ควายมันก็ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์

         อาจไม่มีสาระอ้างอิงอะไรมิได้ในทางวิชาการ ก็เล่าไปตามประสบการณ์ที่น่าจะกระตุ้นความจำใช่วงที่ลางๆของคณะรัฐบาลชุดใหม่ จำได้ว่าในช่วงที่ยังเป็นเด็กเลี้ยงควายที่อุบลฯ มีอะไรทั้งที่สนุกสนานและน่าเบื่อบ้างไปตามประสาเด็กๆ ที่น่าเบื่อก็เห็นจะเป็นทุกๆเช้ามืดในช่วงฤดูทำนา เป็นเช้าที่น่าเบื่อมากที่สุดเพราะจะต้องสะดุ้งตื่นแล้วมานั่งงัวเงียคอยฟังเสียงพ่อบอกบ้าง บ่นบ้าง "รีบเอาควายอีเตี้ย กับอีบุญสูงออกจากคอกจูงไปที่ทุ่งเตรียมไถนา" ขณะที่พ่อบอกประมาณตีห้ายังไม่สว่างเลย อีเตี้ยกับอีบุญสูงเป็นควายเพศเมียที่แสนรู้มาก กินหญ้าเก่งไม่เลือก ที่สำคัญทั้งสองตัวไถนาได้เก่งมากไถตั้งแต่เช้ามืดกว่าจะได้กินหญ้าก็ประมาณ 10 นาฬิกาทุกๆวัน และกว่าจะทำนาเสร็จในฤดูกาลก็ประมาณ 1 เดือน เมื่อปลดจากการไถนาทุกๆวัน ผมจะพาอีเตี้ย อีบุญสูงกับลูกๆ อีก 3 ตัว ไปกินหญ้าที่นาทาม (นาในพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ) ซึ่งห่างออกไปอีกประมาณ 4-5 กิโลเมตร นี่คือช่วงที่สนุกช่วงหนึ่งสำหรับเด็กเลี้ยงควาย แทนที่ปลดจากแอกจากไถแล้วแทนที่จะสบายบ่า แต่ผมกับสนุกกับการได้ขึ้นนั่งบนหลังระหว่างทางก็จะต้องลุยน้ำลุยขี้ตม (โคลน) ควายผมว่ายน้ำเก่งตอนลุยน้ำลึกไม่ต้องขี่หลัง แต่จะจับหางควายใช้ขาตีน้ำอย่างสนุก ช่วงที่ควายกินหญ้าเด็กอย่างผมก็มีเวลาได้เล่นน้ำไปตามประสา กว่าจะกลับอีกครั้งก็มืดค่ำ หน้าฝนหญ้าธรรมชาติอุดมสมบูรณ์มากควายก็จะสุขภาพดีเพราะได้กินอิ่มทุกวัน หนังสีดำเป็นมันเพราะได้อาบน้ำเป็นประจำ
         แม้ควายจะเหน็ดเหนื่อยกับการไถคราดตลอดฤดูกาลทำนา แต่ผมก็ไม่เคยเห็นควายของผมจะแสดงอาการเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด ควายมันก็ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ ไม่ย่อท้อ ทึ่งในความแสนรู้ แสนอดทนจริงๆ เติบใหญ่จนกระทั่งได้มีโอกาสทำหน้าที่ดูแลสุขภาพควายในวิชาชีพสัตวแพทย์ สำนึกเสมอว่า "ควายคือผู้มีพระคุณ"