โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.

* ที่จริงผู้เขียนตั้งใจจะแก้ไขตอนที่ ๑ ให้เสร็จเสียก่อน แล้วจึงจะนำตอนที่ ๒ มาลงในบล๊อค แต่เกรงใจผู้อ่านที่กำลังติดตาม เลยคิดว่าลองนำตอนสองมาลงก่อน  แล้วค่อยแก้ไขไปเรื่อยๆก็คงจะได้  และจะได้ต่อเนื่องเสียเลย.

ทหารเรือไทยในอเมริกา - ๒. 

THAI  NAVY  IN  USA. - 2

กล่าวนำ. 

สวัสดีครับผู้อ่านทุกท่าน ไม่ทราบว่าท่านอ่านเรื่องนี้มาตั้งแต่ตอนที่ ๑หรือไม่ ? เป็นอย่างไรบ้างครับ ? ผมคิดว่าคงจะสนุกและรู้สึกคล้ายๆกับว่าท่านได้เดินทางเองแบบไป-กลับ เพียงแต่ท่านมิได้ดำเนินการใดใด?เท่านั้นเอง!  ผมกลับมาทำงานให้หน่วยเดิม เป็นการทำงาน  ใช้หนี้ทุนหลวงครับ.กลางปีพ.ศ.๒๕๑๗ ทางกองทัพเรือได้ขยายหน่วยใหม่ในพื้นที่ภาคใต้ ผมมีโอกาสไปล่อเป้ากับเขาด้วยครับ. ช่วงที่นย.เปิดให้สอบชิงทุนทร.ไปศึกษาและดูงานที่ต่างประเทศครั้งใด ? ผมสมัครและสอบผ่านทุกครั้งครับไม่ได้โม้ !แต่ไม่ได้ไปเพราะต้องมาเป็นตัวสำรองตามนโยบายใหม่ของกรมนาวิกโยธิน.ล่าสุดผมเป็นตัวสำรองของจ.อ.จำนงค์ พลนาคู เราสอบผ่านทั้งคู่ครับจ่าได้ไปนอก แต่ผมต้องกลับไปเข้ายามและล่อเป้าตามเดิมครับ เขาพูดกันเสมอๆว่าอะไรก็ตามถ้าเราจะได้หรือต้องมาเป็นของเรา มันต้องเป็นของเราวันยังค่ำ ไม่เชื่อก็ไม่ควรลบหลู่.เชิญท่านพบกับตอนที่สองได้เลยครับ. ท่านที่ยังไม่เคยอ่านตอนแรกมาก่อน ก็อ่านตอนนี้ไปได้เลยครับเพราะสนุกพอๆกัน ที่สำคัญต้นเรื่องเกิดจากสถานที่คนละแห่งกัน และก็ยังไม่สายถ้าอยากกลับไปอ่านตอนแรก   ติดต่อกลับมาได้ตามอีเมลที่ให้ไว้น๊ะครับ ขอให้ทุกท่านสนุกและเพลิดเพลิน  กับการอ่าน เรื่องจริงจากประสบการณ์  ได้เลยครับ. 

ด้วยใจจริงจากผู้เขียน.

พจอ.พันธ์พงศ์  เลิศบุญชู

ศิษย์เก่าพันร.๘ ผส.นย. อ.เมือง สงขลา.

 

ก่อนไปสหรัฐอเมริกาครั้งที่สอง.   

MY SECOND TIME  HEADING  TO  UNITED  STATES. 

