ไปพบ ครูรุ่นใหม่มาปรารภ "เมื่อครู หรือ ผู้บริหาร ไม่ได้รับความเป็นธรรม:จะ"วางมือ" หรือจะ "ร่วมมือ"ดี ..และมีน้องๆครูมาเล่าบ่นว่าสังคมครูและผู้บริหารปัจจุบัน ว่า เจอะครูและผู้บริหารที่ประพฤติตนไม่ดีผมจะทำอย่างไร ? อีกทั้งเล่าความทุกข์ ความคาดหวังให้ฟังแล้ว สงสารอนาคตของชาติ ...? จึงปลอบใจไปด้วยถ้อยคำท้ายนี้...

น่าสนใจหัวข้อนี้ "เมื่อครู หรือ ผู้บริหาร ไม่ได้รับความเป็นธรรม:จะ"วางมือ" หรือจะ "ร่วมมือ"ดี ..."

 

เมื่อเริ่มมาเป็นครู ก้าวแรกที่เข้ามา คงต้องขอให้ถามตนเองก่อนว่า มาเป็นครูเพราะอะไร.?.... บางคนมีความมุ่งมั่นด้วยอุดมการณ์ ? บางคนเข้ามาด้วยความคาดหวัง ? บางคนเข้ามาเพราะบุญวาสนา ? บางคนเข้ามาเพราะขอเพียงให้ได้งานทำ ? ฯลฯ และด้วยเหตุหลายปัจจัย...

แต่ในขณะเดียวกันธรรมชาติของคน จะเป็นอะไร คนก็คือคน... ธรรมชาติของคนจะสวมหัวโขนเป็นตัวอะไรก็ตาม นิสัยคนก็ไม่พ้น ความโลภ โกรธ หลง ..... ปัญหาทุกอย่าง หยุดได้ที่ตัวเรา คาถาตัวสุดท้ายคือคำว่า "หยุด" ถ้าไม่หยุด ก็จะไม่รู้จักคำว่า พอเพียง...........

 จงสู้ต่อไปบนคุณค่าของความเป็น "ครูดี"

ครูดี คือปูชนียบุคคลที่ควรค่าแก่การเคารพบูชาอย่างแท้จริง แต่ต้องอาศัยเวลาและความอดทน คือ ขํนติ บารมี

บารมี คือ ความดี ที่ต้องสะสม ด้วยความเพียร และสร้างสมมาอย่างสมำเสมอ ทำอย่างต่อเนื่องจนเป็นธรรมชาติของตนเองโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ถ้าหวังสิ่งตอบแทนเมื่อไรจะกลายเป็นความโลภ ความอยาก ความดีนั้นจึงกลายเป็น อกุศลที่แอบแฝงด้วยผลประโยชน์ผลแห่งกรรมก็จะตามมา แต่เมื่อเห็นความไม่พึงพอใจเกิดขึ้นในภาพงานของสังคม(ครู) จงหยุดมองและพิจารณาให้ถ่องแท้ถึงผลที่จะเกิดตามมาในอนาคต แล้วเฝ้าดูเถอะว่า เวรกรรมมีจริง ไม่ช้าก็เร็ว ขอเพียงตัวเราอย่าเอา อารมณ์ เข้าไปยึดติด  เป็นเวรที่เขาทำ กรรมที่เขาสร้าง   ตัวของเราดีพอหรือยัง...? 

ถ้าเขาเลว  เราทำตามเขา หรือทำประชดเขา เราก็เลวกว่าเขา  เพราะรู้แล้วยังทำ

ถ้าเขาเลว  เราไม่ทำตาม   เราดีกว่าเขา  เพราะรู้แล้วไม่ทำ

ถ้าเขาดี  เราทำตามเขา   เราดี   เพราะรู้แล้วทำ

ถ้าเขาดี  เราไม่ทำตาม    เราอาจจะเสมอตัว  หรืออาจจะไม่ดี  เพราะ....?....(อยู่ที่ตัวท่านเอง)