครมาเรียนแถบนี้.ถ้ามีโอกาสเข้าไปเที่ยวแถวแอลเอหรือลึกเข้าไปล่ะก็ ! มักจะพบกับด่านตรวจต่างๆเสมอ เพราะเขาจะดักตรวจกันบ่อยๆเพื่อป้องกันชาวเม็กซิกันที่หนีมาได้ จากด่านแรกนั่นเอง!ทหารไทยนั้นคงนั่งกันเฉยๆ เพราะเวลาไปไหนมักมีพี่เลี้ยงพาไปเสมอๆ และเขาจะเป็นผู้ค้ำประกันให้เราเอง.มิฉะนั้นเขาจะจัดพี่เลี้ยงมาให้ทำไมกัน ? Do I right ?
* การข้ามแดนทุกประเทศ ถ้าไม่เข้มงวดหรือ จนท.มีเอี่ยวล่ะก็ ! แรงงานข้ามชาติเกลื่อนไปหมด จนบางจังหวัดเป็นรัฐหนึ่งของพม่าไปเสียแล้ว..ชื่อระ-สะ-หมุ-สา-คร. มีนายยาหม่อง เป ผู่ ว่า - ยาทัมใจเป นาย อัม พอ. อีกสองคนยังไม่มีตำแหน่งคือ ยาแดงและยาถ่าย..