แก้ไขครั้งสุดท้าย เมื่อ ๘ ส.ค..๕๔

เมื่อกลับมาเมืองไทยปลายปี๑๖แล้ว ผมยังคงรับราชการอยู่ที่เดิมครับพันป.ผส.นย. สัตหีบ ชลบุรี.ต่อมาทางกองทัพเรือได้อนุมัติให้กรมนาวิกโยธิน เปิดหน่วยใหม่ขึ้นทางภาคใต้และทางนย.ได้เปิดรับสมัครจ่าพลขับรวมสองตำแหน่ง เพื่อนผมสมัครเสร็จแล้วจึงมาชวนผมไปด้วย..ทองอินทร์ ผ่องใส เป็นเรือโท รอการเกษียณอายุเมื่อเดือนมิถุนายน ๒๕๕๒ ที่ผ่านมานั้นเขามาสอบในอัตราเรือเอกพอสอบเสร็จก็เงียบหายไปเลย  สงสัยจะไม่ติดอันดับใดใดเลยแหม !สอบกันทุกปี  ต้องการยี่สิบตำแหน่งเป็นเด็กนายเสียสิบห้า แล้วจะมาสอบทำไม ?รอติดยศเอาตอนเกษียณอายุไม่ดีหรือ ?  ขณะนำเรื่องลงในบล๊อคเกษียณอายุและนอนกินเงินบำนาญแล้วแม้ว่า จะมิได้เป็นอมพาตก็ตาม.ทีแรกก็มีปัญหาบ้างเพราะเจ้านาย ไม่อยากให้ผมไปอยู่หน่วยใหม่โดยเกรงว่าผมจะไปทำให้หน่วยใหม่เสียชื่อเสียงเผอิญมีนายทหารท่านหนึ่งได้เชียร์ผม ..วิทย์ สุกใส รน. ได้เกษียณอายุเป็นนายพลเรือ.พูดทำนองว่าให้โอกาสผมแก้ตัวครับ  ที่จริงน่าเห็นใจเหมือนกันครับเพราะเผอิญช่วงนั้นผมเพิ่งออกมาจากคุกก็คุกทหารน่ะครับ !  ก็มิใช่คดีใหญ่โตอะไรหรอกครับ ?เขาหาว่า.ในที่สุดผมก็ได้รับโอกาสนั้น. ที่จริงก็ไม่มีใครอยากย้ายด้วย เพราะการไปอยู่ที่ใหม่นั้นเขาว่าเป็นการไปเริ่มต้นจากศูนย์นั่นเองครับ ! แต่..ท่านครับ  ชายโสดอย่างผมอยู่ที่ไหนก็ได้ครับในประเทศไทยแห่งนี้. ต้นปี ๒๕๑๗  ผมกับเพื่อนจึงได้ย้ายตัวเองจากหน่วยรบ  King  of  the  Battle.ราชาในสนามรบ. ไปทำงานอยู่กับหน่วยทหารราบ  คือกองพันทหารราบที่ ๘ กรมผสมนาวิกโยธิน.8th.Infantry Battalion.ในขณะนั้นยังเป็นกรมผสมอยู่ครับ.พันร.๘ ผส.นย..เมือง จ.สงขลา.ผมกลับมาเมืองไทยนานแล้วก็จริง แต่ยังติดตามเรื่องทุนต่างๆอยู่ตลอดเวลา มีทุนเมื่อไรก็ใช้สิทธิ์ลงสอบทุกครั้ง แม้ว่าบางทุนไม่ตรงตามสายงานก็ตาม เผื่อได้เป็นตัวสำรองบ้างก็ยังดีครับ.เผื่อฟลุ๊ค.อันนี้นายเก่าของผม เขาชอบพูดกับภรรยาเสมอๆช่วงที่ไปไหนกับศรีภรรยา นายผมชอบแอบมองสาวเสมอๆขนาดภรรยาอยู่ด้วย จนวันหนึ่งเธอทนไม่ไหวเลยเอ่ยปากว่า..นี่ขนาดคุณมากับฉันน๊ะ!คุณยังมองสาวแบบไม่ละสายตาเลย  นายผมบอกอย่างไม่อายว่า.โธ่คุณ.เผื่อฟลุ๊ค !  อย่างน้อยก็เป็นการเพิ่มประสบการให้กับตัวเองในการสอบแต่ละครั้ง ! เมื่อมีการประกาศรับสมัครสอบเพื่อไปศึกษาและดูงานที่ต่างประเทศ และในแต่ละปีก็มีข้าราชการมาสอบเพิ่มขึ้นทุกปี  ก็แหมท่านครับ !ใครบ้างที่ไม่อยากไปต่างประเทศด้วยทุนหลวง  ขอเพียงแต่ท่านมีความสามารถเถอะครับ เพราะเขาเปิดสอบทุกปี.  ต่อมาหน่วยเหนือได้ออกระเบียบใหม่เพื่อจำกัดสิทธิ์ของผู้เข้าสอบเช่น ใครที่เคยไปต่างประเทศมาแล้วก็จะให้เป็นตัวสำรอง ส่วนมือใหม่ที่ยังไม่เคยไปจึงจะได้เป็นตัวจริง.แต่เวลาส่งตัวให้ส่งไปทั้งสองตัวเอ๊ย !สองคนตัวจริง และตัวสำรอง.เผื่อว่าถ้าตัวจริงไม่สามารถสอบผ่านไปได้ในรอบตัดเชือก  ที่ศูนย์ภาษากองทัพเรือ  หรือที่หน่วยงานของจั๊สแมค. ตัวสำรองจะได้มีโอกาสไปบ้างอย่างน้อยก็จะได้ไม่เสียที่นั่งไปเปล่าๆ ผู้ที่เคยไปนอกมาแล้วมักจะสอบผ่านทุกครั้งเพราะมีประสบการมาแล้ว แม้ว่าคะแนนอาจจะน้อยไปบ้าง.เพราะกลับมานานแล้ว.นั่นไง ! จึงสมควรจะให้เขาไปใหม่อีกครั้งจริงไหมครับ ? ยังไงๆขอให้ได้สอบก่อน.ได้หรือไม่ค่อยว่ากันทีหลัง อย่างน้อยก็เพื่อประสบการนั่นเอง !  ผมมีโอกาสมาสอบครั้งใหม่นี้ตอนที่ได้ย้ายมาประจำอยู่ที่หน่วยใหม่แล้ว. สอบผ่านทุกครั้ง.  คงไม่ต้องประกาศคะแนนน๊ะครับ ! แต่ต้องเป็นตัวสำรอง ตามระเบียบมาใหม่นั่นเอง ! หลังจากยื่นใบสมัครผ่านมาตามสายงานแล้ว หน่วยเหนือจะกำหนดวันสอบและผู้ที่สมัครสอบทุกคนต้องมารายงานตัว เพื่อทำการทดสอบที่ศูนย์ภาษาทร.ตามกำหนด พอสอบเสร็จทางศูนย์ฯ จะส่งผลสอบกลับไปที่ ต้นสังกัด.

