วันนี้หยิบหนังสือที่ได้รับแจกเมื่อวันพระราชทานเพลิงศพ 14 มิถุนายน 2554สำหรับพี่จุกขึ้นมาอ่านมีใบแทรกเป็นบทกลอนที่คณะพยาบาล องค์กรพยาบาลโรงพยาบาลพิจิตร ชมรมพยาบาลพิจิตร ชมรมผู้บริหารทางการพยาบาลแห่งประเทศไทย ได้ร่วมกันคิดว่าอยากมอบให้แทนความทรงจำที่ดีดีต่อพี่ที่จากไปโดยให้ อจ.วรไพรัช ศรีหิรัญ เป็นผู้แต่งให้ เราเลยมาคิดว่าน่าจะบันทึกไว้เป็นอนุสรณ์
หอมดอกปีบ
ดอกปีบขาว หล่นพราว ยามเช้าตรู่
งามตราตรู บนพรมหญ้า เขียวสดใส
ปีบดอกน้อย แม้ละทิ้ง กิ่งก้านใบ
ยังหอมกลิ่น อวลละไม อาลัยลา
ภาพยอดหญิง เก่งงาน พยาบาลเด่น
ไม่เว้นแม้น การเรียน เพียรศึกษา
"สุราณี" สร้างชื่อเสียง ให้ อี อาร์
เป็นหัวหน้า เป็นที่รัก ของทุกคน
หยาดน้ำค้าง ค้างกลีบขาว ละอออ่อน
หยาดน้ำตา หยดซ้อน ทุกแห่งหน
ปีบดอกน้อย ลอยลับ กลับนภดล
อาลัยล้น เพื่อนบริหาร การพยาบาล
ขอบคุณ บทกลอนรำพัน ถึงดอกปีบ ... คิดถึงบ้านค่ะ
มาดอมดอกปีบครับ
เศร้าจัง
"ดอกปีบ"เป็นดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปางด้วยครับผม
เป็นกำลังให้ครับ
เศร้าจริงๆ ครับ
ขอให้ท่านที่จากไปสู่สุคติ...
................................
สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันนะครับ
คนชมรมดอกบีบ...เหมือนกัน
มาให้กำลังใจกันค่ะ