..ทางเดินในธรรมชาติ...

"ลัดนิ้วมือ..ไปให้..ถึง"...ความงดงาม..ที่ลุ่มลึกภายใน...คือทางเดิน..ที่ผ่าน ความ"ว่าง"ถึงซึ่งความสงบ สว่าง สะอาดแห่ง"จิต"อันเป็นที่ตั้งของ"กาย" ความสะอาดคือน้ำที่เกิดในจิตเรียกว่า"น้ำใจ" สงบนิ่ง รู้ระลึกปล่อยวางจาก"อกุศลจิต"ที่เกิดขึ้นจากการตกกระทบในอารมณ์"สี่"ที่ครอบงำบดบังความสว่าง..ที่จะเดินเข้าสู่ทางสายกลาง..แห่ง..มณฑลชีวิต...

กิน ขี้ ซี่ นอน เป็นมรรคาแห่งชีวิต ที่ดำเนินไปสู่ความสุขที่ไม่ยึดติด หากเรา รู้ตื่นและเบิกบาน ที่จะอยู่กับความพอดี ..อันมี ปัจจัยสี่เป็นที่ตั้งคือ ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม อาหาร ยารักษาโรค..

กัลยาณมิตรของกายและจิต..คือ ลมหายใจๆที่มั่นคงสม่ำเสมอ ..นำพาให้ถึงสุขภาพอันมั่นคงในการ ต่อสู้โรคภัยไข้เจ็บ..เมื่อใดที่ร่างกายไม่สมดุลย์กับจิตใจ.."สติ"จะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว...มี"สติ" ด้วยการ..หายใจ..ลึกๆ ยาวๆ ฝึก "ลม" ให้วิ่ง ทั่ว"กาย"จนกลับสู่"ความว่าง"...พบสุนทรียของจิตและกาย..เข้าสู่..ความอิสระ...วิมุติสุข..อันเป็นทางสายกลางใน..ภาษาธรรม...ทางเดินในธรรมชาติ....ทุกๆอริยบท กิน เดิน นอน นั่ง งดงามอยู่กับความพอดี....

(ทางนี้..ลัดนิ้วมือ...ไปไม่ถึง...ทางสายกลาง..ทางเดินในธรรมชาติ...)