๑.ผู้เขียน ทร.จากกรีกและเตอรกี - ครูสาว. ที่สถาบันภาษาของทอ.อม. เท๊กซัส.

ถ่ายในห้องเรียน ปี ๒๕๒๘ - อัตโนมัติ.

ทางกรมนาวิกโยธินก็จะแจ้งกลับไปที่ต้นสังกัด เพื่อเรียกตัวท่านเข้าสอบในรอบสองหลังจากสอบผ่านแล้วจะแจ้งกลับมายังต้นสังกัดอีกครั้ง เวลาส่งตัวเข้าอบรมหน่วยเหนือก็จะเรียกเฉพาะตัวจริงกับตัวสำรองเท่านั้น.เพื่อเข้ารับการอบรมที่ศูนย์ภาษาทร.ถ้าตัดเชือกแล้วปรากฏว่าตัวจริงสอบผ่าน ตัวสำรอก็จะถูกส่งกลับไปเข้ายามตามเดิมจนกว่าจะมีทุนใหม่มาอีก เป็นอันว่าต้องกลับมาสอบแข่งกันใหม่ในปีต่อไป.ท่านผู้อ่านที่เพิ่งอ่านจบตอนแรกอย่าเพิ่งสงสัยเลยน๊ะ เรื่องสถานที่อบรมหรือศูนย์ภาษากองทัพเรือแห่งใหม่นี้  ผมไม่ทราบว่าเปิดทำการเมื่อไร ? ตอนมารายงานตัวนั้นทางศูนย์ภาษาทร.ใหม่แห่งนี้ ได้เปิดใช้แล้วซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนอรุณอัมรินทร์ บางกอกใหญ่ใกล้กับกองบัญชาการ กองทัพเรือผอ.ศูนย์ฯคือน.อ.กรชัย วรอุไร รน.ผู้ที่มาอบรมยังต้องยึดถือระเบียบเดิม คือเบิกอะไรไม่ได้เลยแต่ก็ยังมีผู้ที่อยากจะมาอบรมครับ.มากเสียด้วย คนที่ขี้เกียจบอกว่าไม่ต้องเข้าเวรยามบ้างไม่ต้องทำงานบ้าง.  ต้องเรียนก็ยังดีกว่าทำงาน. ที่สำคัญได้มาอยู่ใกล้บ้านครับ.อาจจะจริงครับ.ทุกคนต่างมีเหตุมีผลของตนเอง.คนขยันบอกว่าได้เรียนและยังมีโอกาสไปต่างประเทศด้วยทุนหลวง.ถ้าสอบผ่าน. * ไม่แน่เสมอไปครับ ผู้เขียนเคยสอบได้ลำดับ ๑ ทุนของออสเตรเลียไปหลักสูตรสงครามเคมี ชีวะ รังสี เจ้าของทุนต้องการสี่ที่นั่ง ดูสิไม่มีใครผ่านกันเลยสักคน..ทำให้ตัวเองต้องอดไปเพราะเจ้าของทุนถือโอกาสยกเลิกในเวลาต่อมา.ที่สำคัญนั้นความรู้จะอยู่กับเราไปนาน และยังสามารถนำไปใช้ได้หลายโอกาส ถือว่าได้เปรียบคู่ต่อสู้ทุกสนาม.เดี๋ยวนี้เวลาไปสมัครงานที่ไหนก็ตาม ?ถ้าใครใช้ภาษาอังกฤษได้จะถูกเลือกไว้ตั้งแต่รอบแรกเลยทีเดียว และถ้าใครใช้คอมฯเป็น..เริ่มงาน พรุ่งนี้เลยน๊ะพี่ ! อันนี้..ผู้กองผมเป็นคนพูดไว้และน่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆครับ. โดยเฉพาะยุคไอทีที หรือไอสองทีนั่นแหละ ! ผมสอบอยู่หลายปีในทุนของนายทหารชั้นประทวน มีนายทหารสัญญาบัตรที่ไปสอบพร้อมกัน ได้เดินทางไปก่อนแล้วคือน.ต.ศุภนิตย์  จูทะพุทธิ รน.และร.ท.ต่อบุญ ไกรฤกษ์ รน.ยศขณะนั้นเป็นผบ.พัน.และผบ.ร้อย.ตามลำดับ.ขณะเขียนเรื่องนี้ท่านแรกได้เกษียณอายุแล้วเป็นพลเรือโทท่านหลังนี้ได้เป็นนายพลเรือแล้ว อยู่ที่หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน. ท่านทั้งสองนี้เป็นนายทหารจากพันร.๘ ผส.นย.ที่ได้ไปศึกษาและดูงานที่ต่างประเทศเป็นคู่แรกตามลำดับ.สำหรับผมถือว่าเป็นนายทหารชั้นประทวนจากพันร.๘ ผส.นย.คนแรกเพียงคนเดียวขณะนั้น.ที่ได้รับทุนกองทัพเรือ เพื่อไปศึกษาและดูงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากที่ผมได้ย้ายกลับมาประจำที่สัตหีบเมื่อปี๒๕๒๘แล้ว ไม่ทราบว่ามีใคร ?มีโอกาสได้ไปต่างประเทศด้วยทุนกองทัพเรือ ต่อจากผมหรือยัง ?เดี๋ยวจะหาว่าตาคนนี้เป็นพวกเดียวกับสมรักษ์.ไม่ได้โม้ ! ครั้งล่าสุดที่มาสอบผมเป็นตัวสำรองของจอ.จำนงค์ พลนาคู ไปเรียนในหลักสูตรซ่อมบำรุงรถสายพานสะเทินน้ำสะเทินบก. เบื้องต้น. Basic  AAV. Repairman.

