ระยะทางที่แสนทุรกันดาร ทรหด ผ่านเรื่องราวที่น่าหวาดกลัว ตื่นตระหนก และตื่นเต้น แต่ก็พบกับความประทับใจและบรรยากาศดี ๆ

การเดินทางเข้าไปทำงานในพื้นที่ ต.แม่ตื่น อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ (ที่ ๆ หลายคนอาจไม่เคยได้ยิน หรือได้ยินแต่ไม่เคยไป) จึงนำมาเล่าสู่ให้กันค่ะ นอกจากจะผ่านเส้นทางที่ค่อนข้างลำบาก โดยเฉพาะในฤดูฝน ต้องพบเจอกับถนนลูกรังที่คนเดินทางรู้สึกได้เลยว่า ระบบภายในร่างกายสลับที่อยู่กัน ตับ ไต ไส้ พุงปั่นป่วนไปหมด เจอกับภาวะรถติด(หล่ม)อีก (ไม่เหมือนรถติดในเมือง) ไหนจะต้องเจอกับสัตว์ประหลาดตัวเล็กตัวน้อยมากมาย เช่น ทาก...
 
ภาพที่ ๑ สภาพรถติดหล่ม อุปกรณ์ที่จะช่วยให้รถพ้นจากที่แห่งนี้ได้ คือ จอบ เสียม มีด ฯลฯ

ภาพที่ ๒ ทากน้อย มาเกาะแข้งเกาะขาเพื่อดูดเลือด อยากจะบอกมันเหลือเกินว่า ฉันบริจาคเลือดไปแล้วววว

   เมื่อพวกเราได้ผ่านพ้ิ่นเรื่องราวเหล่านี้ไปแล้ว เมื่อถึงยอดดอย เราทุกคนก็จะรู้สึกหายเหนื่อยขึ้นมาเลยทีเดียว เพราะบรรยากาศสวย ๆ
 
ภาพที่ ๓ - ๔ เป็นภาพที่ยืนอยู่ที่หน่วยจัดการต้นน้ำขุนห้วยโป่ง มองลงไปข้างล่างจะเป็น อ.ท่าสองยาง จ.ตาก และประเทศพม่า โดยมีแม่น้ำเมยคั่นกลาง(ในภาพมีเมฆหมอกคลุม)

ภาพที่ ๕ เหมือนยอดดอยถูกไฟไหม้ แต่จริง ๆ แล้วเป็นหมอกค่ะ
 
ภาพที่ ๖-๗ ยืนอยู่ตรงวัดพระธาตุโฆ๊ะพะโด๊ะ มองลงไปจะเห็นจ.ตากและพม่าเช่นกัน

ภาพที่ ๘ - ๑๑ ภาพพระธาตุโฆ๊ะพะโด๊ะ ด้วยแรงศรัทธาของชาวบ้านละแวกนี้ ที่ศรัทธาในครูบาร์วงศ์ ฯ

จากภาพที่เห็น ทำให้คนทำงานประทับใจและมีความสุข อย่างน้อยที่ ๆ ทุรกันดาร ยังมีเรื่องราวดี ๆ มากมายให้น่าจดจำ และถ่ายทอดสู่ผู้ผ่านมาพบเห็นค่ะ