เขาแต่งตั้งให้มาแก้ปัญหามิใช่ให้หนีปัญหา

     สภาพปัจจุบันปัญหากับการพัฒนาโอเน็ต

     เมื่อสัปดาห์ก่อนไปประชุมสัมมนาเกี่ยวกับการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการวิจัยที่กรุงเทพฯ จัดโดย สพฐ. พิธีเปิดบรรยายพิเศษโดยนักวิชาการ พูดถึงกลยุทธ์จุดเน้นของสพฐ.ประจำปี ๒๕๕๔ และผลสัมฤทธฺ์ทางการเรียนที่ตกต่ำในรอบหลายสิบปี ทั้งประถมและมัธยม เมื่อเทียบกับงบประมาณหลายพันล้าน ที่ทุ่มให้กับโรงเรียนทั่วประเทศ ดูแล้ว ไม่คุ้มทุน ผู้บรรยายไม่ได้โทษข้อสอบ ไม่ได้ต่อว่าครูบาอาจารย์ แต่ขอร้องครูในที่ประชุม ให้สู้ต่อ อย่าท้อถอย ให้มีกำลังใจ เราเป็นข้าราชการ ต้องทำงานรับใช้พระเจ้าอยู่หัว และด้วยอุดมการณ์ทุี่มุ่งมั่น

     ความประทับใจเกิดขึ้น ความรู้สึกดีๆตามมา ความคิดถึงปัจจัยแวดล้อมที่ฉุดดึงความคิดสร้างสรรค์ ทำให้เสียเวลา ต้องเลิกคิดทันที  เหลือเพียงฟันเฟืองที่จะช่วย สพฐ. และเขตพื้นที่ ในด้านผลสัมฤทธิ์ที่สูงขึ้นกว่าเดิม แข่งกับตัวเอง และแข่งกับเกณฑ์(เป้าหมาย)ที่ส่วนกลางตั้งไว้ และจะเป็นส่วนหนึ่งที่จะทำงานเพื่อให้เกิดคุณภาพงาน กู้ศักดิ์ศรีโรงเรียนขนาดเล็กคืนมา

       เริ่มต้น ด้วยการปรับยุทธศาสตร์และพันธกิจของโรงเรียน ปรับสภาพแวดล้อมในห้องเรียนและแหล่งเรียนรู้  สอบถามปัญหาและความต้องการของครูเกี่ยวกับสื่อ นวัตกรรมและเครื่องมือต่างๆ ใช้การบริหารจัดการที่รวดเร็ว อำนวยการและประสานงานกับครูด้านการสอนให้มากขึ้น กำหนดประชุมวิชาการเดือนละ ๒ ครั้ง และเสนอแนะครูให้ศึกษาและใช้ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างจริงจัง

     ผู้บริหารเองก็จะดูข้อมูลและช่วยเหลือนักเรียน ป.๖  เริ่มจากการไปเยี่ยมบ้านเมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา และไปอีกครั้งในวันอังคารที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๔ ข้อมูลที่ได้ นับว่า ยังไม่สายกับการเริ่มต้น ภาพที่เห็นคิดว่าเราน่าจะแก้ปัญหาและเดินมาถูกทางแล้ว สภาพครอบครัวของนักเรียนยากจนมาก อยู่กับปู่กับย่า บางคนอยู่กับตายาย พ่อแม่หย่าร้างกัน บางบ้านไม่มีมุมที่จะเขียนจะอ่าน  ต้องทำการบ้านบนฟูกเก่า นอนคว่ำหน้าเขียนหนังสือกับพื้นสกปรก อาหารการกินขาดแคลน มิหนำซ้ำเด็กนักเรียนหญิงตัวเล็กๆ ในบ้านหลังสุดท้าย ซึ่งเป็นภูมิแพ้ ต้องกินยาอยู่เสมอ ขาดเรียนมาแล้ว ๒ วัน ไม่พบตัว แม่บอกให้ไปดายหญ้า ได้เงินวันละ ๑๘๐ บาท เอาเงินมาเลี้ยงครอบครัว พ่อทำงานคนเดียว มีลูก ๔ คน  แม่ทำงานไม่ไหว เพราะมีลูกอ่อน บอกขอโทษครูด้วยที่ไม่ทันได้ไปบอกลาครู

     ความรู้สึกตอนนั้น พูดอะไรไม่ออก คำพูดของคนบางคน ที่ว่าเรียนฟรี อย่างมีคุณภาพ ก้องอยู่ในรูหู    ตั้งสติและประมวลปัญหาที่พบมา ๒ วัน ตัดสินใจและคิดแนวทางแก้ไขได้ทันที ด้วยแนวคิดที่ว่า เรา..อยากเป็น ผอ.ร.ร.เอง ไม่มีใครเชิญชวน และเขาแต่งตั้งให้มาเป็น เพื่อให้มาแก้ปัญหา มิใช่ให้หนีปัญหา....

    ยิ้มให้กับแม่ของเด็กนักเรียน กล่าวขอโทษที่มารบกวน ก่อนลากลับบอกแม่เด็กไปว่า "ขอร้องแม่ อย่าให้ลูกไปดายหญ้าเลย..ผมจะดูแลอาหารกลางวันและให้ค่าขนมลูกแม่ทุกวัน..อยากให้เด็กแข็งแรงและมีกำลังใจไปโรงเรียน"

    แม่ยิ้มและพยักหน้าช้าๆ  แค่แม่เข้าใจ ผมก็ดีใจแล้ว