หวาน เหงา เศร้าสร้อย

 

 

...

น้ำใจที่หัวตา
น้ำตาที่หัวใจ
แล้วจะเป็นน้ำตาใคร
ถ้าไม่ใช่...น้ำตาฉัน

...

เธอลอยคว้างไปตามลม
เธอลอยลมให้ปลิวคว้าง
ปลิดปลิวลอยละลิ่ว...ไปตามทาง
หัวใจจึงห่าง...ไปจากเธอ

...

ความคิดถึงวิ่งไปหาเธอ
แต่เธอกลับไม่เคยคิดถึง
หัวใจเธอไม่เคยคิดคำนึง
ความคิดถึง...จึงไม่มีเธอ

...

พระอาทิตย์ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
พระจันทร์ก็ลับลาจากดวงดาว
แต่ความรักความคิดถึง...ยังสุกสกาว
อยู่กลางหาว...ของหัวใจ

...

ลมร้อน พัดพาหัวใจคนหม่น
ลมฝน พัดพาหัวใจคนเศร้า
ลมหนาว พัดพาหัวใจคนเหงา
แต่คนเหงา...ไม่เคยลืมเธอ

...

หัวใจล่องลอยตามสายลม
สายลมไม่เคยล่องลอยตามหัวใจ
สายลมที่พัดพาไป
แต่หัวใจฉันไม่เคยไปถึง...หัวใจเธอ

...

 

 

 

บ้านปลายดง อยู่หางดอย

ณ เชียงใหม่

๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๔

๐๒.๒๓ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์กลอนเปล่า ...

เขียนตามอารมณ์สุด ทีละบท ๆ เท่านั้น ไม่ต่อเนื่องกัน แต่อารมณ์เดียวกัน

ฝึกไว้ เพื่อหัวใจถามหา ;)...

......................................................................................................................................................................