การติดตามข่าวสาร ศึกษาข้อมูล การเตรียมรับสถาณการณ์เป็นการช่วยเหลือตนเองเบื้องต้นก่อนรอความช่วยเหลือจากคนอื่น

ได้ติดตามข่าวสารการช่วยเหลือผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนตลอดเวลา

บางคนหมดเนื้อหมดตัว

หมดทุกอย่าง....แม้ชีวิตก็เกือบไม่รอด

เห็นภาพเหล่านั้นบ่อยๆทุกวัน

และที่เห็นจนชินตาคือการสูญเสีย.....แล้วเราก็พลอยน้ำตาร่วงไปด้วยทุกครั้ง

และหลายคนยังทำใจไม่ได้  กับการไม่มีที่อยู่....ทรัพย์สมบัติที่สร้างสมมาชั่วชีวิต

ทั้งๆที่เหตุการณ์นี้ก็เคยเกิดกับที่บ้านมาแล้วเมื่อปี 2515

แต่ตอนนั้นยังเป็นเด็กตัวเล็กๆที่ไม่ได้รับรู้อะไรมากมายนัก สนุกสนานอย่างเดียว

รู้แต่ว่าน้ำท่วมบ้านเกือบจะมิดบ้านชั้นเดียว  ต้องนอนในเรือพาย ซึ่งสมัยก่อนพ่อจะมีเรือพายไว้ ๑ ลำเพื่อใช้เดินทางไปใหนมาใหนแทนรถในสมัยนี้ ข้าวของเครื่องใช้ ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เสื้อผ้า เครืองใช้แต่ไม่มีตู้เย็น  โทรทัศน์  พัดลม และเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆยังไม่มี เพราะไม่มีไฟฟ้าใช้

ไม่ได้รับความช่วยเหลือหรือเป็นข่าวมากมาย

 ไม่มีเงินช่วยเหลือ

หลายวันต่อมาน้าที่อยู่ต่างอำเภอก็มารับไปอาศัยที่บ้านท่าน แต่ก็สนุกสนานกันมาก ไม่วิตก  ทุกข์ร้อนใดๆเพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติของธรรมชาติตามประสาเด็กตัวเล็กๆ ดีใจว่าไม่ต้องทำงาน

และอีกไม่นานก็เป็นหน้าฝนที่คนภาคใต้รอคอย

ด้วยจิตใจที่หวาดหวั่นว่าจะเป็นลักษณะใด

แต่ต้องเตรียมพร้อมทั้งกาย ใจ และหาทางหนี ทีไล่ให้ทันกับสถาณการณ์น้ำท่วมที่มีให้เห็นเป็นตัวอย่างแล้ว 

ที่แน่ๆต้องเตรียมรับทุกอย่างให้ดี เพื่อจะได้ไม่สูญเสียทรัพย์สมบัติอันมีค่าน้อยนิดนั้นไป

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะค่ะ