ครูอาจารย์ต้องบริหารจัดการความรู้แบบ เคเอ็ม

การได้ยินเสียงของคุณครูหรืออาจารย์จากวันวานมาถึงวันนี้  ผมว่าความหมายเปลี่ยนแปลงไปนะ  การมองภาพของครูในวันวานท่านจับมือเราเขียนตัวกอไก่ขอไข่ผสมเป็นคำแล้วพร่ำสอนเราให้ท่องบ่นจนเข้าใจ

พอเราเติบโตมาเห็นครูยืนพูดสอนอยู่หน้าชั้นเรียนเขียนบนกระดานชี้แนะแนวทางให้ผู้เรียนอ่านท่องจำทำให้เข้าใจ  เออ...คุณครูสอนหนังสือเราจริง ๆ เพื่อให้เราเข้าถึงข้อมูลตามที่ผู้อาบน้ำร้อนมาก่อนเรา

แต่วันนี้ไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว  ทำไมละ  เพราะข้อมูลมีอยู่แล้วอย่างไร้เทียมทาน ครูหรืออาจารย์และผู้เรียนต่างเข้าถึงข้อมูลดิบได้เท่าเทียมกัน  เพียงแต่ใครจะนำข้อมูลนั้นมาทำอย่างไรจึงจะก่อเกิดในทางดี  ทางควร  ทางถูกต้อง  ทางประโยชน์ทั้งต่อตนเองและสังคม

ถ้าอย่างนั้นครูหรืออาจารย์ไม่ใช่ผู้สอนหนังสือเหมือนวันวานละสิ  ครูหรืออาจารย์ผมว่าต้องเป็นเพื่อนเป็นกัลยาณมิตรกับผู้เรียน เป็นผู้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยกันอย่างเชื่อมโยง  ครูอาจารย์ต้องบริหารจัดการความรู้แบบ เคเอ็ม  ไม่ใช่จัดการเรียนการสอนเหมือนวันวานอีกต่อไป