๒.หลักสูตรเบสิค - จบลงที่นร.ยกเครื่องออกมานอกตัวรถเท่านั้น !

ที่กองพันนร.- แค๊มป์เดลม่า แคลิฟอเนียร์ ปี๒๕๒๘ ภาพโดยผู้เขียน.

หลังจากที่จอ.จำนงค์ พลนาคู ได้ออกเดินทางไปแล้ว  ผมต้องกลับมาเข้าเวรยามที่ต้นสังกัดตามเดิม.  ช่วงที่ผมได้มาอบรมที่ศูนย์ภาษาครั้งนั้น. หลังจากการสอบ เพื่อจัดลำดับในการเรียนแล้วผมเข้ารับการอบรมโดยมีนร.ทั้งหมดห้าคนดังนี้  สองคนแรกได้ทุนไปสหรัฐ ฯมีพจอ. เบญจพล พึ่งกมล.และจอ.จำนงค์  พลนาคู  สองคนนี้เป็นตัวจริงผมเป็นตัวสำรอง. อีกหนึ่งทุนเป็นของนายทหารสัญญาบัตร แต่ต้องไปเรียนที่ประเทศอังกฤษคือร.อ.รัตนะ วงศาโรจน์ รน.และรอ.นพพร  ท่านหลังนี้ผมต้องขออภัยที่จำนามสกุลไม่ได้ยศขณะนั้น.ปัจจุบันเป็นนาวาเอก.เพราะมาจากกองพันทหารราบโน่น ! ขณะที่เขียนเรื่องนี้ท่านไปดำรงตำแหน่งทูตทหาร  ที่ประเทศกัมพูชา. มีประเทศที่น่าไปตั้งเยอะแยะ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมท่านจึงเลือกไปที่นั่น.คงใกล้บ้านกระมัง.อาจารย์ที่สอนก็น่ารักมากครับ เวลาสอนกลัวนักเรียนจะโกรธพูดจากับนร.เพราะมากทีเดียวขนาดผมเป็นชั้นประทวนแท้ๆ อาจารย์ยังให้เกียรติตลอดเวลาที่พูดกับลูกศิษย์อย่างผม ประทับใจสิครับขนาดผมกลับจากศูนย์ฯมานานแล้วผมยังจำชื่ออาจารย์ได้เสมอรอ.หญิงอังศนา จามิกรณ์ รน.ขณะเขียนท่านน่าจะเป็นนาวาเอกแล้วล่ะครับ !  อาจารย์ผมบอกนร.ว่าต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ แล้วนั่งรถไฟมาจากบ้านที่อยุธยาโน่น !แบบเช้าไป-เย็นกลับ  วันหนึ่งท่าทางอาจารย์ไม่อยากสอนเลยถ้าเป็นผม ก็คงไม่อยากสอนเหมือนกันครับ.ผมถามดูจึงรู้ว่าเมื่อวานที่มาสอนถูกขโมยงัดบ้าน.พี่โจรขนไปเกือบหมดเลย.เสียดายของที่อุตส่าห์เก็บหอมรอมริดไว้.เสียใจด้วยครับอาจารย์ เออ..ปี๒๕๕๒ช่วงที่พนักงานรถไฟเขาประท้วงกัน ผมว่าอาจารย์คงลำบากกับการเดินทางแน่ๆเลยน๊ะครับ.

