แนวคิด 

1)  โรงเรียนมีพื้นดินมากมาย  น่าที่จะทำอะไรซึ่งเป็นการส่งเสริมความรู้  ความคิด  รู้จักประโยชน์ที่เกิดจากดิน  และสำนึกถึงบุญคุณของผืนดิีน  เมื่อโรงเรียนมีพื้นที่ที่เป็นดิน  ก็น่าที่จะปลูกพืชบางอย่าง  เพื่อที่จะเป็นตัวอย่างกับเด็ก ๆ ได้ว่า  "เพียงแต่  ลูบ ๆ คลำ ๆ เจาะ ๆ ขุด ๆ หยอดเมล็ดพืชพันธุ์ก็สามารถมีพืชผักไว้รับประทานให้ภาคภูมิใจได้ง่าย ๆ ไม่ควรต้องซื้อทุกอย่าง

2)  เราควรพานักเรียนปลูกพืชง่าย ๆ ใช้เวลาไม่นาน..ได้ผลรับประทานรวดเร็ว  และเป็นที่น่าภาคภูมิใจของเด็ก ๆ คือนำผลไปใช้ในโครงการอาหารกลางวันของโรงเรียนได้  จึงคิดจะปลูกบวบ          

แรงบรรดาลใจ  เมื่อปีที่แล้วพานักเรียนป.3 ได้ปลูกตะไคร้ แบบง่าย ๆ เพียง 4-5 กอ  ปีนี้โรงเรียนไม่ต้องซื้อตะไคร้แล้ว  ทำต้มยำเมื่อไหร่มาตัดตะไคร้ได้เลย...นักเรียนป.3 ปีที่แล้วยิ้มหน้าบานเนื่องจากผลงานของตัวเองนั้น บัดนี้สามารถอยู่ในหม้อแกงแล้ว...และยังเหลืออีกแบ่งปันได้อีก...

วิธีการทำงาน  ด้วยวิธีการทำงานแบบง่าย ๆ  แต่ผลต้องคุ้มค่าจึงพาเด็กไปถอนหญ้าด้วยมือนี่แหละ  พอหญ้าเตียนซักกะหย่อมหนึ่ง(เด็ก ๆ หลายกระหย่อมไม่ไหว  เดี๋ยวจะหมดกำลังใจเสียก่อน  เอากระหย่อมเดียวก่อน)  แล้วนัดแนะให้นักเรียนนำเมล็ดพันธุ์บวบมาจากบ้าน 

          เมื่อได้เมล็ดพันธุ์แล้ว  จึงพากันไปขุดหลุมปลูกบวบกัน..เด็ก ๆ พยายามขุดหลุมแต่ขุดไม่เป็นหลุม ครูจึงสาธิต  แต่ก็ไม่เป็นผล  คงได้แต่รูดิน  เอ้า...รูก็รู  ได้รูแล้วพากันหยอดเมล็ด  ไม่กี่วันต่อมา...ผลปรากฏว่าบางรูเมล็ดก็เริ่มงอกแตกใบ..เด็ก ๆ ตื่นเต้น วิพากษ์วิจารย์กันใหญ่.บางรูก็ไม่งอก...เด็ก ๆ พยายามขุดรูใหม่หยอดเมล็ดใหม่..มีการขยายพื้นที่แบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  เพียงหวังว่าเมล็ดที่ปลูกจะต้องงอก...ก็ดีเหมือนกัน...1 สัปดาห์ก็ได้ดั่งรูปนี่แหละค่ะ...

          ปลายทาง...น่าจะได้บวบไปผัดในโครงการอาหารกลางวัน  รับประทานกันทั้งโรงเรียน  จากขุดรูดินปลูกพืชนี่แหละค่ะ

......บ้านเรามีดิน...มีน้ำ....ทำไมจะต้องซื้อทุกอย่าง...โรงเรียนเรามีดิน..มีน้ำ...อาหารกลางวัน..ไม่ควรต้องซื้อทุกอย่าง...ข่า..ตะไคร้...ปลูกง่าย..ขึ้นง่าย..ทำไมต้องซื้อ...ถ้ายังเป็นครูประจำชั้น...ไม่นานหรอก..จะมีมะนาว  มะกรูด  ให้เด็ก ๆ ได้ดู  ได้รู้ว่า....ผืนดินนี้มีค่ายิ่งนัก...ประหยัด  และน่าภาคภูมิใจ

....