"พ่อแม่เปรียบดั่งลมหายใจของลูก"

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ฉันต้องตื่นแต่เช้า เพื่อมานั่งเรียนในห้องแอร์พรมสีแดง และก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ฉันอยากพัก อยากหยุด อยากอยู่เฉยๆ เพราะรู้สึกว่าช่วงนี้ฉันพักผ่อนน้อยมาก มันเลยส่งผลให้ฉันไม่ค่อยสบาย แต่ถึงจะเหนื่อยมากเพียงใดฉันยังมีกำลังใจที่จะทำอะไรที่เป็นหน้าที่ของฉัน  เพื่อให้คนที่ฉันรักภาคภูมิใจ

วันนี้อาจารย์ Ongkuleemarn เปิดวีดิทัศน์ของรายการทอล์คโชว์รายการหนึ่งที่เชิญ พ.อ.นพ.พงษ์ศักดิ์ ตั้งคณา ศัลยแพทย์ที่ไม่เพียงศัลยกรรมคนให้มีรูปร่างหน้าตาสวยงามแล้ว ยังศัลยกรรมจิตใจคนให้งามด้วย นายแพทย์ที่เป็นนักพูดให้คนเป็นพันคนร้องให้ แม้เรื่องราวที่ฉันได้ชมจากวีดิทัศน์ครั้งนี้ ฉันจะเคยดูมาสามครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งที่ฉันดูฉันไม่เคยที่จะเบื่อเลย และดูทุกครั้งฉันก็จะร้องไห้ทุกครั้ง เพราะทุกครั้งที่ฉันฟังคุณหมอท่านนี้พูด "ฉันนึกถึงพ่อกับแม่" ทุกครั้ง ในครั้งที่แรกที่ฉันดูฉันว่าคุณหมอท่าเก่งมาก ที่สอนให้คนย้อนมองดูตัวเอง เปลี่ยนแปลงตัวเอง โดยที่ไม่ต้องสอนว่าควรเปลี่ยนอะไรตรงไหน แต่จะสอนให้คนย้อนมองตัวเองว่า ณ ตอนนั้นตัวเองเป็นอย่างไร กระทำอะไรที่เหมาะสมรึไม่ แล้วพิจารณาด้วยตัวเราเอง

ระหว่างที่กำลังดูวีดิทัศน์อยู่นั้น น้ำตาของฉันมันค่อยไหลรินออกจากตา และไหลมากยิ่งขึ้นเมื่อคุณหมอบอกลองหลับตาแล้วนึกถึงพ่อกับแม่ ตอนนั้นจิตใจของฉันนึกถึงรอยยิ้มของพ่อกับแม่ที่ยิ้มให้ฉัน ถึงแม้ฉันจะเหนื่อยเพียงใด ท้อแท้เพียงใด ฉันยังมีกำลังใจที่ฉันได้จากพ่อกับแม่ แม้ตอนนั้นไม่มีท่าอยู่ด้วยก็ตาม เพียงแค่ฉันหลับลงภาพเหล่านั้นจะปรากฎให้ฉันเห็น ความรู้ที่เคยท้อแท้ เหนื่อย ก็จะหายไปในพริบตา "ทุกวันนี้พ่อกับแม่เปรียบดั่งออกซิเจนที่คอยล่อเลี้ยงจิตใจของฉัน" และฉันสัญญากับตัวของฉันเองว่า ฉันต้องทำให้พ่อและแม่ภาคภูมิใจในสิ่งที่ฉันทำอยู่ทุกวันนี้ให้ได้