๓.ได้เรียนกับจ่าสมศักดิ์ -ทบ.ไทย-จ่าจากคูเวต นายทหารจากเตอรกีเจ้าเก่า.

ช่วงที่มาอบรมครั้งนั้นผมเรียนแบบสบายๆครับ เพราะครั้งนั้นผมมิได้หวังว่าจะได้เดินทางไปต่างประเทศ สาเหตุเพราะรู้ดีว่าถึงจะสอบผ่านยังไงๆผมก็ไม่ได้ไป เนื่องจากตัวจริงเขาสอบได้คะแนนดีทุกครั้ง  ผมตั้งใจสะสมความรู้ภาษาอังกฤษเอาไว้ให้มากเพราะไม่รู้เมื่อไร ? จะได้กลับมาอบรมที่นี่อีกและยิ่งนานเท่าไรการสอบครั้งต่อๆไปก็จะมีผู้มาทำการสอบแข่งขันมากขึ้น ในขณะที่ทุนต่างๆนั้นกลับลดน้อยลงทุกปี. บางปีก็ไม่มี.แถมบางทุนเจ้าของทุนระบุว่าทุนนี้ของจ่าหรือพันจ่า ดูสิเออ..พี่แกแก้ไขแล้วประกาศว่านี่ทุนอั๊วะ !เอ๊ยไม่ใช่นี่เป็นทุนของนายทหารสัญญาบัตร ไปเรียนการซ่อมบำรุงเสียด้วยน๊ะแต่พอกลับมา..ไม่เคยแม้แต่จะถอดน๊อตสักตัว ใช่ครับ.แม้แต่รถตัวเองยังใช้จ่าซ่อมเลยนี่นา..ครั้งหนึ่งผู้เขียนเคยถูกหลอกใช้-เจ้านายถามว่าเออ..เธอจูนเครื่องเป็นไหม ?ไม่เป็นครับผมตอบแบบไม่ต้องคิด..จึงไม่เหนื่อยฟรี. Tune = ปรับแต่งใช้กับเครื่องยนต์. Tune up the Engine , please.ปรับเครื่องให้หน่อยน๊ะ.จะไปแข่งกับน้องแว๊นซ์.และแล้วผมก็ต้องกลับไปฎิบัติงานที่ต้นสังกัดตามเดิมครับ.มีนายทหารผู้ใหญ่ท่านหนึ่งร.อ.วัฒนา วงค์วิเชียร รน.ยศในขณะนั้น. ต่อมาได้เป็นผบ.นย.และได้เกษียณอายุในยศพลเรือโท.ผบ.ร้อยเก่าของผมเอง.คุยกันกับนายทหารผู้น้อยท่านหนึ่ง ที่แค้มป์เพ็นเดิลตั้น แคลิฟอเนียร์ สหรัฐอเมริกา โน่น ! รุ่นพี่ผมเอง.คือ รท.ปัญญา ดอกจันทร์ รน.ปัจจุบันได้ลาออกจากราชการแล้วในยศนาวาตรี.เฮ้ย ! ไอ้ญา.เห็นไหมกูไม่ต้องสอบเลยคนเราถ้าจะได้มาอเมริกาล่ะก็ มันได้มาเองแหละ !ใครไม่เชื่อผมก็ไม่ว่าหรอกแต่ผมเชื่อของผมก็แล้วกัน.พี่นวยหรือนต.อำนวย  ปานทรัพย์  รน. ซึ่งย้ายจากสงขลามาประจำที่แผนกกำลังพล บก.นย. เกษียณอายุแล้วไปประกอบอาชีพส่วนตัวอยู่ที่บ้านนครสวรรค์. ในยศนาวาเอก.พี่นวยได้สั่งเพื่อนว่าเฮ้ย !เสริฐ -พจอ.ประเสริฐ สังข์สุวรรณ.ยศขณะนั้นเอ็งไปบอกโตให้เตรียมตัวมาอบรมที่ศูนย์ภาษาทร.ได้เลย ทางนย.จะลงคำสั่งให้ตามหลังสาเหตุเพราะตัวจริงยังไม่ผ่านตามเกณท์นั่นเอง !  