"วันคล้ายวันเกิดของลูก เกือบเป็นวันคล้ายวันตายของแม่"

         พ่อแม่คือ บุคคลที่ดีที่สุดของฉัน ตั้งแต่ฉันคลอดมาพ่อแม่เลี้ยงดูมาอย่างดีส่งเสียให้เรียนจนจบปริญญา พ่อแม่ให้ชีวิตให้ทุกอย่างยอมลำบากเพื่อให้ลูกสบาย ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเคยนะที่แอบไปเที่ยว เวลาวันเกิดก็พาเพื่อน ๆ ไปเที่ยวกัน โดยไม่คิดถึงพ่อแม่เลย เงินทุกบาททุกสตางค์ที่พ่อแม่ให้มาล้วนมาจากหยาดเหงือทุกเม็ดของพ่อแม่ ตอนนี้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้วฉันคิดได้แล้ว (อดีตที่ผ่านมาถือว่าเป็นบทเรียนของฉันนึกขึ้นทีไรรู้สึกผิดทุกที) วันนี้ฉันได้ฟัง พ.อ.นพ.พงษ์ศักดิ์ ตั้งคณา และตั้งใจว่าตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไปฉันจะไม่จัดวันเกิดโดยไปรื่นเริงอีก "ไปทำบุญแทน" จากวิดิโอที่เห็นตอนคลอดลูกแม่เจ็บแทบใจจะขาดพอเห็นหน้าลูกแม่ก็หายเจ็บเลยลูกคือทุก ๆ อย่างของแม่ ชีวิตของแม่ยอมเพื่อลูกได้ ความรักของแม่ที่มีต่อลูกมันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่จะบรรยาย

         "คิดถึงแม่ขึ้นมาน้ำตามันก็ไหล อยากกลับไปซบลงที่ตรงตักแม่" พอเพลงนี้ดังขึ้นน้ำตาไหลไม่ยอมหยุดเลยทั้งที่ฉันเคยฟังบ่อยแล้วเหมือนกัน แต่ฟังทีไหลห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลไม่เคยได้เลย ทำให้คิดถึงแม่ตลอด ๆ คิดถึงตอนที่ฉันเคยทะเลาะกับแม่ที่ไม่ใช่เรื่องเลย ขณะที่ฉันเขียนข้อความตอนนี้น้ำตายิ่งไหล เป็นน้ำตาที่คิดถึงแม่............

         ตอนนี้ฉันจะตั้งใจฝึกสอน ตั้งใจเรียน และเป็นคนดี ทำอะไรที่ดีต่อพ่อแม่ ไม่ืทำให้พ่อแม่เสียใจอีก พ่อแม่คือกำลังใจที่ดีของฉันและฉันตั้งใจว่าถ้าเรียนจบฉันจะกลับบ้านไปอยู่ดูแลพ่อแม่ ให้พ่อแม่พักผ่อนไม่ต้องทำงานให้เหนื่อยอีกต่อไป

                  พ่อแม่ จะอยู่ในใจของฉันตลอดไปไม่มีใครมาแทนท่านได้

                                  แล้วคุณเก็บ "พ่อแม่" ไว้ที่ไหน

เวลาไม่มีเงิน...คนแรกที่คิดถึงคือ... พ่อและแม่

แต่พอมีเงิน...คนแรกที่คิดถึงคือ... แฟนและเพื่อน


อยากได้รถ...คนแรกที่คิดถึงคือ... พ่อและแม่


แต่พอมีรถ...คนแรกที่จะไปรับคือ... แฟนและเพื่อน


ร้านอาหารหรู ๆ บรรยากาศคลาสสิค...มีไว้สำหรับแฟนและเพื่อน

อาหารบนโต๊ะที่บ้าน...มีสำหรับพ่อและแม่


โรงหนัง ห้างสรรพสินค้า...มีไว้สำหรับแฟนและเพื่อน

ทีวี และสวนหน้าบ้าน...มีไว้สำหรับพ่อและแม่


พ่อและแม่ คิดบัญชีค่าใช้จ่ายก่อนนอน...เพื่อความอยู่รอด

ลูกนอนคุยโทรศัพท์ เล่นเนตก่อนนอน...เพื่อให้หลับฝันดี


เวลาเรามีความสุข...มักจะมองหา... แฟนและเพื่อน

เวลาเรามีความทุกข์...คนที่กังวล หดหู่และเศร้าสลดใจ คือ... พ่อและแม่


เวลาประสบความสำเร็จ...เรามักมองหาแฟนและเพื่อนเพื่อนัด ...ฉลองและสังสรร

แต่คนที่ดีใจที่สุดคือพ่อและแม่ ..แต่พ่อและแม่...กลับกลายเป็นคนที่เรามองข้ามไป


ลูกไปรื่นเริงตามโรงหนังเธค ผับ โต๊ะสนุ๊ก ฯลฯ...

พ่อและแม่กลับทำงาน หรือนอนหลับเก็บแรงไว้ทำงานหาเงินในวันรุ่งขึ้น

เพื่อแลกความสุขของลูกอยากให้ลูกเรียนสูง ๆ


เวลาแต่งงาน...คนที่เป็นธุระหาสินสอดทองหมั้นคือพ่อและแม่

คนที่มีความสุขคือลูก

พ่อและแม่ตำหนิ ตักเตือน บางครั้งเต็มไปด้วยอารมณ์ห่วงใย...เพื่อให้ลูกได้ดี

แต่ลูกคิดว่าสิ่งที่ พ่อและแม่พูด...เป็นแค่เรื่องไร้สาระ


พ่อและแม่...คือผู้ฝ่าฟันปัญหาเป็นร้อยพันประการเพื่อลูก

แต่พอลูกมีปัญหา...มักคิดได้แค่ ท้อถอย หดหู่หรืออยากตาย...


พ่อและแม่คือผู้ที่ปกป้องและยืนเคียงข้างลูกจวบจนชีวิตจะหาไม่


ลูกกำลังคิดถึงสิ่งใด... ?


คำว่า “พ่อ” หรือ “แม่”
อาจเป็นคำแรกที่เราพูดได้ตั้งแต่เกิด
แล้วคุณเตรียมอะไรไว้
เพื่อคุณพ่อคุณแม่ของคุณหรือยัง... ?

............................................
(โอวาทของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า)