เป็นวันที่สองที่โก้อยู่กับเรา อีกหลายวันกว่าป้าโอ๋จะกลับมา โก้มีใจอยากจะหนีกลับไปที่แฟลตหรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะโก้เป็นหมาขึ้เหงาเหลือเกิน
เมื่อวานโก้ไม่ค่อยเหงา แต่วันนี้โก้น่าจะรู้สึกเหงาเพราะน้องต้นไม้ไม่อยู่ พอตกเย็นก็ไม่มีใครอยู่บ้าน พอกลับมาปรากฎว่าพลาสติกกั้นประตูรั้วบ้านโดนโก้กระโจนเกือบขาด แต่โก้ก็ออกจากบ้านไม่ได้อยู่ดี
ก็เลยต้องพาโก้ไปวิ่งรอบอ่างน้ำแก้มลิง พ่อปั่นแม่ซ้อนท้ายแล้วให้โก้วิ่งตามจักรยานหนึ่งรอบอ่างนำ้ประมาณหนึ่งกิโลเมตร ลิ้นห้อยกลับมากินข้าวคลุกปลาและอาหารเม็ดหมดหนึ่งจาน ตอนนี้คงนอนหลับสบายไปแล้ว
รูปนี้พ่อน้องต้นไม้นอนหลับสบายในสวนหลังบ้าน มีโก้นอนเคียงข้างอย่างกะเป็นหมาของเรา
สวัสดีครับ
นอนได้อารมณ์จัง
อาจารย์และครอบครัวทุกคนสบายดีนะครับ
ขอบคุณอ.จันมากมายจริงๆค่ะ ดูสีหน้าโก้แล้วคิดว่า โก้ดูมีความสุขที่ได้เห็น "เจ้านาย" นอนให้เฝ้า เขาเป็นหมาขี้เหงาจริงๆค่ะ
Ummmh, this is a very "active way" to walk a dog.
"...พ่อปั่นแม่ซ้อนท้ายแล้วให้โก้วิ่งตาม..."
Somehow, (I think) the original aim of walking the dog is "to establish bonding (communication) between man and dog" and to get benefits of physical exercises.
With a 'proper' leash, a dog learns to 'walk with' us -- sensing and anticipating our direction, speed and 'mood'.
Through a leash, we learn to see the dogs' world -- their interests, their body language, their mood (fear, fun and who's boss).
It may be fun to prove that 'most' dogs speak the same language - no matter what their breed; no matter their owner's breed ;-)
สุข สงบ ค่ะ
โก้เป็นหมาที่มีวินัยในการติดตามมากค่ะ ตั้งแต่เลี้ยงมาแล้วพาโก้ไปเดิน, วิ่ง ไม่เคยต้องใช้สายจูง เพราะโก้จะไปกับเราตลอดทาง ไม่มีว่อกแว่กไปไหนเลย เจอเพื่อนก็แค่แวะทักโดยที่เราไม่ต้องรอ เพราะเขาจะสปีดตามมาอย่างรวดเร็วตลอดค่ะ แปลกใจมากตอนแรกๆ เพราะเราไม่ได้ฝึกอะไรเขาเลย เขาตามเราเอง แต่ถึงบ้านเมื่อไหร่ จะแล้วแต่อารมณ์เขาว่าเขาจะอยากเข้าบ้านหรือยัง ถ้ายังก็จะขอแว่บส่วนตัว