เด็กจะเป็นคนเก่งและน่าสนใจ ในความคิดความอ่านของเค้าจะต้องมีจินตนาการ

การที่เด็กทำตามคนอื่น การทำตามแบบอย่าง ทำตามหนังสืออะไรนี่ก็ดีนะ

แต่ถ้าจะดีที่สุด จะต้องรังสรรค์สิ่งสวยงามในหัวในจิตใจตน แล้วก็สร้างสรรค์ผลงานออกมา

อย่างนี้ จึงจะมีสภาวะการแข่งขันสูง จึงจะเป็นโมเดลให้คนอื่นๆ ได้สนใจศึกษาได้

 

นี่เป็นการพูดถึงการเป็นขวัญใจของเพื่อนๆ ทั้งเพื่อนนักเรียน และเพื่อนร่วมงาน

พลังในการบูรณาการทุกสิ่งทุกอย่างที่มีในรายล้อมรอบตัว แล้วสร้างผลงานให้สำเร็จ

อย่างนี้จึงจะน่าภูมิใจ

ผู้ปกครองหลายคนก็ทราบดีอยู่แล้ว จริงๆ เรื่องนี้ใกล้กันกับสิ่งที่เราได้ทำ ได้เร่งรัด คุณลูกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

หลายท่านบอกว่า จะต้องดูที่ตัวเด็กด้วย ดูศักยภาพน่ะ ตรงนี้ต้องแน่นอน เป็นอันดับแรกที่ต้องดูและผ่านมาก่อน

จึงจะมาถึงขั้นที่พูดถึงการมีจินตนาการ น่ะครับ

การปลุกพลังสร้างสรรค์ภายใต้จิตใจของเด็กให้กระฉูดออกมานั้น เป็นเรื่องที่ผมกำลังพูดถึง

เด็กบางคนชอบการผ่อนคลาย ไม่ชอบการบังคับ พลังนี้จึงจะค่อยๆ ไหลออกมา ออกมากขึ้น และออกมามากที่สุดในท้ายสุด แต่จะหยุดทันทีที่มีการเข้าไปแทรก เข้าไปบอกว่าต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้ นี่ก็แบบหนึ่ง

 เด็กบางคนชอบทำงานทำการบ้านกับเพื่อนสนิท ได้แลกเปลี่ยนได้ปรึกษากันในมุมเงียบๆ การเรียนรู้ของเค้าก็ไปได้โลด นี่ก็อีกแบบหนึ่ง

อย่างนี้ก็เป็นหน้าที่ของผู้ปกครองแล้วล่ะครับว่า ลูกของเราเป็นแบบไหน ต้องทำอย่างไร สนับสนุนอย่างไรจึงจะเกิดผลที่ดีที่สุด

ผมพยายามอธิบายเรื่องที่มันอยู่ตรงหน้าเรา แต่เน้นการเข้าอกเข้าใจ สัมผัสถึงรายละเอียดที่เป็นคีย์นะครับ

จากการสังเกตคุณลูก ก็เห็นว่าเค้าเองสนุกกับการเรียน กับการทำภาระงานส่วนตัวมากๆ ก็ด้วยว่าผมให้สิ่งที่เรียกว่า อิสระ อิสระแบบรักษาระยะห่างน่ะครับ คือเข้าใกล้ไปเค้าจะทำอะไรไม่ได้เลย ทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นไปอย่างที่เราเคยสอน เคยบังคับไว้ เหมือนเราเข้าไปสิงในร่างของเค้า ยังไงยังงั้น แต่ถ้าห่างออกมาจนเขารู้สึกสบายใจ เค้าก็จะผ่อนคลาย มีความสุข การบวกเลข การทด การทำการบ้านก็จะมีสมาธิขึ้น และก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นงานก็สำเร็จ และหากทำให้เกิดสภาวะนี้ได้บ่อย หรือตลอดเวลาก็จะทำให้เค้าเก่ง ยืนได้ด้วยขาของเค้าเองได้ในที่สุด นี่ก็อธิบายถึงเรื่องราวของธรรมชาติของอารมณ์ที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้า ตรงนี้ตัวผมกลายเป็นปัญหาถ้าไม่รักษาระยะห่าง น่ะครับ