ก่อนที่จะย่างก้าวเข้าสังคมขอให้เราตั้งจิตให้เป็น "กุศล"
จิตที่เป็นกุศล คือ จิตใจของผู้ให้ จิตใจของคนพร้อมที่จะ "เสียสละ..."
ไม่ว่าจะเป็นสังคมจริง สังคมเสมือน หรือสังคมใด ๆ ล้วนแล้วแต่ต้องการ "ผู้ให้"
ถ้าเราเข้ามาให้ สังคมนั้นย่อมต้องการเรา
ถ้าเราเข้ามาเอา สังคมใดเล่าจักต้องการ
กุศลเจตนาเป็นสิ่งที่สำคัญในเบื้องต้น
ตั้งเจตนาให้ดีว่าในการที่จะเข้ามาในสังคมนี้และสังคมอื่น ๆ
ตั้งใจไปให้ "ยิ่งให้ ยิ่งได้รับ..."
การเข้าไปอยู่ในสังคมใด ถ้าเรามีการให้ การเสียสละนำหน้า ใคร ๆ ก็ต้องการ ทุก ๆ คนก็รัก
การให้เริ่มต้นจากการให้ใจ ยอมรับซึ่งกันและกัน จากนั้นให้แรงกายช่วยเหลือกันในยามสุข และไม่ทิ้งกันเมื่อยามทุกข์
สังคมที่ต่างคนต่างให้เป็นสังคมที่ชุ่มชื้นและเย็นฉ่ำ "น้ำใจ" เย็นกว่าน้ำใด ๆ
คนให้ไม่เคยจน...?
คนพาลไม่ให้ทานเพราะกลัวยากจน แต่บัณฑิตชนกลัวยากจนจึงขวนขวายในการให้ทาน
การให้ทาน... มิจำเป็นต้องเป็นเงินเสมอไป ให้ทานด้วยแรงก็ได้ ให้ทานด้วยใจก็ยิ่งดี
หากวันนี้เรามีแรง ก็ขอให้เติมใจด้วยใจที่ตั้งมั่น ยื่นหน้าก้าวขาไปแล้วให้กับ "สังคม"
เนื้อที่ของสังคมเปิดกว้างเสมอสำหรับผู้ให้
พื้นที่ของเมืองไทยจะกว้างใหญ่กว่าที่ใด ๆ หากคนไทยมี "น้ำใจ" ให้กัน...
ตัวอย่างของผู้ให้ที่น่าชื่นชม
สวัสดีค่ะ
เห็นชื่อแล้วต้องอ่าน...การให้มีความสุขค่ะ
การมีน้ำใจเล็กๆน้อยๆกับคนใกล้ตัว แม้เป็นสิ่งเล็กๆ เช่นไม่ทำให้เขาเสียใจ อยู่ใกล้แล้วสบายใจ...นี่คงเป็นน้ำใจที่ทำได้ง่าย...
"น้ำใจ" เป็นสิ่งที่สามารถหาได้จากจิตใจที่งดงาม
สร้างจิตของเราด้วยการ คิดดี พูดดี ทำดี เราก็จะมีน้ำใจให้กับทุก ๆ คนในสังคม
สังคมใดที่เต็มเปี่ยมด้วยน้ำใจ ใครต่อใครที่อยู่ในสังคมก็จะมี "ความสุข"
น้ำใจ จึงเป็นสายธารเชื่อมต่อจิตใจของสมาชิกในสังคมให้คบกันได้อย่าง "ยั่งยืน"
หากแต่ละคนที่เข้าต่างช่วยกันเติมแม่น้ำสายน้ำใจนี้ ทุก ๆ วินาทีระดับน้ำย่อมเพิ่มสูงขึ้น
ถึงจะมีใครเข้ามาตัก มาตวงไปใช้บ้าง ก็ถือว่าเป็นโอกาสดีที่เราจะได้เสริม เพิ่ม เติม ให้มากขึ้นไปอีก
คนมีน้ำใจย่อมไม่หวงสิ่งที่เคยได้ให้ไปแล้ว
ยิ่งให้ ยิ่งมีความสุข
สุขจากการให้เป็นสุขที่ทำให้จิตใจนั้น "งดงาม..."
ยิ่งใหญ่..มาก-มาก
การอยู่ในสังคมเราแต่ละคนอาจจะสวม "หัวโขน" หลายใบ
การให้ จึงต้องพิจารณาเรื่อง "หัวโขน" ของตน ตามกาล ตามเวลาให้ดี การให้จึงจำเป็นต้องพิจารณาตาม "หน้าที่" ของตนตามบทบาทที่ "รับผิดชอบ"
เป็นพ่อก็เป็นพ่อผู้ให้ เป็นแม่ก็เป็นแม่ผู้ให้ เป็นพี่ก็เป็นพี่ผู้ให้ เป็นน้องก็เป็นน้องผู้ให้ เป็นผู้ใหญ่ก็เป็นผู้ให้ เป็นผู้น้อยก็เป็นผู้ให้ เป็นข้าราชการ ทำงานภาครัฐ ภาคเอกชน หรือเป็นคนธรรมดาเดินถนนก็ให้ตามบทบาทของตน ณ ขณะนั้น
พิจารณาบทบาทจะรู้ถึงหน้าที่ที่พึงกระทำ ทำหน้าที่ให้ดี ไม่ให้บกพร่องในหน้าที่ ทำหน้าที่อย่างเต็มที่สังคมนี้จะงดงาม...