วันที่ 13 กันยายน 2554
ผมนั่งอ่านหนังสือจนวินาทีสุดท้ายที่จะขึ้นรถทัวร์ไปกรุงเทพ ฯ
จนลูกชายถามว่า "...โตแล้วทำไม ต้องอ่านหนังสืออยู่..."
ผมเลยบอกลูกชายว่า "...คนเราต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต...ไม่จำเป็นต้องอยู่ในโรงเรียน...เราก็เหมือนตะเกียง...ต้องหมั่นเติมน้ำมันเรื่อย ๆ ...น้ำมันนั้นก็คือ...หนังสือ..."
ผมได้รับเชิญจากอาจารย์หมอโกมาตร จึงเสถียรทรัพย์...ให้มาประชุมวันพรุ่งนี้
พวกเราชาวหมออนามัยทุกคน...รู้จักและเป็นแฟนคลับ...อาจารย์หมอ
เพราะท่านนำแนวคิด..."เครื่องมือ 7 ชิ้น ...ในการศึกษาวิถีชุมชน..." ให้พวกเราได้ทำจนถึงปัจจุบัน
หลายท่านถามผมว่า...ทำไมอาจารย์เชิญไปประชุม เพราะในผู้เข้าร่วมประชุม 50 ท่าน จะเป็นนักวิชาการ หรืออาจารย์มหาวิทยาลัย
ผมตอบว่า..."คงเป็นโชคชะตาวาสนา..."
แต่พี่คนหนึ่งบอกว่า..."...ไม่ใช่หรอก...เป็นเพราะน้องไม่เคยทิ้ง....โอกาส..."
พี่เขาเห็นผมมีความรัก...ทำ...แบ่งปัน R2R...อยู่เสมอ ๆ ...เห็นผมไป...บางงานต้องออกเงินเอง...ลาพักผ่อนไป...
ใช่ครับ...โอกาส...ก็เป็นสิ่งหนึ่ง...แต่ที่สำคัญคือ การอ่านหนังสือ
และผมต้องใช้เวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงในอ่านหนังสือ...เพื่อเตรียมเขาร่วมประชุมอย่างสนุกและมีความหมาย
1. ประสิทธิผลของการเยียวยาพื้นบ้าน..โดยอาจารย์ยงศักดิ์ ตันติปิฏก
http://www.gotoknow.org/media/files/757830
2. ชุมชนกับการพัฒนาสุขภาพ โดย รศ. ดร.พัชรินทร์ สิรสุนทร
http://www.gotoknow.org/media/files/757828
3. สมัชชาสุขภาพ : ปรัชญา แนวคิด และจิตวิญญาณ โดย อาจารย์หมอโกมาตร
http://www.gotoknow.org/media/files/757827
4. แนวคิดการเพิ่มอำนาจในการส่งเสริมสุขภาพ : บททบทวนเชิงทฤษฎี โดยอาจารย์อดิศักดิ์ จึงพัฒนาวดี
http://www.gotoknow.org/media/files/757825
ผมจึงอยากเชิญชวนให้ผู้สนใจ R2R อ่านหนังสือมาก ๆ ตามแนวทางที่ถนัดของแต่ละท่าน
สาขาวิชาชีพใด...ก็ทำ R2R ได้...
ตำแหน่ง...ระดับการศึกษา...เพศ...วัย...ไม่สำคัญเลย
ถ้าเรารักที่ทำ...มีความรัก....ตั้งคำถามใหม่...เพื่อตอบคำตอบเดิม ๆ ...อ่านหนังสือเพื่อทบทวนความรู้...และลงมือค้นหาคำตอบ...และปรับปรุงกระบวนการทำงาน
เพื่อมีโอกาสแบ่งปันสิ่งเล็ก ๆ และดีงามให้กับผู้อื่น
เปลี่ยน..."ความเคยชิน..." ที่เรามองทุกวันว่า..."เป็นเรื่องธรรมดา..."
ให้กลายเป็นเรื่อง..."ที่ไม่ธรรมดา..." แล้วสิ่งที่งดงามจะเกิดขึ้น
เหมือนตัวอย่างที่ผมคุยให้น้อง ๆ หมออนามัยให้ฟังเสมอ ๆ
จากทีมงาน ร.พ.ป่าติ้ว จ.ยโสธร ที่เป็นฝ่ายสนับสนุน...ซึ่งเขาไม่ได้เป็นคุณหมอเลย...และตำแหน่งก็ไม่ได้ใหญ่โต
แต่ก็พลิกฝ่ามือให้เปลี่ยนโลกได้แล้ว....
"...ไส้หมอนขิดป่าติ้ว ช่วยการนึ่งซองซิลไม่ให้ เปียกชื้น..."
http://www.gotoknow.org/blog/khondhammada/438984
"...หน่วยจ่ายกลางโรงพยาบาลป่าติ้ว กับความภาคภูมิใจ 2 รางวัลR2R ดีเด่น..."
http://www.gotoknow.org/blog/khondhammada/450596
ขอบคุณค่ะ..อ่านให้รู้..ศึกษาให้เข้าใจ..ประยุกต์ใช้ตามความเหมาะสมแก่ตนและคนรอบข้าง..ขยายผลสู่สังคม เพื่อประโยชน์ในวงกว้าง..พัฒนาต่อไปเพื่อเพิ่มคุณค่าในระยะยาว..
ลูกชายพี่ก็เคยถามค่ะ พี่ตอบง่ายๆ ว่าแม่ชอบอ่านจ๊ะ และแม่จะอ่านไปจนแก่
มาช่วยส่งเสริมการอ่านหนังสืออีกคน
คงเป็นหนังสือนี้เช่นกันที่ทำให้ผมหนีดงอ้อยร้อนแรงเมืองกาญจน์มาได้
นะครับ
คงเป็นการอ่านอีกเช่นกัน ที่ทำให้เราได้มารู้จักกันในโลกแห่ลนี้
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ
ที่อ่านแล้ว สะกิดต่อมความคิด กระตุ้นต่อมความอยาก ให้ทำ
ขอบคุณจริงๆ คะ
เยี่ยมค่ะ...
เชื่อว่า..หนังสือที่เปลี่ยนชีวิต
ไม่จำเป็นต้องอัดแน่นด้วยทฤษฎี
ไม่ใช่หนังสือตำราเรียน
แต่เป็นหนังสือ ที่ก่อให้เกิด "เห็นด้วยตาใน - Insight"
..
ขอบคุณคะ สำหรับบันทึก บันดาลใจ
ท่านโกมาตร บรรยายอะไร ก็น่าเรียนรู้ ครับ
สวัสดีค่ะน้องทิมดาบ
ขอชื่นชมมากค่ะ การอ่านเป็นอีกหนึ่งความจำเป็นในชีวิตนะคะ