อยู่ที่ไหน หนูก็มีความสุขได้
หนูไม่ได้อยู่บ้าน
หนูไม่สามารถไปไหนมาไหนได้เองตามใจชอบ
ถ้าจะให้พ่ออุ้มหนู...... พ่อคงเหนื่อย และรุงรังด้วยอุปกรณ์ที่ต้องติดตัวไป
หนูไม่มีรถสามล้อถีบ แต่หนูก็มีรถสี่ล้อผลัก
ที่ผลักด้วยความรักของพ่อ พาหนูท่องไปในโลกกว้าง
เพียงแค่นี้ หนูก็มีความสุขแล้ว
เมื่อรู้ตัวว่าถูกถ่ายภาพ หนูก็พร้อมให้ความร่วมมือ
ยิ้มอย่างมีความสุข
ลูกหลานไผหนอนิ? น่าฮักขนาด
นวัตกรรม ของเล่นในโรงพยาบาล
สวัสดีครับคุณกระติก
เป็นบันทึกและภาพสั้นๆ ที่กินใจ
ตรงที่ความน่ารักและน่าสงสารที่หนูเขาป่วย
เป็นกำลังใจให้หนูหายเร็วๆ
สวัสดีค่ะ
'ความสุขของหนู' เมื่อได้รับความรักความอบอุ่นจากพ่อ...เป็นกำลังใจอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้หนูลืมความเจ็บป่วยครับ...
ถึงหนูป่วยแต่หนูก็มีความสุขกับสิ่งรอบตัวได้ นี่แหละหนอเด็กที่ไม่ต้องคิดอะไร
มากมาย ขอให้หนูหายป่วยไวๆนะครับ
๕๕๕๕๕ จั๊ก ลูกไผบุ เห็นน่ารักดี เลยถ่ายภาพเก็บไว้ ความรักของพ่อกับลูก
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมคะ
ไม่มีรถสามล้อถีบ แต่มีรถสี่ล้อผลัก เป็นนวัตกรรม จริงๆ คะ
สวัสดีคะ
ตอนที่เห็น ได้ยินพ่อกำลังชี้ชวนให้ลูกมองดูสิ่งต่างๆ รอบๆ ด้าน พอให้เพลิดเพลิน ลืมความเจ็บป่วยได้ชั่วคราว ลูกไม่งอแงเลยนะคะ เขาคงมีความสุขเท่าที่โอกาสจะอำนวย
สวัสดีอาจารย์คะ
เชื่อว่าหนูคงหายป่วยเร็ววัน เพราะได้ความรักจากพ่อมาช่วยเยียวยาด้วย
ขอบคุณพี่กีร์คะ
พลังความรักจากพ่อและแม่ยิ่งใหญ่เสมอ
ช่วยให้หนูลืมความเจ็บป่วยได้
ยามที่เราเป็นเด็ก หกล้ม แค่เพียงพ่อ แม่ ทำท่าเป่าเพี้ยง เราก็รู้สึกหายเจ็บเป็นปลิดทั้งนะคะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจคะอาจารย์