เป้าหมาย R2R เริ่มต้นต้อง “ส” ก่อน ก็คือ ความสุข ความสุขที่เราต้องการ คือ ความสุขแบบไหน เราต้องหาความหมายของความสุขให้เจอ ถ้าเราหาความหมายของความสุขไม่เจอ เราจะไร้เป้าหมาย ไปหาความสุขนั้นไม่ได้

ฟังกี่ทีก็ Happiness R2R

           

                ดีใจจังเลยค่ะที่มีโอกาสได้ฟัง ฟังกี่ทีกี่ที ก็ยัง Happiness R2R จนคนหน้างานหลงมนต์เสน่ห์ของท่านไปไม่น้อย ประหนึ่งดาราที่มีแฟนคลับคอยติดตามก็ไม่ปาน ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน อ.ดร.นิภาพร  ลครวงศ์ หรือ อ.กะปุ๋ม Ka-Poom ใน Gotoknow นี่เองค่ะ เคยแอบได้ยินใคร ๆเขาเรียกท่านว่า “เจ้าแม่ R2R”

                ด้วยความโลภส่วนบุคคล ข้าง ๆก็อัดเสียงไว้ ทั้งมือซ้ายถ่าย Clip vdo มือขวาจด ๆ ๆ ใจเลย

(ถ้ามีโอกาสจะเอา Clip ที่ถ่ายไว้ ประมาณ 6 นาที มาอัพโหลดให้ฟัง ได้ชม หรือ ให้ ดาวน์โหลดกันนะคะ ที่ได้แค่ 6 นาทีเพราะ เมมโมรีเต็มค่ะ เฮอะๆ เป็นสิ่งเตือนว่า มาแค่ใจรักอย่างเดียวไม่พอ คราหลังเตรียมตัวด้วยนะติ๋วนะ)

 

กับหัวเรื่อง “คุณค่าของ R2R กับ  Happy work life”

 

 

เปิดตัวด้วยรอยยิ้มและเสียงสบาย ๆ ที่หลาย ๆ ท่านคุ้นเคย แบบมาเผยเคล็ดลับความสุขจากการทำงาน

 

เป้าหมาย R2R เริ่มต้นต้อง “ส” ก่อน ก็คือ ความสุข

 ความสุขที่เราต้องการ คือ ความสุขแบบไหน เราต้องหาความหมายของความสุขให้เจอ ถ้าเราหาความหมายของความสุขไม่เจอ เราจะไร้เป้าหมาย ไปหาความสุขนั้นไม่ได้  

 

แล้วท่านก็แง้มระดับความสุขว่า

 

เส้นทางการไปหาความสุข มี 3 ระดับ คือ

ระดับพื้นฐาน

ทำ R2R แล้วได้รางวัล อย่างเช่นคุณอดิเรก แรก ๆ ก็ตั้งเป้าว่าผมจะได้รางวัล แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้ว อิ่มแล้ว เบื่อแล้ว จนไม่มีตู้เก็บโล่แล้วหน่ะค่ะ จึงเปลี่ยนเป้าหมาย เข้ามาสู่ R2R

 

ระดับจิตใจ         

            ได้รับคำชื่นชม พอเขาไม่ชื่นชม ก็ทุกข์ เจ้านาย ทำ  R2R ไปส่งประกวดไม่ได้รางวัล ทุกข์ พอได้รางวัลหน่อยก็สุข แต่ก็เป็นสุขอีกระดับหนึ่ง

                จริง ๆ เป้าหมาย R2R ท่านบอกว่าท่านโลภหน่อย ทำ  R2R ได้รางวัลไม่ได้รางวัลก็สุข ได้รางวัลไม่ได้รางวัลก็สุข ส่งเข้าร่วมงานมหกรรม R2R ได้รับเลือกหรือไม่ได้รับเลือกก็สุข อิ่มอยู่ในใจ เป็นสุขที่รู้สึกว่า “เราอยากจะทำ”นี่คือสุขระดับจิตวิญญาณ

 

 

 

คิดอย่างไรจึงจะไปถึงเป้าหมายสูงสุด

 

