โลกนี้จึงไร้ค่าไม่น่าอยู่ เพราะหัวใจหดหู่กับปัญหา ถูกเงามืดจากอดีตปิดบังตา สิ่งที่ผ่านพ้นมายังเวียนวน

 

 

 

 

 

 

ก็วันวานผ่านไปไม่หวนกลับ

ไยยังจมอยู่กับเรื่องอับเฉา

ไม่ปล่อยปละละวางให้บางเบา

ยังยึดย้อนก่อนเก่าเอามาจำ

 

มายุยั่วย้ำคิดชี้ผิดถูก

คอยปลุกปลูกจิตใจให้ตกต่ำ

กำหนดวางสร้างฐานการกระทำ

รอยด่างดำเปรอะเปื้อนไม่เลือนลาง

 

ยืนอยู่ในมุมหมองของความหลัง

คอยคุมขังใจไว้มิให้ว่าง

สุขสงบปี้ป่นสิ้นหนทาง

ทุกก้าวย่างหวาดหวั่นเข้าบั่นทอน

 

อดีตโดดโลดแล่นไม่เป็นอดีต

ตามมากรีดแทงซ้ำย้ำหลอกหลอน

เผาอารมณ์ร้อนเร่าราวไฟฟอน

สุมทุกข์ร้อน โดยไม่ดับ กับเวลา

 

โลกนี้จึงไร้ค่าไม่น่าอยู่

เพราะหัวใจหดหู่กับปัญหา

ถูกเงามืดจากอดีตปิดบังตา

สิ่งที่ผ่านพ้นมายังเวียนวน

 

จงลืมความ หม่นหมอง ของชีวิต

ลิขิตขีด วันใหม่ ให้เริ่มต้น

เอาแสงธรรม ส่องสว่าง นำทางตน

ก้าวออกจาก มืดมน บนดวงใจ

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข  &&