คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๓. เทคนิคการบันทึก

 

 

 

ต่อจากความเดิม

คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๑.

คนธรรมดา "มือบันทึก" คนธรรมดา ๒.

มีคนบางคนนะชอบเอาความจริงมาพูดเล่น ๕๕๕๕๕

......

" วันนี้คนธรรมดาไม่จดซักกะตัวเลยน่ะ [พูดถึง note taker คนธรรมดาซึ่งไม่ได้มาร่วมวงด้วย พูดไปก็ยิ้มไป...] คงจะไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นตรงไหนดีมั้ง!...หึๆ..."

ใน

เรื่องขัดใจของตาโกโก กับ note taker ลปรร...จดเมื่อได้ยิน

ใช่แล้วหล่ะ หลังจากฉันสารภาพและระบายความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ภายในใจให้ตาโกโกและแม่ออกอ้อฟัง

 

แล้วออกไปทานมื้อเย็นแสน อร่อยด้วยกัน

เธอถามฉันว่า

 

 

 รู้หรือยังคะ...ว่าเราจะเริ่มจดบันทึกตอนไหน...[พูดยิ้มๆทีเล่นทีจริง...เจ้าเล่ห์หน่อยๆ]

คนธรรมดา: ตอนไหนคะ...[พูดยิ้มๆตอบมา]

ตาโกโก: ก็ตอนที่เรา "ได้ยิน" งัยคะ...ฮะๆๆ...

คนธรรมดา: ฮะๆๆ...

กลับมาก็ดึกแล้ว

ฉันยอมขัดใจตาโกโก

น่านะ

...

 

ฉันก็ง่วงห่วงงานก็ห่วง

เมื่อกลับบ้านแล้วโอกาสพบกันยากพอควร

เพราะต่างคนต่างมีภาระ

อยากจะทำให้เสร็จ

สิ่งที่ฉันอยากรู้

...

ฉันอยากรู้จริงๆว่า

การเป็น Note Taker เค๊าทำกันอย่างไร

จดบันทึกอย่างไรให้ได้เรื่อง

มีวิธีการจดอย่างไร

ทำอย่างไรจึงจะจดได้ทัน

จดแล้วนำเสนอผลงานอย่างไร

 

 

 

เคล็ดไม่ลับที่เธอแบ่งปันด้วยความรัก

เพราะเธอเข้าใจแล้วว่าฉันไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร

เธอเข้าใจถูกเชียว

ฉันขอดูสิ่งที่เธอบันทึก

" โห...ไม่ธรรมดา"

ฉันอุทานออกมาด้วยความทึ่ง

เธอบันทึกละเอียดราวกับบันทึกภาพไว้

เขียนบรรยาบรรยากาศด้วย

คำพูดแต่คนโต้ตอบกัน

เป็นแผนที่ Map

 

สมุดบันทึกเล่มนี้บันทึกกว่า สิบแผ่น

เธอย้ำอีก

จดเมื่อเรา" ได้ยิน "

...

ใช่...ช่วงนั้นฉันหูบอด

เพราะมัวแต่จมในความคิดของตัวเอง

จนไม่ได้ยินเสียงใดๆจากภายนอกจริงๆด้วย

 

ฉันสงสัยว่า

" ที่อบรม Note Taker สอนหรือ"

เธอตอบว่า

ใช่แต่ไม่ทั้งหมด

เป็นทักษะเฉพาะตัวที่ต้องฝึกฝน

แล้วแต่วิธีการแต่ละคน

 

เธอบันทึกงานไป เขียดถ่ายทอด  เพื่อให้คนที่ไม่ได้อยู่ในบรรยากาศนั้นๆ

อ่านแล้วเห็นภาพราวกับเข้ามานั่งร่วมในบรรยากาศนั้นด้วย

เธอแบ่งปันฉันรู้สึกปิติสุขในการเรียนรู้

การเป็นมือบันทึก

 

ซึ่ง

ควร

เสนอออกมาตามความเป็นจริง

ไม่มีอคติ Bias

บันทึกด้วยความระมัดระวัง

ให้คนอ่านได้เห็นภาพ

แล้วแต่รูปแบบของแต่ละคน

เธอยังคงแบ่งปันต่อ

ฉันรู้สึกดีที่เธอกรุณา

"มือบันทึก"

 ฝึกหัด

อย่างฉัน

เหมือนกับว่าได้เข้าร่วมอบรมอีกหลักสูตร

 

ฉันอยากลองทำบ้าง

แต่สมุดที่ฉันจดค่อนข้างว่าง ขาดเป็นช่วงๆเพราะจดบันทึกไม่ทัน

ฉันจึงขอไฟล์เสียงที่บันทึกไว้

นำมาถอดเทป

ฉันขอเรียนรู้ในการบันทึกบ้าง

ตอนกลับมาบ้าน

 

กำหนดส่งการบ้าน

ในวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๔

 

ถือเป็นงานที่ท้าทาย

เพราะเป็นการสนทนาที่ยาวนาน เกือบสามชั่วโมง

พวกเราโทรปรึกษาและนัด

กันมาทำงานนอกสถานที่ด้วย

การแกะเทปออกมา ความเชื่อมต่อด้วยบรรยากาศ การเล่าซ้อนการเล่าของ

คนบันทึก Note Taker 

คล้ายกับนักเขียนบทละครนะฉันว่า

เป็นการเดินเรื่องเป็นฉากๆ

เธอตาโกโก

ทำให้ฉันได้เรียนรู้

การเป็น "มือบันทึก"

งานที่ฉันลองทำส่งไป

เธอช่วยขัดเกลา

และตกแต่งนั้น

ราวเป็นจิตรกร

บรรจงวาด

จนแล้วเสร็จ

 

เธอโทรมาบอกข่างดีว่า

งานเราสำเร็จแล้ว

ก่อนกำหนดหนึ่งวัน

ฉันโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

ตาโกโกเองก็รับรู้ได้

 

เมื่องานเสร็จฉันจึงเริ่มเขียนบันทึกใน

G2K ด้วยความคิดถึง

 

 

 

ผลงานของ คนธรรมดาและตาโกโก

 

"เคยรักกันแล้วก็รักกันอีก"...บันทึกรักจาก note taker ตาโกโก R2R ฉากที่ ๑

"เคยรักกันแล้วก็รักกันอีก"...บันทึกรักจาก note taker ตาโกโก R2R ฉากที่ ๒

 "เคยรักกันแล้วก็รักกันอีก"...บันทึกรักจาก note taker ตาโกโก R2R ฉากที่ ๓

"เคยรักกันแล้วก็รักกันอีก"...บันทึกรักจาก note taker ตาโกโก R2R ฉากที่ ๔ (สุดท้าย)

 

ขอบพระคุณ

สวรส.

ดร.กะปุ๋ม

ตาโกโก

แม่ออกอ้อ

G2K

และกำลังใจจากทุกๆท่าน