ชีวิตที่พอเพียง : ๑๔๑๕. วิ่งออกกำลังที่โรงเรียนลำปลายมาศวิทยา

คืนวันที่๒๕ก.ย. ๕๔ผมนอนค้างคืนที่ห้องพักรับรองหมายเลข๑ของโรงเรียนลำปลายมาศวิทยาที่อีกสุดปลายอาคาร (ชั้นเดียว) คือห้องพักหมายเลข๔ของผอ. วิเชียรเป็นการนอนในท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติที่ผมชอบยิ่งนักเพราะมีเสียงจิ้งหรีดและแมลงอื่นๆบรรเลงเพลงขับกล่อมตลอดคืนโดยถ้าอยากได้ยินเสียงต้องออกไปนอกห้องเพราะห้องนอนติดเครื่องปรับอากาศ

ผมตื่นก่อนตีสี่เล็กน้อยนั่งทำงานด้วยความสดชื่นจน๕.๔๕น. ฟ้าเริ่มสางผมก็ออกไปวิ่งออกกำลังจริงๆแล้วเน้นสำรวจภูมิประเทศ มากกว่ เน้นออกกำลัง

ผมวิ่งตามถนนภายในบริเวณโรงเรียนที่มีพื้นที่๕๓ไร่เลียบแปลงนาสาธิตที่ต้นข้าวกำลังงามและมีน้ำในนากำลังดีออกไปทางด้านหน้าไปที่ประตูด้านหน้าโรงเรียนออกไปที่ถนนดื่มด่ำธรรมชาติเขียวชะอุ่มแกมหมอกยามเช้าแล้วกลับมาวิ่งที่สวนหน้าโรงเรียนที่ด้านในเป็นห้องพักรับรองเข้าใจว่าฝ่ายหญิง๔คนของคณะผมที่นำโดยดร. เจือจันทร์จงสถิตย์อยู่คงจะพักแถวนี้ลู่วิ่งตรงนี้ปูอิฐตัวหนอนอย่างดีและมีเจ้าหน้าที่ออกมากวาดใบไม้แล้วทำให้ผมชื่นใจในบรรยากาศคนขยัน

โผล่จากลู่วิ่งตัวหนอนออกมาที่บริเวณจอดรถสวนกับทีมมาดูงานจากเพชรบุรีกลุ่มใหญ่ราวๆ๔๐คนเดินทางกลางคืนนอนมาบนรถถึงที่หมายตอนอรุณรุ่งพอดี

จากนั้นผมวิ่งไปตามทางเดินสำรวจอาคารคล้ายๆตามรอยการเดินเมื่อวานแต่ในบรรยากาศที่มาคนเดียวและยังไม่มีใครมาเลยแต่ก็ พบว่ามีห้องเรียนบางห้องเปิดไฟแล้วแสดงว่ามีครูมาเตรียมตัวตั้งแต่๖โมงเช้า

ผมวิ่งมาออกอาคารเรียนชั้นม. ๑ที่เรามาชมและใช้ระเบียงเป็นที่กินอาหารเย็นโดยผมกินเพียงผลไม้คือแอปเปิ้ล๑ผลกับแตงกวาอีก๒ลูกตอนนี้ผมฝึกควบคุมอาหารทดลองไม่กินอาหารเย็นกินเพียงผลไม้นิดหน่อยเป้าหมายเพื่ออยู่กับโรคโดยมีสุขภาพดี

เท่ากับผมวิ่งผ่านแปลงนาสาธิตอีกด้านหนึ่งที่รอบแปลงนามีต้นกล้วยและไม้ยืนต้นอย่างอื่นตรงกลับไปบ้านพักรวมเวลา๒๕นาทีโดยมีเวลาหยุดพักถ่ายรูปและสังเกตสิ่งต่างๆเป็นระยะๆวิ่งคราวนี้จึงไม่ได้เหงื่อได้ความสดชื่นจากอากาศบริสุทธิ์และได้รู้ว่าบริเวณโรงเรียนมีสภาพเป็นอย่างไร

วิจารณ์พานิช
๒๖ก.ย. ๕๔
บนรถแท็กซี่จากสนามบินสุวรรณภูมิกลับบ้าน