แม่คะ

 

   เมื่อเช้าหนูได้รับข้อความจากน้องคนหนึ่ง ถามว่า"บอกรักแม่หรือยัง" หนูตอบไปว่า"ยัง" น้องเลยไม่พูดต่อว่าอย่างไร แค่พิมพ์ว่า"ครับ" กลับมา

 

   หนูคิดอยากจะบอกรักแม่  ผ่านทางห้องพระ จนแล้วจนรอด หนูก็ไม่ได้ขึ้นไปห้องพระ หนูนั่งแต่งรูปที่หนูไปถ่ายในพิธี"ถวายพระพรชัยมงคล" 12 สิงหา มหาราชินี จนเวลาผ่านไปเกือบเย็น....

 

   หาก...แม่ยังนั่งมองหนูอยู่ตอนนี้เหมือนหลายปีก่อน แม่ก็คงจะบ่นว่า "ดูสิ นั่งอยู่แต่หน้าคอม ไม่รู้ว่าทำงาน หรือ ว่าเล่นๆ"  เหมือนเคย

    "เปลี่ยนแปลง ตัวเอง ยากเหลือเกินค่ะ แม่"

 

   เย็นวันนี้ หนูไปทานข้าวบ้านพี่สาว แทนการทานข้าวกับแม่ หนูทานข้าวเหนียวไปเยอะเลย ทั้งๆที่หนูพยายามงดข้าวเหนียว ตามโปรแกรม ไดเอท ของหนู ได้แต่คิดว่า "ช่างเถอะ วันนี้วันพิเศษ"

 

   การที่หลายคนบอกว่า ไม่มีใครทำกับข้าวได้อร่อยเหมือนแม่ เป็นเรื่องจริงโดยแท้ วันไหนที่ได้กินกับข้าวฝีมือแม่ พี่สาว หนูก็จะอ้วนในบัดดล เพราะทานได้เยอะมาก แต่ความอ้วนของลูก กลับเป็นความอิ่มเอมใจของแม่ ที่ลูกๆทานได้เยอะ

 

   วันนี้ มีคนเขียนถึงแม่กันมากมาย หลายคนได้กอดแม่ ได้หอมแก้มแม่  มันเป็นสิ่งอบอุ่นที่ไม่สามารถเปรียบเทียบกับอะไรได้ เหมือนตอนที่หนูรู้ว่า ต้องสูญเสียแม่ไป แน่แล้ว หนูจึงลงนอนกอดแม่ มันอบอุ่นจังเลย มันสะท้านเข้าไปถึงข้างในหัวใจ อย่างบอกไม่ถูก แม้ในขณะนั้น หนูไม่รู้ว่า แม่จะรับรู้อะไรได้บ้าง แต่หัวใจของหนูมันตื้นตัน มันปลอดภัย มันไร้ซึ้งความกังวลที่มีอยู่ก่อนหน้านั้นโดยสิ้นเชิง ด้วยพลังความรัก การสัมผัส และสายเลือด

 

   แม้ว่า..ตอนนี้ หนูไม่มีโอกาสได้กอดแม่ แต่หนูก็รู้ว่า "แม่คงกอดหนู ทุกคืน" ในยามที่นอนไม่หลับ คิดถึงแม่ หนูก็จะหลับได้ จนเช้า

 

  แม้..ไม่ได้ บอกรักแม่ทุกวัน แต่...ก็รักแม่นะ แม้...จะเถียงแม่..บ้าง แต่..ก็รักแม่โดยตลอด....แม้..แม่จะจากไปแล้ว  ก็ยังรักแม่ เป็นห่วงมากกว่าเดิม เสียด้วยซ้ำไป กลัวไปเสียทุกเรื่อง กลัวแม่ไม่ได้ทานข้าวบ้าง กลัวแม่ต้องเก็บดาวจนเหนื่อยล้าบ้าง แต่..แม่ของหนู เป็นหญิง แกร่ง เสมอ

 

    แม่คงสบายดีนะคะ

   

   

   รักแม่

12 ส.ค. 54 : 22.22 น.