หากมนุษย์รู้หลักธรรมคำสอนพระ ว่าให้ละลดเลิศกรรมเลวสิ้น มนุษย์จะพบสุขเป็นอาจินต์ ชั่วชีวินกายใจสุขทุกข์จืดจาง....

เกิดเป็นคน   ช่างมึนงง   ใจยิ่งนัก

มีความรัก  มีความเกลียด   โอ้ยสับสน

มีความดี   ชั่วร้าย   สัปดน

สมคำ”คน”  ผสมปน  คลุกเคล้ากัน

 

ยามทำดี   มีคนยก   เป็นมนุษย์

ครั้งชั่วผุด   เลวโผล่  หมดสีสัน

เปลี่ยนมนุษย์   เป็นคน   ในฉับพลัน

ไม่นิรันดร์  มนุษย์คน  สมใจปอง

 

มีบ่อยครั้ง  มนุษย์โทษ   เวรกรรมแต่ง

ชะตาแกล้ง   ฟ้าบันดาล   ให้หม่นหมอง

แท้ที่จริง    มนุษย์ทำ   ผิดครรลอง

น้ำตานอง   แล้วจึงโทษ   ว่าฟ้าดิน

 

ยามสบาย  มนุษย์ลืม   สิ้นทุกสิ่ง

ไม่แอบอิง  ฟ้าดิน   กล้าติฉิน

ยามมนุษย์  อับโชค  มีราคิน

กลับถวิน  ไหว้วอน  อ้อนฟ้าดิน

 

หากมนุษย์   รู้หลักธรรม  คำสอนพระ

ว่าให้ละ  ลดเลิศ  กรรมเลวสิ้น

มนุษย์จะ  พบสุข  เป็นอาจินต์

ชั่วชีวิน  กายใจสุข  ทุกข์จืดจาง....