ไม่เป็นไร
เหนื่อยก็พัก เจ็บก็รักษา
หากก้าวพลาด...และล้มลง
จงอย่ากลัวที่จะเดินต่อ
........ไม่เป็นไร ..........
ให้ก้าวยาวขึ้นอีกนิด เหยียบพื้นให้มั่นคงอีกหน่อย
เพราะขาของเราไม่ได้มีไว้สั่น
แต่มีไว้สู้เพื่อมุ่งสู่จุดหมาย...อย่างมั่นคง
...............................
สมอง และสองมือ
คิดว่า ทำไม่ได้ !.........................ทำไม?
ในเมื่อเรามีสมอง และสองมือ เหมือนอย่างที่คนอื่น ๆ มี
เพียงแต่เรายังไม่ได้ใช้มันอย่างเต็มที่ต่างหาก ...
ลองดูสิ.. ใช้สิ่งที่พ่อแม่สร้างให้อย่างเต็มที่
แล้วท่านจะรู้ว่ากิฟฟาร์ด รู้สึกอย่างไรเมื่อประดิษฐ์เรือเหาะได้สำเร็จ
................................
ประสบการณ์
ทำไม ...เราจึงต้องไปอิจฉาคนที่มีพร้อม ทั้งฐานะ การศึกษา และครอบครัวที่อบอุ่น
เราต่างหากที่น่าอิจฉา.........
เพราะโชคชะตาสนใจที่จะสร้างประสบการณ์ให้เราเรียนรู้มากกว่าบุคคลเหล่านั้น
สอนให้เราเรียนรู้วิถีที่จะข้ามผ่านปัญหาอุปสรรคอยู่ตลอดเวลา
อย่างน้อยโชคชะตาอาจกำลังสร้างคนให้เป็นคนเก่งและแกร่ง
และเราก็อาจเป็นคนเก่งและแกร่งคนนั้น เพราะ ณ วันนั้นจนถึงวันนี้
เราก็ยังคงมีลมหายใจ และยืนหยัดอยู่ได้ เหมือนคนที่เราอิจฉา มิใช่เหรอ??
และที่สำคัญ กระเป๋าแห่งประสบการณ์ของเรา มิได้ว่างเปล่า เหมือนอย่างคนเหล่านั้นเลย
............ หยดน้ำ ปลายปากกา
