โรงเรียนของหนูอยู่ไหน..?


ความสุขที่ได้จากการนับถือศาสนาคืออะไร..?

ในสัปดาห์นี้มีโอกาสตระเวนเยี่ยมให้กำลังใจลูกศิษย์ที่ทำหน้าที่สอนหนังสืออยู่ตามโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตจังหวัดสงขลา  โดยเฉพาะที่อำเภอหาดใหญ่  ถ้าว่าเป็นการเป็นงานคือทำหน้าที่ออกนิเทศการเรียนการสอน  แต่ผมว่าคือการไปให้กำลังใจผู้จะสืบสานงานคุณครูต่อไปในอนาคต

ภาพ...ที่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย

จากการตระเวนไปพบไปเห็นสภาพสังคมของท้องถิ่นทำให้เกิดมุมคิดมากมายและสิ่งเหล่านี้จะสะสมกลายเป็นประสบการณ์ในการเรียนการสอนได้เป็นอย่างดี

ภาพ...ที่โรงเรียน มอ. วิทยานุสรณ์

เริ่มตั้งแต่เช้า ๆ ของวันจันทร์ที่ผ่านมาแล้ว  ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาหนักบ้างเบาบ้าง  ส่งผลให้รถติดกันยาวเป็นปกติในเมืองใหญ่  ๆ อย่างเมืองหาดใหญ่นี้

ภาพ...ที่โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์

ต้องทำใจจะรีบเร่งก็เป็นการบีบรัดตนเองเอาว่าให้ปลอดภัยไว้ก่อนนั้นละดี

เช้าวันจันทร์นี้โรงเรียนที่มีลูกศิษย์ 3 คนของ ม. ทักษิณที่ยูมิดูแลอยู่เข้าไปสอนหนังสือคือโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย  มี น.ส.จุฑาทิพย์  เงินแย้ม,  นายอภิชาต  อุปการ  และน.ส. ฤทัยวรรณ  สุวพนาวิวัฒน์ 

 

หลังจากนั้นได้เดินทางไปต่อที่ โรงเรียนบ้านคลองหวะ เป็นโรงเรียนระดับชั้นประถม  มาให้กำลังใจลูกศิษย์ชื่อ  น.ส. อามีเน๊าะ  หมัดโซะ พร้อมกับสนทนาแบบสบาย ๆ กับคุณครูพี่เลี้ยงของเธอด้วยละ

 

แล้วไปที่ โรงเรียน มอ. วิทยานุสรณ์ ตั้งอยู่ภายใน มอ. หาดใหญ่  มาเยี่ยมลูกศิษย์ 2 คน คือ น.ส. ปรัชญานันท์  แสงแก้ว  และน.ส. ปาริดะ  บิลสัน

 

สำหรับเช้าวันนี้ตื่นขึ้นมาตอนตีห้ากว่า ๆ แล้วออกไปวิ่งตามถนนใน มอ. หาดใหญ่ ยังคงเห็นดวงจันทร์กลมโตสวยงามค้างฟ้าทางทิศตะวันตกอยู่เลยละ  ขณะวิ่ง ไป ๆ ได้กลิ่นหอมดอกไม้ป่าเป็นธรรมชาติดีจัง...และแล้วก่อนช่วงเวลา 9 โมงเช้ายูมิก็มาถึง

โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์  มีลูกศิษย์มาฝึกสอนที่นี้คือ  น.ส. ลสิตา  สมสุข,  น.ส. นงลักษณ์  เพ็ชรบูรณ์  และน.ส. นวลอนงค์  พรพิพัฒ

 

 

ภาพ...ที่โรงเรียนหาดใหญ่เจริญราษฎร์พิทยา

พอช่วงบ่ายโมงยูมิมาถึง

โรงเรียนหาดใหญ่เจริญราษฎร์พิทยา มีลูกศิษย์มาฝึกสอนที่นี่คือ  น.ส. ซากีเร๊าะ  ดาแม,  นาย สิขเรศ  ศรัทธาธรรม  และ  น.ส. ฮามีดะ  มีสาเป็นโรงเรียนท้ายสุด

 

        จากการดูรายละเอียดของแผนการสอนได้รู้ว่าครูฝึกสอนพันธุ์ใหม่เหล่านี้ต่างเอาจริงเอาจังในหน้าที่ของตน  มีงานช่วยเหลือเพื่อนครูในโรงเรียนตามโอกาสอันควรอย่างน่าชื่นชม

สิ่งเหล่านี้จะกลายเป็นประสบการณ์ในการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง  ซึ่งผมมองว่าเป็นรางวัลชีวิตของคนทำงานทีเดียว  ขอเพียงอย่ายอมแพ้และอย่าเกียจคร้านเท่านั้นเอง

จงใช้ชีวิตนี้ทุ่มเทในการทำงานอย่างเต็มความสามารถของตนและแสวงหาแนวทางที่ถูกต้องตามหลักพุทธธรรมนั้นก็คือต้องมีอิทธิบาท 4 เป็นธรรมแห่งความสำเร็จ

        มีคำถามเล่น ๆ ว่า...ทำไมเวลาพระสงฆ์สวดมติกาจึงถือตาละปัตมาบังหน้า..เลยให้ลูก ๆ ลองไปถามพระคุณเจ้าดูจะว่ายังไง..?

และอีกคำถามหนึ่งคือ...ความสุขที่ได้จากการนับถือศาสนาคืออะไร..?ใครตอบได้บ้างละนี่...อิ อิ อิ  ทิ้งใว้เป็นประเด็นให้คิดต่อนั้นแล.

หมายเลขบันทึก: 460432เขียนเมื่อ 14 กันยายน 2011 16:37 น. ()แก้ไขเมื่อ 13 มิถุนายน 2012 22:26 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (2)

*ดีใจแทนลูกศิษย์ด้วยค่ะที่อ.umi ไปให้กำลังใจ และเป็นแบบอย่างที่น่านับถือ

* เคยได้ยินมาว่า พระท่านถือตาละปัตรตอนเทศน์ เพื่อบังตาไว้จากผู้คนที่นั่งฟังอยู่ข้างหน้า ขออภัยด้วยค่ะ หากไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง

* สำหรับตนเองนั้น ความสุขจากการนับถือพุทธศาสนา คือการได้เรียนรู้และเพียรปฏิบัติเพื่อสู่วิถีการพ้นทุกข์จากการเวียนว่ายตายเกิดค่ะ

สวัสดีครับ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ

เป็นมุมคิดดีจังนะครับ หลายครั้งที่เราเห็นพิธีกรรมทางศาสนาแล้วอาจเกิดคำถามเช่นนี้ละ

สิ่งที่เราเคารพนับถือนั้น เราแสวงหาความสุขจากสิ่งนั้นได้หรือไม่...เพราะเหตุใด..?

ขอบคุณครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี