หลายครั้ง...แรงบันดาลใจนำพาชีวิตของเราไปสู่เส้นทางต่าง ๆ นั้น มีทั้งความยากลำบากฝ่าฟันอุปสรรค หรือง่ายมากแทบปอกกล้วยเข้าปาก
ผมก็เช่นเดียวกัน...แรงบันดาลใจได้ผลักดันให้ชีวิตพบเจออะไรมากมายเสมอ
จุดเริ่มต้นของความรักของผม กับการวิจัย โดยเฉพาะในรูปแบบของ R2R นั้น ผมเริ่มจาก "กิเลส"
ผมอยากขึ้นเวทีนำเสนอ และอยากได้รางวัลเช่นกับผู้ได้รางวัล ทั้งระดับอำเภอ จังหวัด เขต ภาค และระดับประเทศ
ผมผ่านความยากลำบากมากมาย แต่ก็นั้นแหละ...ทำให้ผมมีความเพียรพยายาม
และภายหลังผมเพิ่งเข้าใจว่า ผมได้ผ่านกระบวนการที่พระพุทธเจ้าสั่งสอนมาถึง 2,500 กว่าปี อย่างไม่รู้ตัว
นั้นคือ ....ผมได้เตาะแตะผ่านพรหมวิหาร 4 อิทธิบาท 4 และอริยสัจ 4
จนกระทั่ง ผมก็สามารถได้รางวัล ทั้งระดับอำเภอ จังหวัด เขต ภาค และระดับประเทศ มาครอบครอง
มันทำให้ผมเหลิง และชื่นชมไปบ้าง เพราะผมยังเป็นมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง
และเมื่อผมเริ่มได้กินผลไม้ต้องห้าม
จากผู้มีพระคุณทุกท่านที่มอบผลไม้ และผลักดันผมให้ผมเป็นผู้ให้และแบ่งปัน
ผมเริ่มเข้าถึงปรากฎการณ์ "ตถตา" และ "ไตรลักษณ์"
ผมสถาปนาผมเป็น "หนุ่มเชียร์ R2R"
ผมได้ทำงานทุก ๆ วัน ในตำแหน่งที่แต่งตั้งเอง ทั้งกับชาวบ้าน อสม. ผู้นำชุมชน ผู้ป่วย หมออนามัย ครู อบต. และหน่วยงานต่าง ๆ
มันไม่ใช่หน้าที่ แต่มันคือ คือ " ความรัก"
ผมหวังว่า ความรักของผมจะยาวนาน
และมีโอกาสมอบผลไม้ต้องห้ามให้คนอื่น ๆ ลิ้มรส และแบ่งปันคนอื่นต่อไป
เพราะผมมีความสุขกับเวลานี้เหลือเกิน....
เมื่อเดือนก่อน ผมได้รู้จักกับหนุ่มเชียร์บล็อก >>>>>>> ท่านอ.ขจิต
มาเดือนนี้ผมก็ได้รู้จักหนุ่มเชียร์ R2R >>>>>>>> หมออดิเรก
.... เมื่อไหร่จะได้เจอสาวๆบ้างนะ..... (ฮ่าๆ)
เห็นด้วยครับ สิ่งที่ทำด้วยความรักไม่ใช่งาน
เพราะทำแล้วมีความสุข
หน้าที่การงานโดยแท้แล้วไม่มี
มีแต่สิ่งที่ทำแล้วสุข และสิ่งที่ทำแล้วไม่สุข เท่านั้น
ตามมาเชียร์หนุ่มเชียร์ R2R เย้ๆๆ มีสาวเชียร์ด้วยไหม 555
บ่เป็นหยังดอก...ครับ คุณหมอ
สวัสดีค่ะ
"....ผมได้ทำงานทุก ๆ วัน ........
......มันไม่ใช่หน้าที่ แต่มันคือ คือ " ความรัก"
นี่คือความสุขนะคะ ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก
วันหลังต้องเชิญมาช่วยเชียร์ R2R .ให้คุณครูสุพรรณ๒บ้างนะคะ
ย่อมได้ดีกว่าและมากกว่าการทำเพราะหน้าที่ นะคะ
ดูดีมากๆ กับคำว่า "มันไม่ใช่หน้าที่ แต่มันคือความรัก" มีความสุขทุกๆวันกับการทำงานนะคะ