บันทึกนี้คงไม่ใช่  การนำมะพร้าวห้าวมาขายสวน นะคะ  นี่เป็นการเล่าประสบการณ์การสอนของครูเก่าๆคนหนึ่ง  ที่พบกับความสำเร็จ...เล็กน้อย  เลยมีความต้องการนำมาเล่าให้ได้รู้ และ อาจนำไปปฏิบัติ  หรือ อาจจะได้ทำแล้ว  แต่หลากหลายรูปแบบกัน

*****

ครูอ้อยกำลังประเมินพฤติกรรมการจัดการเรียนรู้ให้กับครูฝึกสอน  ที่มาฝึกปฏิบัติการสอนกับครูอ้อยเป็นเวลา 1 ภาคเรียน  ซึ่งพบว่า..... มีข้อบ่งชี้ที่ดี  ที่นำมาเล่าให้ฟังว่า  ครูอ้อยได้ปฏิบัติการกับครูฝึกสอนอย่างไร  ได้บอก  ได้สอนอะไรกับ  ครูฝึกสอน ที่กำลังจะก้าวไปเป็นครูในอนาคตอันใกล้นี้

*****

ครูอ้อย  กำลังทำหน้าที่ ครูเพื่อศิษย์ที่มีหลากหลาย  สถานะ  นะจะบอกให้  ทั้งนักเรียนตัวน้อยๆๆ  นักเรียนตัวใหญ่ๆๆที่กำลังจะเป็นครู  และครูที่เป็นครู

*****

ครูอ้อยบอกสอน ครูฝึกสอนไปทุกเรื่อง  กำลังทำอะไรอยู่ให้คำนึงถึงประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นกับนักเรียนตลอดเวลา  เช่นวันนี้  ครูอ้อยบอกน้อง ให้เก็บสมุดงานของนักเรียนมาตรวจให้หมดเลย  การตรวจสมุดงานนักเรียน  ทำให้ครูได้รู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคลด้วย  เวลาตรวจงาน ครูอ้อยบอกให้ดูรายชื่อไปด้วยว่าเป็นใคร และเวลาสอนต้องเช็คชื่อทุกห้องเรียนที่เข้าสอน  จะได้รู้จักนักเรียน และตักเตือนเสมอ เมื่อเห็นนักเรียนทำผิดในสมุดงาน

*****

เมื่อวานนี้  น้องก็ช่วยครูอ้อย  ตรวจ  ข้อสอบ S.T และกรอกคะแนนให้  ครูอ้อย อันดับต่อไป  ครูอ้อย จะสอนให้หาค่าความยากง่าย ของข้อสอบ ที่เขาได้ออกเอง

*****

พรุ่งนี้ ครูอ้อยก็บอกให้นำวิจัยที่ทำมาให้ ครูอ้อยดู เพราะ ใกล้จะกลับมหาวิทยาลัยแล้ว  เดี๋ยวจะเสร็จไม่ทัน

*****

ครูอ้อย ตรวจข้อสอบ ที่ครูออกมาก่อนไปอัดสำเนา  ครูอ้อยก็สอนน้อง เรื่อง การออกข้อสอบ  ให้น้องได้รู้ว่า ควรและไม่ควรอย่างไรในการออกข้อสอบ

*****

มีหลายอย่างที่น้องยังทำไม่เหมาะสมที่จะเป็นครู  เช่น มาสาย  ทั้งๆที่ที่พักก็อยู่ใกล้  ซึ่งการมาสาย  ทำให้การประเมิน ลดลงไปอยู่ในเกณฑ์พอใช้ตั้งหลายข้อ  เช่น  การเสียสละ  การอุทิศ  การขยันหมั่นเพียร  เห็นประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นกับส่วนรวม ให้ความร่วมมือกับองค์กร  วันนี้  เป็นการประเมินเพื่อได้คะแนน  แล้วหากเป็นครูตัวจริงล่ะ.....จะปฏิบัติตนได้ไหม  ทั้งๆๆที่ขณะนี้กำลังฝึกสอนอยู่  ต้องฝึกไปทุกเรื่อง.....ไม่ใช่สอน อย่างเดียว

*****

ครูอ้อย  เคยเป็นครูฝึกสอนมาก่อน  กับการมีครูพี่เลี้ยงเป็นผู้ชาย  และไม่เคยมาแนะนำ อบรมอะไรเลย  ปล่อยให้ครูอ้อยดูแลนักเรียน  ชั้น ป.5  ทั้งภาคเรียนเลย และชั้น ม.1 ทั้งภาคเรียน เช่นกัน

*****

แต่การเป็นครูฝึกสอน ที่ปฏิบัติหน้าที่หนักๆๆมาแล้ว  ทำให้ครูอ้อย ไม่รู้ว่า หนักหนาสาหัส  เพราะ เคยชินมาตั้งแต่เริ่ม  แต่ครูฝึกสอนสมัยนี้  ไม่ได้ลำบากมาก เหมือนสมัยก่อนเลย  ครูอ้อยคิด

*****

ดังนั้น  ครูอ้อยจึงต้องบอกเขาว่า.....ในอนาคต ทำอย่างนี้ ไม่ได้  อย่างนี้ไม่ควรทำ  และควรทำอย่างนี้ ตลอดเวลา.....จู้จี้มากเลย  จะโชคดีหรือโชคร้าย ที่มีครูพี่เลี้ยงอย่างครูอ้อย.....คิดเอาเอง

*****