ยามร้อน...ยามแล้ง...ยามหนาว...ยามฝน ฉันมักเห็นพืชพรรณต้นเล็ก ๆ ขนาดพุ่มย่อม ๆ เสมอ เห็นตั้งแต่เล็กจนโต...ไม่เห็นจะมีวี่แววว่า...จะสูญพันธุ์สักที ตอนเด็ก ๆ ฉันมีความสุขกับต้นเล็ก ๆ ต้นนี้ แต่ปัจจุบัน ...ฉันรำคาญมันนิดหน่อย แต่อย่างไร...ก็ตาม มันก็มีประโยชน์ในการให้ความหมายต่อมุมมองชีวิตของฉันมากมาย เจ้าต้นต้อยติ่ง... ผู้แสนเรียบง่ายและธรรมดา ตอนเด็ก ๆ ที่ชอบ เพราะพวกเราจะเอามันไปลอยน้ำ เอาฝักแก่ ๆ เรียวเล็ก ๆ สีดำ ไปลอยน้ำ ไม่ถึงนาทีก็จะแตกดังเปาะแปะ ต่อเนื่องกัน ตามจำนวนฝักที่เราโยนไป... แต่ยามใด...ไม่มีน้ำ ก็อาศัยน้ำลายของเรา ต้องรีบอมแล้ววาง เพราะกลัวจะแตกในปาก แต่เมื่ออมแล้ววางแล้ว เวลาผ่านไปนานยังไม่มีแตก จึงเอามันมาอมใหม่ และหลายหนที่มันระเบิดที่ปากเราเอง ถึงแม้เจ้า เป็นพรรณพืชที่ต่ำต้อย... แต่ก็ให้การเรียนรู้ต่อโลกที่กว้างใหญ่ของฉัน สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นบนโลก ต่างมีหน้าที่และสร้างความสมดุลต่อกัน ทุกสิ่งทุกอย่างมีมุมมองเสมอ เฉกเช่นเจ้ามีรูปดอก กลีบดอก สีม่วงสวยงาม และเจ้าต้อยติ่ง...ผู้แสนเงียบง่ายและธรรมดา ถึงแม้จะถูกถอน ...ถาง และเหยียบย่ำ เจ้ายังลุกขึ้นสู้ตลอดเวลา เหมือนไม่มีวันตาย ฉันอยากเป็นเช่นเจ้านัก.... และฉันอยากทิ้งระเบิดเหมือนเจ้า... แม้จะไม่มีคุณค่าและมีความหมายมากมายนัก แต่ฉันก็พร้อมที่จะเรียนรู้และแบ่งปันประสบการณ์ที่เกิดขึ้น กับชีวิต และโลกใบนี้ของฉัน...
สวัสดีค่ะคุณหมอ'ทิมดาบ'
การเล่นวัยเด็กที่สนุกที่สุดคือ'ต้อยติ่ง...ทิ้งระเบิด'เหมือนกันค่ะ
แต่ก็ไม่ค่อยได้เล่นเพราะแย่งเก็บฝักต้อยติ่งไม่ทัน...
เลยเป็นแค่กองเชียร์...คอยลุ้นเท่านั้น.
เอาบทกวีโด่งดังของฝรั่ง วิลเลียม เวิอดสเวิอร์ธ มาฝากไว้
ดูหรืออ่านเล่นเพลินๆ ครับ
I WANDER'D lonely as a cloud
- That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,- A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,Fluttering and dancing in the breeze.
Continuous as the stars that shine
- And twinkle on the Milky Way,
They stretch'd in never-ending line- Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,Tossing their heads in sprightly dance.
The waves beside them danced; but they
- Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,- In such a jocund company:
I gazed -- and gazed -- but little thoughtWhat wealth the show to me had brought:
For oft, when on my couch I lie
- In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye- Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,And dances with the daffodils.
สวัสดีค่ะ
แหม คุณหมอ เข้าใจตั้งชื่อ น่าติดตามนะคะ กำลังเตรียมมาช่วยกู้ระเบิด แล้วเชียว ๕ ๕
ที่ไหนได้ ระเบิดน้องติ่ง งั้นเปลี่ยนใจให้ทิ้งได้บ่อยๆ นะคะ เสียงของเค้า สร้างสีสันจริงๆ :) ตอนแรกปลูกสีม่วง แล้วไปเจอติ่งสีส้มข้างบ้านอีก ประทับใจค่ะ
สวัสดีค่ะน้องหมอ
รู้มั้ยว่าบันทึกนี้น่ารักมากๆ
ต้อยติ่งมีกลีบดอกสวย สีม่วงชวนหลงไหล
ที่บ้านพี่ต้อยติ่งเยอะเชียวแหละ...
มันทำให้รำคาญอยู่เหมือนกัน..
คิดกำจัดมันอยู่หลายครั้ง แต่ไม่เคยชนะมันสักที ....
สวัสดีค่ะ คุณหมอ
แรกอ่านชื่อบันทึกนึกสงสัย จึงตามมาดู
นำดอกไม้หลังฝนโปรยปรายมาขอบคุณค่ะ