GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เคล็ดวิชาครองใจคน...แบบแดจังนงค์

"การทำอาหารให้อร่อยน่ะไม่ยากหรอก...แค่เราใส่ใจลงไปในอาหารที่เรากำลังทำอยู่ก็พอแล้ว"

ยังจำได้ถึงกระแสความร้อนแรงของละครทีวี "แดจังกึม.จอมนางแห่งวังหลวง" ที่ทำให้ร้านอาหารเกาหลีเริ่มบูมในเมืองไทย ความประทับในความเอาใส่ใจต่อรสชาดอาหารที่ทำ ทำให้ดิฉันนึกถึง แด...จัง..นงค์ของบำราศ

แด...จัง..นงค์ที่ดิฉันกำลังจะเล่าถึงเป็นคุณแม่ของ Blogger ชาวบำราศ  แห่งกลุ่มงานแนะแนว http://gotoknow.org/blog/mcswcop นั่นคือ คุณ Bee Angle สาวที่พร่ำบอกกับตัวเองว่าเป็นสาวล่ำ น้ำใจงาม กล้ามเป็นมัด ที่สำคัญรักเด็ก...Fat Woman 4

น้านงค์เป็นคนที่มีฝีมือในการทำอาหารเป็นเลิศ แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าฝีมือการทำอาหารคือแกมีภูมิปัญญาหรือเคล็ดวิชาในการครองใจลูกค้าในสถาบันบำราศฯให้ติดอกติดใจในรสชาดอาหารที่แกเป็นคนทำกับมือ ........เมื่อนึกถึงอาหารอร่อยทุกคนจะพากันพูดคำเดียวว่า "ต้องฝีมือน้านงค์" เท่านั้น

Japanese Restaurant

สูตรเด็ดเคล็ดลับของน้านงค์คือ "ความจำในความชอบ" เอ้า..!! ..งง...งง..ละซิว่าอะไรน่ะ ความจำในความชอบ จะเฉลยให้ฟังนะคือว่า น้านงค์จะจำว่าลูกค้าคนไหนชอบก๋วยเตี๋ยวรสชาดอะไร อาหารประเภทไหน ชอบรสเผ็ด น้านงค์ก็จัดให้....ชอบรสแซ่บน้านงค์ก็จัดให้อีก...

ลูกค้าหลาย ๆ คนเป็นถึงผู้ใหญ่ผู้โต เช่น ท่านนายแพทย์ชนะ ตันจันทร์พงศ์ อดีตผู้ตรวจราชการกรมควบคุมโรค และอดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลบำราศนราดูร เมื่อถามว่า ท่านชนะชอบอะไร น้านงค์จะตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า

" ...ท่านชนะชอบทานก๋วยเตี๋ยวรสจัด เวลาเดินมาที่ร้านแล้วเห็นว่าคนที่อยู่หน้าหม้อก๋ยวเตี๋ยวไม่ใช่น้านงค์ก็จะกวักมือเรียกมาแต่ไกล แล้วสั่งว่า เส้นเล็กต้มยำนะ"

ถามถึงความชอบของท่านผ.อ. อัจฉราของบำราศฯ แกก็จะเล่าอย่างภาคภูมิใจ(ในความแม่นยำของตนเอง) และน้ำเสียงชื่นชม(ผ.อ.)ว่า

"...ผ.อ. ทานง่าย ไม่เรื่องมากเล้ย ถ้าสั่งก๋วยเตี๋ยว จะไม่ชอบรสจัดมาก ไม่ชอบเปรี้ยว...ทำอะไรผ.อก็ทานได้ ..." Sushi

ลูกค้าถัดมา "หมอปรีชา....ชอบทานก๋วยเตี๋ยวที่ครบ 3 รส เปรี้ยว หวาน เผ็ด"

ลูกค้าที่แกกล่าวถึงอย่างเมามันต่อมา คือ "หมอจุไร...โอ๊ย...!! ..เจ้านี้ทานอย่างชนิดที่เรียกว่าเผ็ดนรก.."

