ชีวิตย่อมมีคุณค่า อาจมีอุปสรรคมาเยือนเหมือนสายฝน อีกไม่นานก็ผ่านไป

     

      

       ผู้ป่วยคนหนึ่ง เธอเป็นแม่เดี่ยวที่เข้มแข็งมาตลอด จนวันหนึ่งมีปัญหาสุขภาพ จนท้อแท้ ซึมเศร้า ไม่อยากมีชีวิตอยู่  ไม่มีความหวัง ชีวิตนี้ไม่มีความหมายอะไร

      มีโอกาสพูดคุยกับเธอในวันหนึ่ง เธอเล่าให้ฟังว่า วันหนึ่งได้คุยกับจิตแพทย์เจ้าของไข้  หาสิ่งยึดเหนี่ยวที่จะมีชีวิตอยู่   เธอบอกว่าสิ่งที่เธอห่วงมากตอนนี้คือลูกสาวคนเดียวที่เธอรักมาก ตอนนี้อยู่ในวัยเรียน

       ปกติเธอเป็นคนขยันทำมาหากิน  สร้างเนื้อสร้างตัวจนมีฐานะ มีลูกที่ดี ดูแลเอาใจใส่แม่สม่ำเสมอ

       ในวันที่ท้อแท้ อยากตาย เธอเคยคิดว่าทุกอย่างเธอทำเพื่อลูกหมดแล้ว ไม่มีอะไรต้องห่วง

      หมอพูดว่า   “หากคุณไม่อยู่ ใครจะดูแลสมบัติไว้ให้ลูก” 

       คำพูดนี้เป็นเหมือนประโยคทองทำให้เธอฉุกคิด  ใช่สิ  เธอจะต้องอยู่ ปกป้องลูก ปกป้องทรัพย์ไว้ให้เขา

       เธอล้มเลิกความคิดอยากตาย

       หันมาดูแลตนเอง

       ความรักที่มีต่อลูก ส่งผลให้เธอรักตัวเองด้วย

      รักและเห็นคุณค่าในตนเองเกิดความหวัง กำลังใจ

      เธอยังต้องทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้ต่อไป

      หน้าที่ของแม่ที่ดี

      แม่ผู้คอยปกป้องลูก   

      ชีวิตดังฟ้าหลังฝน เธอผ่านความหม่นและความเศร้ามาได้

      กำลังใจสำคัญมาก  

 

  

ในยามที่ ท้อแท้  และสิ้นหวัง

ลองมา  เติมพลัง สร้างปมเด่น

พอใจสิ่ง  ที่มี   ที่เราเป็น

หาจุดเน้น  เพิ่มความหวัง  กำลังใจ

            ทางเดินนี้   ต้องก้าว ยาวนานนัก

            อุปสรรค ธรรมดา จะพบได้

            มรสุม  ไม่นาน ก็ผ่านไป

            ฟ้าหลังฝน สดใส  ให้ความงาม    

  

 

  

  

  

เมื่อยามฝนหยุดตก

 หลายชีวิตที่หลบฝน สามารถออกมาผจญโลกต่อไปได้

แดดส่องมา  ฟ้าเปิดแล้ว

ชีวิตดำเนินไปได้ปกติ

ใจพร้อม กายพร้อม

ถ้าฝนไม่ตกก็ไม่รู้ชีวิตอีกรูปแบบ

ไม่ได้เรียนรู้ว่าอุปสรรคเกิดได้เสมอ

ไม่ได้เรียนรู้การปรับตัว

การวางแผนชีวิต

การรอคอย

ความยืดหยุ่น

ความคิดทางบวก

ความเข้าใจในธรรมชาติ

การปล่อยวาง

  

    

          ฟ้าหลังฝน

         ดอกไม้หลังฝน มีความงามเสมอ