อานิสงส์การถวายจีวร

       นางวิสาขา  มหาอุบาสิกา   เมื่อเอ่ยชื่อนี้ บรรดาผู้ที่นับถือพระพุทธศาสนา  คงน้อยคนนักที่ไม่รู้จัก  เพราะเป็นผู้ที่ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาตั้งแต่แรกเริ่มของชีวิต  ถึงกับมีคำกล่าวในบรรดาประชาชนที่ทำบุญในยุคนั้นว่า  ถ้างานมงคลใด ไม่มีนางวิสาขาเป็นคนดูแลแล้วละก็  งานนั้นไม่สมบูรณ์อย่างแน่นอน

        และนางเอง ก็เป็นผู้กราบทูลขออนุญาตเรื่องการบุญต่างๆ หลายอย่าง  เช่น การถวายผ้าอาบน้ำฝนเป็นต้น  เรื่องราวประวัติของนางวิสาขาที่เกี่ยวเนื่องในพระพุทธศาสนามีความเป็นมาที่ค่อนข้างยาวมาก  ผู้ปรารถนาจะรู้เรื่องประวัติของนาง สามารถที่ค้นคว้าได้ทั่วไป 

         นางมีเครื่องประดับอย่างหนึ่ง  ซึ่งในยุคนั้นมีเพียงหญิง ๓ คนเท่านั้นที่สามารถครอบครองครึงประดับทีว่านี้ได้  ก็คือ เครื่องประดับชื่อ "มหาลดาปสาธน์"  อันเครื่องประดับนี้ เมื่อนางวิสาขาได้สวมใส่แล้ว ก็ปรากฎว่าว่า

         ปพฺพตกูเฏ  ฐตฺวา  นจฺจนมยูโร  วิย  ขายติ "เหมือนนกยูง ยืนรำแพนบนยอดเขา" 

         ปตฺตนาฬิสหสฺสสฺส  สทฺโท  เสียงก้านปีกนกยูงที่กระพือปีกนั้น  ทิพฺพสงฺคีติ วิย ประดุจเสียงทิพยสังคีต (เสียงดนตรีบรรเลงที่เป็นทิพย์)  ปญฺจงฺคิกตุรยโฆโส  วิย  และประดุจงเสียงกึกก้องของดนตรีที่ประกอบด้วยองค์ ๕  (อรรถกถาธรรมบท ภาค ๓ หน้า ๕๕)

          นี้คือความงามแห่งเครื่องประดับที่มีค่ามหาศาล  ประเด็นอยู่ที่ว่า  ที่นางได้ครอบครองเครื่องประดับนี้ มีที่มาที่ไปอย่างไร  อย่างเราๆ ท่านๆ ก็คงจะเดาเอาว่า  นั่นเป็นเพราะนางเป็นลูกสาวมหาเศรษฐีอยู่แล้ว  เงินทองไม่มีขัดสน  อยากได้อะไรก็ได้  ก็จริง  ถึงอยางนั้น  พระโบราณาจารย์ได้กล่าวเด็นนี้ไว้เช่นกัน  ดังบาลีว่า

          ตสฺส  จีวรสฺส  นิสฺสนฺเทน  อิมํ  ปสาธนํ  ลภิ  ฯ  นางได้เครื่องประดับนี้ เพราะอานิสงส์ของการถวายจีวร   กล่าวคือ ในกาลของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะ  นางได้ถวายผ้าสำหรับทำจีวร  ถวายด้าย  ถวายเข็ม  ถวายน้ำย้อมผ้า แก่ภิกษุสงฆ์ (สา  กิร  กสฺสปสมฺมาสมฺพุทฺธกาเล  วีสติยา  ภิกฺขุสหสฺสานํ  จีวรสาฏกํ  ทตฺวา  สุตฺตมฺปิ  สูจิโยปิ  รชนมฺปิ  อตฺตโน  สนฺตกเมว  อทาสิ)   นี้คือสิ่งที่นางได้ถวายไว้ก่อน  ส่วนอานิสงส์จีวรนั้น  มีหลักอ้างอิงได้ ตามพระบาลีว่า

           อิตฺถีนํ  หิ  จีวรทานํ  มหาลตาปสาธเนน  มตฺถกํ  ปปฺโปติ  ฯ  การถวายจีวรของบรรดาสตรีทั้งหลาย  ให้อานิสงส์ด้วยการได้รับเครื่องประดับชื่อมหาลดาปสาธน์

           ปุริสานํ  อิทฺธมยปตฺตจีวเรน  ฯ  ส่วนการถวายจีวรของบรรดาบุรุษทั้งหลาย  ให้อานิสงส์ด้วยการได้รับบาตรและจีวรที่สำเร็จด้วยฤทธิ์  (อรรถกถาธรรมบท ภาค ๓ หน้า ๕๕)   

            จากอานิสงส์ที่นางได้ถวายผ้าจีวรในครั้งนั้น  ให้นางได้รับเครื่องประดับในเวลาต่อมา  นี้แลคืออานิสงส์การถวายจีวร  ที่ได้นำมากล่าวไว้ เพื่อให้เกิดประโยชน์ในการนำเสนอ พร้อมหลักอ้างอิง  แม้จะเพียงแค่เกร็ดเล็กน้อยที่ซ่อนอยู่ในหนังสือเท่านั้น.