ดิฉันได้ยินแล้วนึกสงสัยทันที "เผ็ดนรก.ยังไงน้านงค์...งง. "Shocked

น้านงค์ "อาหารทุกอย่างต้องใส่พริกหมด เวลาผัดกระเพราให้คุณหมอนะฉุนไปหมด คนในโรงอาหารฮัดเช้ย...ฮัดเช้ยไปด้วย ก็ขนาดสั่งไข่เจียวยังต้องใส่พริกเลยคิดดูละกัน"

โอ้ว...พระเจ้าช่วย..กล้วยทอด...Hula Dancerโอ้...ลัน..ล้า

ลูกค้าคนถัดมาก็ได้แก่ พี่ติ๋มพิศมร น้านงค์บอกว่า "เจ้านี้...ชอบทานแหนมมาก มาปุ๊บ..สั่งปั๊บ น้านงค์ขา....ข้าวผัดแหนมนะคะ ทานได้ทุกวัน บางทีมาแบบเมนูแปลก ๆ น้านงค์ขา...ขอต้มยำใส่แหนมนะคะ.."

เรา ๆ ท่าน ๆ เคยชิมมั๊ยละคะ เฮ้อ..แม่คู้น...สั่งอาหารพิศดารสมชื่อพิศมร จริงนะพี่ติ๋มขา...ROTFL

ตัวอย่าง "ความจำในความชอบ" นี้เป็นเพียงบางส่วนและยังมีอีกมากมายที่ไม่สามารถจะเล่าได้หมดภายในบล็อกนี้

ถามแดจังนงค์ว่าทำไมน้านงค์ต้องจำล่ะว่าใครชอบอาหารรสชาดไหน ?

คำตอบของ..แดจังนงค์ คือ "จะได้ถูกใจเขา คนกินจะได้กินอาหารที่อร่อยถูกปาก อยากทำให้เขาพอใจ..."

คำตอบของแดจังนงค์ทำให้ดิฉันอึ้งไปชั่วครู่ ไม่รู้ว่าแกไปเรียนรู้เทคนิคการครองใจคนตั้งแต่เมื่อไหร่กันนี่

น้านงค์ใช้ความเอาใจใส่ การเอาใจเขามาใส่ใจเรา และพยายามที่จะให้ลูกค้าพึงพอใจมากที่สุด สอนให้แกจำความชอบของลูกค้า ความรู้ ประสบการณ์ และการปฏิบัติ เป็นเวลานาน จนกลายเป็นภูมิปัญญาและเคล็ดลับวิชาเฉพาะตนที่จะให้เข้าถึงลูกค้าด้วยความเอาใจใส่ ช่างเป็น Tacit Knowledge ที่ล้ำลึกจริง ๆ ขอมอบกล่องให้เลย  Dating

หากการทำงานของเราจะใช้ใจและเทคนิคการครองใจแบบน้านงค์ได้คงเป็นสิ่งดีไม่น้อย

ประโยคสุดท้ายที่น้านงค์ฝากไว้สำหรับเคล็ดวิชาครองใจคน...แบบแดจังนงค์ คือ

"การทำอาหารให้อร่อยน่ะไม่ยากหรอก...แค่เราใส่ใจ Beating Heart ลงไปในอาหารที่เรากำลังทำอยู่ก็พอแล้ว"

Italian Restaurant

"เวลาที่เห็นเขากินอาหารที่เราทำแล้วชมว่าอร่อยก็รู้สึกดีใจ ยิ่งเห็นเขากินจนหมดจานเลย จะยิ่งดีใจและภูมิใจมาก.."

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 44986
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 11
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (11)

ขอยกมือสนับสนุนค่ะ แล้วยังใจบุญด้วยค่ะ ซื้อ 1 แถม1 อีกต่างหาก(ปริมาณเป็น 2 เท่า)

นอกจากนี้เวลาสั่งอาหารทำบุญเลี้ยงพระวาระเดือนเกิดนี่พิเศษ ค่ะ สั่ง1 แถม 2 (3 เท่า) มิสงสัยเลยว่าทำไมนู๋บีจึงน้ำใจงาม กล้ามเป็นมัด และรักเด็ก..... ฮิฮิ

สนับสนุนอีกคนค่ะ เมื่อก่อนไม่ชอบทานก๋วยเตี๋ยว มาทานก็เพราะฝีมือน้านงค์ โดยเฉพาะเส้นเล็กต้มยำ อาหารเช้าและกลางวันที่สถาบัน 90%เป็นอาหารจากร้านนี้แหละค่ะ

อย่าได้เอ่ยปากว่าชอบอะไรนะ เดี๋ยวจัดให้จริงๆ

สวัสดีคะ...

