เห็นข่าวน้ำท่วมกันอย่างทั่วถึงรวมทั้งสงสารในความทุกข์ระทมของคนที่เจอเหตุการณ์ทั้งซ้ำๆซากๆและเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกแล้ว  ทำให้อดคิดย้อนกลับไปสมัยเป็นเด็กไม่ได้  เพราะเคยผ่านเหตุการณ์เหล่านี้มาอย่างโชกโชนแต่.....ไม่รุนแรงและไม่เคยรู้เลยว่า...ความเศร้าหมองมันเป็นอย่างไร....

 

 

จำได้แต่ว่ามันมีความสนุกทุกครั้งที่น้ำท่วม  ด้วยสถาพที่มีลำเหมืองผ่านหน้าบ้าน เพราะฉะนั้นหาก ฝนตกหนักและน้ำไหลไม่ทันมันก็จะไหลเข้าบ้านและท่วมบ้านชั้นล่าง   แต่ไม่มากมายประมาณเลยข้อเท้าเท่านั้น  ชั้นบนยังปลอดภัยดี  พวกเด็กๆก็ยังคงใช้ชีวิตตามปกติคือลุยน้ำไปเรียนหนังสือ หากตรงกับเสาร์อาทิตย์ล่ะก็....หนุกหนานเขาล่ะ  พากันเล่นน้ำมั่ง  จับปลามั่ง ไปยืนดูเขายกยอมั่ง

 


 

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่น้องชายคนเล็กตอนนั้นเพิ่งหัดเดิน ด้วยความที่ไม่รู้เรื่อง  เผลอแป๊บเดียวเดินออกจากบ้านไปถึงประตูรั้วโน่น  krugui เดินมายืนที่ประตูบ้านเห็นเข้าพอดี  กำลังตะโกนโหวกเหวกๆ  น้องชายก็"ผลุบ" ลงไปในลำเหมือง  โอยๆๆๆๆน้องชั้นจะเป็นอะไรไหมนี่  krugui กระโดดตูมลงไปน้ำถึงหน้าอกแน่ะ  แล้วมือก็ควานๆๆๆ พระเจ้ายังคุ้มครองเพราะไปควานเจอแขนเข้าพอดี รีบดึงน้องขึ้นมา....สำลักน้ำและร้องไห้จ้า....พวกพี่ๆทั้งหลายเลยโดนเทศน์ไปตามระเบียบ

 

 

พอมาสมัยนี้น้ำท่วมทีทำไมมันเดือดร้อนกันไปหมดและท่วมนาน ( ที่เคยเจอสมัยนั้นแค่วันสองวันก็ลดแล้ว ) เพราะน้ำไม่มีที่ไปเลยท่วมขัง  รวมทั้งเกิดจากหลายๆสาเหตุดังเช่นที่เรารู้ๆกันอยู่ เอ๊ะ.....หรือว่าคำทำนายจะเป็นจริง  เพราะอาจารย์สุมิตร    อิศรางกูร ณ อยุธยา ผู้เชี่ยวชาญไฮโดรเจน จากองค์การนาซ่ายืนยันว่า.....

โลกกำลังจะเกิดหายนะขึ้น

จากอุทกภัยน้ำท่วมโลกใน ค.ศ. 2012 แน่นอน

อ่านแล้วรู้สึกและคิดยังไงบ้างเอ่ย....

 

 

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต