เกาะพิทักษ์เป็นเกาะเล็กๆ เกาะหนึ่งของจังหวัดชุมพร การเดินทางไปพักผ่อนก็สะดวก เดินทางมาจาก กทม. ถึงอำเภอหลังสวน ก็เลี้ยวซ้าย ตำบลบางน้ำจืดประ 12 กิโลเมตร ผ่านหาดริ่วไปถึงท่าเรือเกาะพิทักษ์ หากเป็นช่วงเวลาน้ำลง สามารถเดินไปที่เกาะได้สบายๆ แผ่นดินเชื่อมกันเหมือนทะเลแหวกที่กระบี่ มีเรือข้ามเกาะไว้บริการ มีการรับฝากรถคืนละ 50 บาท ปลอดภัยไม่ต้องกังวล
มีกิจกรรมมากมายที่เตรียมไว้โดยเฉพาะกิจกรรมตกปลาหมึก กิจกรรมเดินชมธรรมชาติ ยามเช้า ณ.เกาะพิทักษ์ผู้เขียนพิศมัยการเดินชมธรรมชาติเชิงวิถีรอบๆเกาะมีต้นไม้หลายชนิดที่ได้พานพบรอบๆรายทางเดิน รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง มีความสุขเมื่อได้เห็น ได้ยล........จึงเก็บความสุขใส่กล้องถ่ายรูปเอามาฝากพี่น้องชาวGotoKnow.........
เกาะพิทักษ์ พิทักษ์เกาะ ไว้เหมาะสม
คนนิยม แวะมาพัก กันขวักไขว่
โฮมสเตย์ เท่ห์เท่ห์ เขาเตีรยมไว้
รอรับใช้ ผู้มาเยือน เสมือนญาติ
ทั้งข้าวปลา อาหาร ทานตามใจ
มีมากมาย เติมได้ ไม่ควรพลาด
อีกรสชาด ก็อร่อย แสนสะอาด
ชมธรรมชาติ เชิงวิถิ ที่พิทักษ์ไว้
พะโองหรือบันได ใช้ไม้ตอกลิ่มเข้าไปในเนื้อไม้ไผ่ ผู้เขียนมีภูมิปัญญาในการทำเมื่อ 50 ปี ณ.ที่นี้ยังมีอยู่
กะทกรกผลงามตามธรรมชาติ
กล้วยงามช่องามตามยถากรรม ยังงามได้ขนาดนัก
เส้นทางเดินชมธรรมชาติต้นไม้ปิดทางเดิน
หิ้งห้อยช้าง(หรือท้องถิ่นอื่นเรียกอย่างไรโปรดแลกเปลี่ยน)
ศาลาจุชมวิวบนยอดสูงสุดของเกาะมีไว้ให้พักเหนื่อย
เดินลงอีกด้านหนึ่งของเกาะเห็นวิวงามๆ
แสงแดด หาดทรายสายลม โขดหิน ที่เป็นธรรมชาติ
แต่นี้ไม่ธรรมชาติอุตส่าเดินทางไกลมาอยู่ที่นี้
งาม
ลูกเหมร หรือมังเคร กินได้ หวานอร่อย เป็นขนมเด็กบ้านๆ
ดอกมังเคร
ลูกอะไรไม่รู้ ใบคล้ายต้นหูกวาง
ทางชำรุดโปรดใช้ทางเบี่ยง
โพธฺทะเล
ดอกไม้ริมทาง
ผักบุ้งทะเล ใช้แก้พิษแมงกระพุน
ผักหนามหวาน
มะกรูดผี มีต้นขี้แรดปะปนอยู่
มีเจ้าถิ่นตัวยาวเฝ้าระวัง
ลูกหมีซอ มดแดงเฝ้าเอาไว้
เก็บมาได้หนึ่งลูกกำลังสุกดี
ลองชิมดูซิอร่อยมั้ย(รสชาดหวานอมเปรี้ยว แต่รสหอมน่ารับประทาน)
ต้นนี้มีลูกน่าเก็บมากิน(แต่ไม่เห็นมีสัตว์กัดกิน)
หน้าเกาะยามน้ำลง
ชาวบ้านเดินลงไปหาหอยเจาะ
ลักษณะคล้ายหอยนางรม อย่างนี้ กิโล ร้อยห้าสิบ

เทพทาโร ไม้มงคล ไม้หอม ชาวตรังนิยมนำมาแกะสลักเป็นของฝาก หอมคล้ายไม่ จวง
สุดท้ายได้เจดีย์ หินธรรมชาติจากคนหาหอยมอบให้
บรรยากาศ ดีมากมากครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ JJ ได้เดินชมต้นไม้ยามเช้า สูดอากาศทะเล ทำให้สดชื่นมาก
สวัสดีค่ะ
เหมือนได้ไปสัมผัสธรรมชาติด้วยตัวเองเลยค่ะ
สวัสดีครับครู กี้
บรรยากาศ ดีมาก ทั้
เกาะหามอเตอร์ไซค์สักคันไม่มี ชอบมากๆ
แล้วอาหารสดๆจากทะเลก็สุดอร่อย