มาทักทายคะ...ไม่มีประสบการณ์ร่วมคะ...

แต่แวะมา...แสดงตัวเจ้าคะ...

*^__^*

  • สนับสนุน 1,000 % (พัน......จริงๆ นะคะ)
  • ยังมีเรื่องน่าประทับใจของ "น้าทอง" อีกหลายเรื่องเลยนะคะ บันทึกเองก็ไม่น่าอ่านเหมือน "น้องเล็ก" อยากให้น้องเล็กบันทึกอีกจังเลยค่ะ
  • โห...พี่ปัท พี่ปิ่งและพี่มอมก็ทำงานกันดึก ๆ เหมือนกันเลยนะคะ นัดกันทำงานหรือเปล่านี่ ? 
  • ความประทับใจในตัวน้านงค์คือใน TK เรื่องการมัดใจคนโดยที่แกอาจไม่เคยเรียนรู้จากตำหรับตำราใด ๆ แต่เกิดและกลั่นออกมาจากใจของแกเอง
  • บันทึกนี้จึงได้แรงบันดาลใจจากน้านงค์ค่ะ

น้องกะปุ๋ม...ยังไม่นอนหรือจ๊ะ ?

ประเด็นของบันทึกนี้อยาก share เพราะอยากให้คนที่ทำงานได้เรียนรู้การให้บริการด้วยใจ โดยมุ่งหวังให้ลูกค้าพึงพอใจค่ะ

        ภูมิใจจัง..ที่จะบอกใครๆว่า แดจังนงค์ ที่พูดถึงคนนี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน คือ คุณนายอนงค์ แม่ของ Bee Angle สาวล่ำ น้ำใจงาม กล้ามเป็นมัด เองแหละจ้า....

        ขอบคุณทุกๆท่านที่ ชื่นชม คุณนายอนงค์ นะคะ (ใครก็ตามที่ชื่นชมมาม้าเรา ขอให้รวย ขอให้รวย )

ปล. เย็นนี้จะกลับไปเปิดบันทึกนี้ให้คุณนายอนงค์ดู จะได้รู้ว่าคุณนายน่ะชื่อดังสนั่น blog เสียแล้วนะ.....

  • ถามแม่ด้วยนะว่าชอบชื่อที่ตั้งให้หรือเปล่า
  • ถ้ามีลูกค้ามากขึ้นอย่ามาว่าเจ๊ละกัน ก็อยากเป็นคนดังทำไมละจ๊ะ 555
  • อ้อ ...ถ้ารายได้งามละก็อย่าลืมค่าโฆษณานะ ฮิฮิฮิ
  • ยกมือสนับสนุนอีกคนคะ
  • ก๋วยเตี๋ยวฝีมือป้านงค์...อร่อยจริงๆคะ

อิ่มค่ะ...อิ่มมากกินหมดจานเลย ก็เพราะอาหารจานนี้อาหย่อย...มาก (ชมบันทึกค่ะ)

พออ่านบันทึกจบปั๊บ...ก็นึกถึงการจำอีกประเภทหนึ่งที่ทำให้มิตรใหม่ประทับใจ คือ การจดจำชื่อของมิตรใหม่ นี่ถือเป็นกลยุทธ์หนึ่งในการเอาชนะใจคนได้ดีเช่นกัน คนที่จำชื่อบุคคลอื่นได้ถือว่าฉลาดในการสร้างมนุษยสัมพันธ์กับคนรอบข้างได้อย่างดียิ่ง คู่สนทนาก็จะรู้สึกว่าตนเองเป็นคนสำคัญขึ้นมาทันทีที่อีกฝ่ายเรียกชื่อตนเองได้อย่างถูกต้อง ยิ่งทำให้บรรยากาศการสนทนาสนุกสนานยิ่งขึ้น

  • เห็นด้วยกับคุณ Vij 
  • สมัยยังสาว ๆ ...ดิฉันจะจดจำชื่อคนได้แม่นมากเพราะเคยรู้ถึงเทคนิคการมัดใจคนโดยการจำชื่อนี่แหละค่ะ
  • แต่ตอนนี้ โรคอัลไซม์เมอร์ถามหาเลยทำให้จำชื่อได้น้อยลง ซึ่งทำให้รู้สึกว่าเสน่ห์ชักถดถอยผันแปรกับอายุที่มากขึ้น ว้า...แย่จัง