ในปีนั้นทางต้นสังกัดได้ส่งผมไปล่อเป้าที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเวลา๑ ปี  แต่ผมเพิ่งจะไปได้เพียงสี่เดือนเท่านั้น. ที่สำคัญยังไม่ถูกใครยิงเลยสักนัด. ผมจึงต้องย้ายฐานจากนราธิวาสมาประจำที่ฐานใหม่คือศูนย์ภาษาทร.พอเข้ารับการอบรมผมมีความรู้สึกว่า ผมน่าจะได้ไปสหรัฐอเมริกาอีกครั้งเป็นแน่ !เพราะอะไรน่ะเหรอครับ ? เพราะผมได้พบกับตัวจริงแล้วนึกว่าใคร ?ไอ้โป๋.เพื่อนนรจ.นย.รุ่นน้องของผมนั่นเอง พันเปอร์เซ็นครับก็แหม! นายโป๋มาอบรมที่นี่เกือบสามเดือนแล้วครับ หลักสูตรนี้ต้องสอบได้๘๐ %จึงจะถือว่าผ่าน น่าสงสารโป๋เพื่อนผมได้๔๕ คะแนนเท่านั้น ! พี่โป๋จะผ่านไหมเอ่ย?อีก๓๕คะแนน อย่างน้อยต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสามเดือนทีเดียว.นายโป๋นั้นยังเป็นมือใหม่ครับยังไงๆก็ต้องสอบไม่ผ่าน ฟันธง ! ที่ศูนย์ภาษาทร.ในขณะนั้นมีข้าราชต่างหน่วยหลายพวกมาอบรมพร้อมกันมีชุดนย.จะไปดูงานสื่อสาร มี พจอ.ไพรัตน์ คำบุตร ,พจอ.เพชรเกษม รตาภรณ์ ,พจอ. เรวัติ วิมานทองและพจอ.ราเมศ  ผมจำนามสกุลไม่ได้แล้ว.หลังจากสอบรอบแรกเพื่อแยกห้อง สำหรับนักเรียนที่มาใหม่ คะแนนของผมอยู่ในระดับที่ต้องมาเรียนกับครูอเมริกันชื่อนาย ปาร์คเกอร์  Mr.  Parker. ใครที่เรียนห้องนี้จะรู้ว่าครูไม่เคยมาสายเลยสักวัน  แกจะมานั่งกินขนมถั่วตัดอยู่ในห้องทุกเช้าเพื่อรอนร.พอทางศูนย์ฯกดออดเข้าเรียนเมื่อไร ?Open your book.! แกจะเริ่มสอนทันที.สำหรับครูปาร์คเกอร์ในอดีตนั้น ท่านเคยเป็นทหารอเมริกันครับ. สำเนียงต่างๆจึงฟังได้ง่ายและชัดเจนครับ เหมาะสำหรับนร.ที่ได้ทุนเพื่อไปเรียนที่สหรัฐอเมริกา.นักเรียนในห้องมีชั้นยศลดหลั่นกันลงมามีนาวาโทและนาวาตรี.จากกองเรือยุทธการ. บางท่านมาจากฐท.สส.  เรือเอกหญิงท่านหนึ่งมาจากทร.ผมทราบทีหลังว่าเป็นภรรยาของผู้กอง เทอดศักดิ์ พรหมศิริ.ขณะนั้นอยู่ที่สงขลาด้วยกัน ปัจจุบันเป็นพลเรือตรี เกษียณอายุไปแล้ว. รท.สงวนศักดิ์  บรรจง รน.เป็นนายทหารสัญญาบัตรอีกท่านหนึ่ง ขณะเขียนเรื่องนี้เป็นนาวาเอก อยู่ที่ฐานทัพเรือ สัตหีบ. ผู้เขียนคนเดียวที่มียศพันจ่าเอก. ผมรู้สึกดีครับที่นักเรียนภายในห้องทุกคนเป็นกันเองดีไม่มี ใครแสดงความรังเกียจ  ที่ผมเป็นนายทหารชั้นประทวน คนเดียวในห้องนี้.