ลูกเหมร หรือมังเคร
สวัสดีครับท่านอาจารย์ ขจิต
ลูกเหมร กับลูกโท่ หากินง่ายตามในสวน
ลูกหนมนก(กำแพงเจ็ดชั้น)ก็กินหรอย
ของบ้านๆ อาหารเด็กบ้านนอกในสมัยก่อน เป็นยาด้วย
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า
วันนี้ได้รู้จักของแปลกๆหลายอย่างที่ไม่เคยรู้จัก ทั้งชื่อ ทั้งหน้าตาก็แปลกๆค่ะ
มะกรูดผีเนี่ยกินได้รึเปล่าท่าน
สวัสดีครับคุณ มณี ไม้หลายอย่างเห็นตอนเด็กๆเคยเก็บกิน
แต่หายไป มาพบที่เกาะนี้ มีอยู่หลายชนิด ที่กินได้
สวัสดีค่ะคุณตาฯ
สวัสดีคุณยาย ที่เกาะพิทักษ์ หากชอบอาหารทะเล มาพักแล้วสุดคุ้ม ผ่านทางมาอยากชวนแวะชิม
ชื่อเกาะฟังเพราะดีแท้ครับท่านผู้เฒ่า... ว่าแต่ ต้นเหมร... ผมอ่านออกเสียงว่า เห-มอน ถูกไหมครับ
ลูกเหมรแถวหลังบ้านที่อำเภอนาววีแรกก่อนขี้นเต็มหมดชอบไปเก็บเคี้ยวจนปากดำแต่ก็โดนคุณพ่อหวดกับก้านมะยมเหมือนกันค่ะเพราะคุณพ่อกลัวลูกสาวปากไม่สวย5555แต่ถ้าไปเคี้ยวลูกโท่คุณพ่อก็ไม่ว่าไหรลูกเม่ากับลูกหว้าเก็บมาคลุกเกลือก็หรอยแรงนิ
สวัสดีครับอาจารย์หนานวัฒน์
เหมร มาจากคำว่ามังเคร
หมรับ
หมราน
หมรัด
เหมริน
คำเหล่านี้มีที่มาจากคำเต็มๆ ที่คนใต้ย่อให้สั้นลง
มังเคร อ่านว่า มัง-เค ออกเสียงตัว ร ด้วย
หมรับ มาจากคำว่า สำหรับ กับข้าว
หมราน มาจากคำว่า สำราญ
หมรัด มาจากคำว่า จำรัส
เหมริน มาจากคำว่า จำเริญ .....เป็นความหากหลายทางภาษา
เป็นความงามของภาษาถิ่นที่ต้องมีและเปลี่ยนแปลง แต่ยังคงสืบค้นรากกันได้
ขอบคุณอาจารย์ ที่มาจุดประกาย
ฮ่าๆๆๆๆๆๆพอแหลงเรื่องลูกเหมร เรียกวิญญาณ ออกมาได้ บายใจครันนิ
น่ากิน น่าไปเที่ยวมากๆ เลยค่ะท่าน
อิน่ะน้องครูกาย เปลี่ยนรูปใหม่จำไม่ได้เลย
ถ้าเป็นเพราะปรธโยคนี้ (ฮ่าๆๆๆๆๆๆพอแหลงเรื่องลูกเหมร เรียกวิญญาณ ออกมาได้ บายใจครันนิ) ก็ต้องขออภัย
สวัสดีค่ะ...
ดีใจที่มีคนชื่นชอบเกาะพิทักษ์นะคะ
ก้อ...ใครมาบ้านเรา แล้วชอบบ้านเรา เราก็ดีใจค่ะ...
เห็นลูดเหมร ลูกโท่แล้วชอบนิได้ย้อนวัยกลับไปสี่สิบกว่าปี555อีกครั้ง เดี่ยวนี้แถวหลังบ้านครูที่หลังค่ายต.ช.ดนาทวีหาม่ายเจอแล้วค่ะบังเพราะคุณพ่อแบ่งที่ขายให้ครอบครัวตำรวจที่สนิทกันไปเจ็ดครอบครัว
สมัยครูเล็กๆก็อยู่บ้านบนที่ดินหลวงในค่าย
แล้วตาเลี่ยมเจ้าที่ดินหลังค่ายท่านก็มาบอกขายที่ดินที่ติดกับบ้านครูที่อยู่ติดที่ดินของท่านแบบถูกๆ
ให้คุณพ่อผ่อนได้ด้วยนะคะท่านใจดีมากให้ผ่อนเดือนไม่ถึงร้อยผ่อนกันไปยาวกี่สิบปีก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
เจ็ดไร่ตอนนั้นสามพัน ในที่ดินก็มีต้นไม้โบราณๆๆอยู่เยอะมากตอนนี้ล้มหายตายจากไปหมดแล้ว เสียดายมาก
ช่วยนี้เครียดจนเดี้ยงนอนพักก่อนเด้อค่ะบังวอญ่า หมอให้ยาแอหรัยมานิกลืนลงไปแล้วหลับยาว หากใครมายกไปฝังก็คงม่ายรู้สึกตัว555