ถ้าทำ R2R แล้วเบื่อหน่าย เซ็งหน่อยก็อดเอา แล้วก็แลกเปลี่ยนเรียนรู้

เคยมีคนมาถามท่านว่า

 

“อาจารย์ไหนบอกว่าทำ R2R แล้วมีความสุข แต่หนูทุกข์มากเลยค่ะอาจารย์”

 

“อืมก็ต้องทุกข์ซิค่ะ ถ้าไม่รู้จักทุกข์ จะรู้จักความสุขได้อย่างไง ถ้าไม่รู้จักทุกข์จะรู้จักความสุขได้ยังไง อยู่ๆ เกิดมาแล้วก็สุขเลยก็ไม่ได้”

 

 

แอบมองผู้ร่วมประชุมหลายท่านพยักหน้าหงึก ๆ

 

ท่านย้ำอีกว่าเวลาทำ R2R ก็ต้องทุกข์หน่อยนะคะ

อย่างคนต้นแบบ R2R เคยมาเล่าว่า “เอางานไปนำเสนอ ตอบคำถามอะไรไม่ได้เลยค่ะ”

“แล้วใครเป็นคอมเม้นเตเตอร์หล่ะค่ะ”

“อาจารย์ด๊อกเตอร์ อาจารย์หมอเพียบเลยค่ะ ไม่เป็นไรค่ะอาจารย์ อาจารย์ไม่ต้องห่วงหนู สภาพจิตใจหนูดี”

“ทำไมหล่ะค่ะ”

“หนูเข้าใจกรรมการค่ะอาจารย์ เพราะว่ากรรมการไม่เข้าใจงานของหนู ฮ่า ๆ ๆ”

เล่าถึงตรงนี้ ทั้งห้องหัวเราะ

“เป็นมุมมองทีโพสซิทีฟมาก

“เพราะว่ากรรมการมองแต่ความคิดของกรรมการ กรรมการไม่ถามเลยว่าคนทำงานเขาต้องการสื่อสารอะไรให้เรารู้ว่าเอะที่เขาทำ R2R เขาอยากจะแก้ปัญหาอะไร แต่กรรมการจะมุมไปถามว่า เมทาโดอะไร โหเนี๊ยเลือกมาได้ยังไง กลุ่มตัวอย่างเลือกมาได้ยังไง คนทำงานไม่ได้มีอาชีพวิจัย เหมือนอาจารย์วิจารณ์บอก “เราไม่ใช่อาชีพนักวิจัย เรามีอาชีพพัฒนางาน”

 

แล้วท่านก็หันไปแซววิทยากรท่านข้าง ๆ

แล้วท่านก็เล่าถึงงานวิจัยที่น่าประทับของผู้ช่วยพยาบาล คำนวณระยะทางที่เธอเดินในแต่ละวัน

และอีกกรณีคือคุณหนูหิ่ม ที่เป็น รปภ. ปัญหาคือ การจัดระเบียบการจราจรไม่ได้ บุคคลกรทางสาธารณสุข ทางเข้าชอบออก ทางออกชอบเข้า จึงแก้ไขโดยการตีตารางแล้วก็ติ๊ก พอติ๊กพฤติกรรมก็เปลี่ยน แต่มีคนหนึ่งที่ไม่ปรับเปลี่ยนสักที พี่เลี้ยงจึงแนะนำให้จดชื่อ ครั้งต่อไปจึงปิ๊ด ๆ แล้วก็ขอจดชื่อ พอเอาไปรายงานก็พบว่าคนนั้นคือ ภรรยายของผู้อำนวยการ

                เล่าถึงตรงนี้ทั้งห้องหัวเราะ ชื่นชม เป็น R2R ที่แก้ไขปัญหา ง่าย ๆ แต่ใช้ได้ประโยชน์จริง

 

กับช่วงเวลาสั้น ๆที่ได้รับการแบ่งปันความสุข ฟังแล้วได้ยิ้ม ได้หัวเราะและได้ยินเสียงหัวเราะ งดงาม ฟังแล้วใจเบิกบานค่ะ