27 พค.54 สุดสัปดาห์ของการเปิดเรียนสัปดาห์ที่สองแล้วที่โรงเรียนนครสวรรค์ น้องหยกลูกสาวผมเค้าเรียนเต็มที่เลย เริ่มแปดโมงครึ่งกิจกรรมทุกอย่างเริ่มว่ากันไปตามลำดับ ตื่นเช้า ทำภารกิจส่วนตัว ไปโรงเรียน หาอาหารเช้าทาน เข้าแถว จากนั้นก็เรียนกันตามตารางที่คุณครูกำหนดไว้ เที่ยงก็ทานอาหารที่โรงเรียนจัดให้ เค้าก็ถูกปากนะ ชอบ..
จากนั้นก็เข้าเรียนกันไปจนสี่โมง โรงเรียนก็เลิกเรียนล่ะ
สี่โมงครึ่งก็ไปเรียนพิเศษกับคุณครูที่อยู่ห่างไป 150 เมตรก็น่าจะได้นะ ถึงหกโมงเย็น ก็กลับบ้านกัน เค้าไปกันทั้งหมดสามคน จากนั้นก็หาอาหารทาน ซื้อขนม หลายอย่างที่ชอบ และก็เข้าหอเพื่อไปทำการบ้านกันต่อ ถ้าต้องโทรบอก โทรคุยก็ทำกันไปตามโปรแกรม จากนั้นก็ทำการบ้านให้เสร็จ พร้อมสำหรับพรุ่งนี้ ..
จากทั้งหมดก็ทำให้เห็นนะว่า การที่คนเราจะเก่งจะพร้อมสำหรับการแข่งขันนั้น จะต้องมีการเตรียมตัว บริหารจัดการโดยตัวระบบ โดยตัวสิ่งที่เค้าเคยๆ ทำกันมา คล้ายวัฒนธรรม ประเพณีทำนองนั้น คือเมื่อเวียนมาถึงก็ต้องทำว่างั้นเถอะ
การที่จะมาเปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี่อย่างสมัยใหม่นั้น ทำไม่ง่ายเลย โรงเรียนนครสวรรค์เรียนเก่งก็เพราะเค้าเรียนกันในแบบที่ควรจะเป็น มันมีเหตุมีผลของมันนะ ทุกอย่างมันร้อยเป็นเรื่องราวเดียวกันทั้งหมด. ดีมากๆ ครับ
ครูดาหลาเห็นลูกๆเรียนหนัก เคยเปรยๆว่า สงสารลูก....ญาติผู้ใหญ่ทำเสียงดุๆบอกว่าสมัยก่อนก็เรียนหนักเหมือนกัน
ไฟฟ้าก็ไม่มี ในหมู่บ้านถ้ามีญาติคนไหนคนเรียนหนังสือคนหนึ่งก็ต้องสอนรุ่นน้องต่อๆไป กลางคืนต้องไปนอนค้างเพื่อเรียนหนังสือ
เลยได้รู้ว่าการเรียน ไม่ว่ารุ่นไหนๆคนที่จะประสบผลสำเร็จได้ก็ผ่านการเรียนอย่างหนักมาทั้งนั้น
แต่คนที่เรียนไม่มาก ไม่ต้องเรียนหนัก เขาก็ประสบความสำเร็จได้เหมือนกัน และบางคนดูจะสบายกว่าที่เราเรียนเสียอีกนะ
ภาพชัดเจนดีครับ
ขอบคุณอาจารย์โสภณ และคุณครูดาหลา มากๆ นะครับ