๔.ผู้เขียนกับมว.สงวนศักดิ์ ที่รร.มาริออท.เท๊กซัส. - สีขาวและสีม่วงมีอยู่ทั่วไป.

วันไหนที่เข้าห้องแล้วพบว่า มีครูคนอื่นมาสอนแทนนั่นก็แสดงว่า ครูปาร์คเกอร์ของเราป่วยหรือเมาหนัก คงมาไม่ไหวครับ ! ผมเคยสังเกตว่า เวลาสอนมือของครูจะสั่นบางครั้งสั่นมาก จนครูต้องเอามืออีกข้างมาช่วยจับไว้.แต่ผมว่าแกเป็นครูที่ดีครับ ทุกครั้งที่ใกล้สอบแกจะติวให้นักเรียนเสมอๆ นักเรียนมักจะสอบผ่านเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ทางอาจารย์ที่นี่กลับไม่ค่อยชอบ  หาว่าแกเอาข้อสอบมาบอกนักเรียน แปลกน๊ะครับ. เคยมีครูชาวอังกฤษมาสอนแทนตอนที่ครูปาร์คเกอร์ป่วยสำเนียงคนอังกฤษนั้นฟังยากมากครับ   Do you know the submariner. ? ครูถามนักเรียนในห้อง  ท่านผู้อ่านจะเชื่อไหมครับว่า นั่งเงียบกันทั้งห้องเลยล่ะ !ผมฟังเเล้วคิดว่าน่าจะแปลว่าเรือดำน้ำแต่ก็ยังไม่กล้าตอบ.พอเห็นนักเรียนนั่งเงียบกันนานเกินควร ครูจึงออกมาวาดรูปบนกระดาน นักเรียนทั้งห้องร้อง..อ๋อ !หลังจากเห็นรูปเรือดำน้ำบนกระดาน ครูคนนี้จึงเหมาะกับนักเรียนที่ได้ทุนไปเรียนที่ประเทศอังกฤษ.อีกคำที่ทำให้ผมและเพื่อนร่วมห้องปวดเศียรเวียนเกล้าคือคำว่า น้ำเงียบเหมือนเดิมครับก็แหม ! ใครจะรู้ล่ะครับก็พี่แกเล่นออกเสียงว่า..วูท่า  Water.นร.ที่ไปทุนนี้จะได้คุ้นเคยกับสำเนียงของครู. ส่วนทหารเรือก็มีชุดที่จะไปรับเรือที่ประเทศอิตาลี  ผมจำได้ว่าในจำนวนนี้ มีทร.๐๙ รวมอยู่ด้วยสองคน.คนหนึ่งชื่อวิเชียร อินทรวิเศษ แต่ที่จำได้แม่นคือ.พี่แกคอเอียงครั.  กำลังมาอบรมภาษาอิตาลีอยู่. อีกพวกน่าจะเป็นชุดของหมวดบินทหารเรือ ที่กำลังจะไปรับเครื่องบินนอร์แมท ที่ ประเทศออสเตรเลีย. แถมยังมีนย.จากพันป.ผส.นย.อีกหนึ่งชุด.กำลังจะเดินทางไปรับปืน๑๕๕ มม.ที่ประเทศ แคนาดา จำนวนนี้มี ปัญญา  ดอกจันทร์  เพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกันรวมอยู่ด้วย. บางช่วงต่อไปนี้ผมเขียนเพื่อให้ผู้อ่านทราบ เพื่อประดับความรู้ครับมิได้มีเจตนาปรักปรำหรือกล่าวร้ายต่อผู้ใดทั้งสิ้น ข้อดีของการไปต่างประเทศแบบยกทีมนั้น ผู้ที่เข้าสอบไม่จำเป็นต้องฉลาดนัก เพราะไปแบบยกที.หัวหน้าทีมจะต้องประคับประคองทีมของตนเพื่อให้ลูกทีมผ่านไปได้ ไม่มีใครสนหรอกว่า.จะด้วยวิธีใด? นี่เป็นเรื่องจริงเพราะผู้ที่มาถ่ายทอดให้ผม ได้นำมาเขียนก็คือหนึ่งในจำนวนของจนท.ที่ไปรับปืน๑๕๕มม.ที่แคนาดานั่นเองครับ.หน.ชุดเป็นนายทหารผู้ใหญ่ผมไม่ทราบว่าท่านต้องสอบด้วยหรือไม่ ?  มีการเข้าสอบยกทีมและหน.ทีมคือผู้กองโก๋ นั่นเอง.ผมจำยศในขณะนั้นของท่านไม่ได้แล้วครับ คงต้องขออภัยจริงๆ. ผู้ที่จะไปรับปืนใหญ่ทุกคนในชุดนี้ จะได้รับการนัดแนะมาแล้ว ก่อนเข้าห้องสอบเพื่อจะได้ผ่านกันทั้งทีมนั่นเอง ! โดยใช้ระบบการเข้าเกียร์.กรุณานึกภาพเอาเองน๊ะครับ คล้ายๆรูปตัวเอ็ชคือข้อหนึ่งหรือ..เอ - อยู่ที่ตำแหน่งบนสุด. บี - ลงล่างตรงๆในตำแหน่งเกียร์สอง.ซี - เดินหน้าผ่านเกียร์ว่าง  แล้วขึ้นบนตำแหน่งเกียร์สาม. ดี -  ลากลงมาในตำแหน่งเกียร์สี่. ผมขอหยุดตรงนี้สอง-สามนาที เพื่อให้ผู้อ่านที่ขับรถไม่เป็นทำความเข้าใจ

