แตนตัวเดียวก็ตายได้..................ทุกปัญหาคือการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

ที่จริงไม่อยากเล่า เรื่องเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 19 สิงหาคม 2554

เด็กชายคนหนึ่ง เป็นนักเรียนชั้น ป.1

ขออนุญาตครูประจำชั้นไปห้องน้ำ

และถูกแตนรุมต่อย...............วิ่งกลับมาห้องเรียน

ขอความช่วยเหลือจากครู

ครูใจดีหายาทาให้..................เดี๋ยวก็หายนะลูก

เด็กชายหน้าตาเริ่มบวม และอาเจียน

ครูให้เพื่อนไปตามพี่ชายมาหา

พี่ชายมาหาครู

ครูให้ไปตามแม่ของเด็กชายมารับไปรพ.

แม่มารับไปรพสต.

รพสต.ให้การรักษาเบื้องต้น

รับรักษาเบื้องต้น.....แต่สุดความสามารถ

จึงโทรเรียกรถพยาบาล 1669 ด่วน

เด็กชายถึงรพ.สมุทรสาคร...แพทย์พยาบาลเร่งให้การช่วยเหลือ

ด่วนเด็กชายปลอดภัยแล้ว........

(ขณะที่อ่านนี้แอบคิดอะไรอยู่คิดอะไรอยู่)

หากท่านเป็นบุคคลที่เกี่ยวข้อง..

ท่านคิดว่าถ้าเป็นท่านไมว่าจะอยู่ในสถานะใด

ท่านควรทำอย่างไร จะแก้ปัญหานี้อย่างไร

ถ้าช่วยไม่ทัน............ใครรับผิดชอบ

นักเรียนคนหนึ่งตอบว่า

ต้องไม่ให้แตนมาอยู่ในโรงเรียนของเรา

นร.คนรักต้นไม้ตอบว่า แตนมาอยู่นะดีแล้วนะเธอ

จะได้ต่อยเด็กซนไม่ให้ซนอีก

เพื่อนอีกคนให้ความเห็นว่า เราเคยอ่านหนังสือระบบนิเวศน์ในห้องสมุด

ชั่วโมงภาษาไทยครูให้เราทำรายงาน เรื่องการพึ่งพาอาศัยกัน ..

มันดีนะๆๆๆๆๆๆ

อีกคนถามว่าดี อย่างไร...ไอ้บื๋อ เกือบตายนะเอ็ง!

อีกคนบอกว่า..มันอยากซน

อยากซนคำนี้เป็นภาพความคิด...แล้วมีวิธีใด

ที่จะทำให้เด็กอยากซนได้ซนอย่างมีคุณภาพ

ส่งผลดีต่อพัฒนาการของเขา?????

พยาบาลบอกว่า

"เคยมีผู้สูงอายุเสียชีวิตเพราะแตนต่อย

ช่วยชีวิตไม่ทัน" ...น้องเขาแข็งแรงค่ะ ร่างกายยังทนพิษได้จนมาถึงมือหมอ

โจทย์ น้องแข็งแรงแสดงว่าแม่เลี้ยงดู เอาใจใส่ดี

การเลี้ยงดูเอาใจใส่ เพื่อให้ลูกมีภูมิต้านานทานบนโลกปัจจุบัน..

จึงควรเลี้ยงดูอย่างไร และบทบาทของครูกับการอบรมสั่งสอน

ที่นอกเหนือจากการคิดหาวิธีใหม่ๆเพื่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ที่ยั่งยืน

 และฝังแน่นนั้น..จะมีภาพเป็นอย่างไร

อีกทั้งฝ่ายบริหารเล่า..เกิดเรื่องแบบนี้แล้วคิดหรือว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก

เรื่องอะไรก็ตามที่อาจส่งผลต่อชีวิต และความเป็นอยู่ของลูกศิษย์ 

อาจมีผลต่อพัฒนาการการเจริญเติบโตของเยาวชน

ให้เดินไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง

แต่เชื่อว่าทุกคนมีเหตุผลเป็นของตนเอง

ความกล้าหาญรับผิดมีมากน้อยเพียงไรอยู่ที่การเลี้ยงมาแต่เยาววัย

ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์พระท่านสอนว่าเกิดขึ้นเพราะความประมาท

กระบวนการคิดหลายชั้น ซับซ้อน หรือคิดขั้นเดียวจบ

จะมีผลต่อการดำรงชีวิตอย่างมีความสุข

และการพัฒนาจิตใจสมองของคนมากน้อยเพียงไร

เป็นเรื่องท้าทาย

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงนี้ เป็นกรณีศึกษา

ที่เปิดให้ผู้เกี่ยวข้องได้วิพากษ์กันเสมอหนึ่งเป็นแบบเรียนปลายเปิด

และมีอิสระตามความคิดเห็น และอาจมีเหตุผลหรือไม่ก็ตาม

มันย่อมเป็นประโยชน์ ให้ได้นำไปเรียนรู้..ต่อยอดสู่กระบวนการแก้ปัญหา

และเปิดประเด็นแลกเปลี่ยนเพื่อคุณภาพของลูกศิษย์

เชิญทุกๆท่านที่ได้ทัศนาและร่วมเสนอแนวคิด

บนเวทีแห่งการเรียนรู้ "ครูเพื่อศิษย์"

"ทุกปัญหาคือการแลกเปลี่ยนเรียนรู้"

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านและร่วมแสดงความคิดเห็น

บนเวทีลปรร.ออนไลน์นี้ค่ะ