กับตำแหน่งเกียร์เสียก่อน มิฉนั้นอาจจะตามไม่ทันก็ได้ เอาล่ะมาถึงตรงนี้คงเริ่มเข้าใจแล้วสิน๊ะ  พอคำตอบที่ถูกคือข้อ ซี...หัวหน้าทีมก็จะลากมือมาในตำแหน่งเกียร์สาม  หางเครื่องที่นั่งเหลื่อมๆกันก็รีบเปลี่ยนเกียร์ไปที่  ตำแหน่งเดียวกับผู้นำ. เพียงเท่านี้ก็ผ่านแล้วล่ะ !ข้อสอบแบบนี้มีรวมเกือบ๗๐ ข้อ.ที่เหลือผู้ที่เข้าสอบคงต้องเดาเอาเองบ้าง ยังไงๆก็ต้องสอบผ่านครับ ที่สำคัญไม่ต้องไปสอบตัดเชือกที่จั๊สแมค Jusmag. เห็นไหมง่ายจริงๆ.ทีนี้ก็เริ่มเดินเรื่องได้กันเลยพร้อมบินครับ. ลูกทีมที่พอจำได้ก็มี ปัญญา ดอกจันทร์  - ปัญญา คนที่สองนี้ยังเป็นพันจ่าเอกมาจากสรรพาวุธนย.ผมจำนามสกุลไม่ได้ คนที่ไม่น่าจะลืมคือ พจอ.บ่าย  จาดป้อม. ผมคงต้องกล่าวถึงพวกที่ไปรับปืนใหญ่กระสุนวิถีโค้งขนาด ๑๕๕ ม.ม. ที่ประเทศแคนาดาเป็นรายตัวเพื่อเป็นการจบ แบบตัดตอนเสียก่อนดังนี้ครับ  :

- ปัญญา  ดอกจันทร์  เป็นนรจ.นย.รุ่นพี่ของผู้เขียนหลายปีครับ  แต่สนิทกันมากทีเดียวเรากิน-เที่ยวกันตั้งแต่เป็นจ่าเอกด้วยกัน  ที่สำคัญเราลุยกันมาทุกรูปแบบถ้าไม่เชื่อลองอ่านดูหน่อยสิครับ  ที่จริงเขาไปต่างประเทศมามากกว่าผมด้วยซ้ำ  แถมยังมีโอกาสไปดูงานในแค๊มป์ทหารนย.อม.ที่โอกินาว่าOkinawa.ที่แห่งนี้ผมเองยังไม่เคยไป  ตอนที่ผมกลับจากสหรัฐอเมริกามาใหม่ๆนั้น  เราไปดื่มกันตั้งแต่ช่วงสายๆที่สโมสรท่าเรือทุ่งโปรง.ใช่ครับเลี้ยวซ้ายจากสุขุมวิทเข้าไป ทางเตาถ่านนั่นแหละ ! ช่วงสงครามเวียตนามนั้นใครที่ไม่รู้จักย่านนี้ก็คือ  ผู้ที่ยังไม่เกิดนั่นเอง !เอ๊ะ ! ผมจะถามดีไหมน๊ะว่าท่านเกิดหรือยัง ? ถามได้แล้ว.เออท่านจะตอบหรือไม่ ? ผมไม่สน.

 Crew.    : Hello  , That  is  my  hometown  , Morehead  City.

                -  เขาชี้มือมาที่เสื้อผม

 Writer.  :  Yes , It is approximately 60   Miles  away  from  Lejeune .

 Crew.   :   You  right   ,  May  I  join  with  you.

 Writer.  :   Sure.

 

ผมสวมเสื้อตรานย.อม.ที่หามหิ้วมาจากยู เอส เอ โน่น. เคยเห็นกันไหมครับ ? ที่มักจะเป็นตรานย.อม. เสื้อผมผมเขียนว่า แค๊มป์เลอจูน -  ยู เอส เอ็ม ซี.US.MC.  Camp Lejeune , N.C.  พอเรานั่งโต๊ะก็พบกับฝรั่งเรือคนหนึ่ง   ที่มานั่งดื่มอยู่ก่อนที่โต๊ะข้างๆกัน  พอเขาเห็นเสื้อที่ผมสวมเขายิ้มและบอกว่า..บ้านผมอยู่แถวๆนั้นเอง  บ้านเขาคือเมืองมอร์เฮดซิตี้  ผมคุยทับว่าผมไปเหยียบมาแล้ว  อยู่ห่างจากแค๊มป์ที่ผมอยู่เพียง๖๐ ไมล์ เขาดีใจที่ผมพูดถูกเพราะไปมาจริงๆนี่หว่า ! มิฉนั้นจะพูดถูกได้อย่างไร ?  เขาจึงย้ายตัวเองมาร่วมวงด้วย เราดื่มไปคุยไปแบบสบายๆ เพราะปัญญาก็คุยรู้ทุกเรื่อง. ลูกเรืออเมริกันนายนี้ดีมากครับก่อนกลับเรือ เขาสั่งเหล้ามาให้เราอีกหนึ่งขวดและได้จ่าย บนโต๊ะทั้งหมด.เราจึงร่ำลากันด้วยความสุขครับ ผมกับปัญญาได้ดื่มต่ออีก  เพราะช่วงแรกนั้นเรายังไม่ได้จ่ายเงินเลยแม้แต่บาทเดียว.  ทุกอย่างจึงไปได้สวยครับแต่แหม !

* ดูสิครับพอเพื่อนลูกเรืออเมริกันจากไป คนไทยกำลังจะมีเรื่องกันเองเสียแล้ว..ใครน่ะเหรอ ? คงต้องตามอ่านกันอีกแล้วล่ะครับ !