หากคุณกำลังรู้สึกว่าเหนื่อยหน่ายเหลือเกินก็พักบ้างสิ

ตื่นเช้าขึ้นมาร่างกายเมื่อยล้าอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตามมันช่างทำให้รู้สึกว่าการใช้ชีวิตอยู่บนโลกที่กำลังหมุนวนอยู่ใบนี้มันเต็มไปด้วยความว่นวาย ความแก่งแย่ง แข่งขัน การทำอะไรเพื่อให้ได้มาตอบสนองกิเลสตัณหาที่มนุษย์แต่ละคนมีมากน้อยแตกต่างกันไป คิดแล้วช่างท้อแท้จิตใจไม่อยากจะออกไปทำกิจการงานหน้าที่ใด ๆ ไม่อยากออกไปร่ำเรียนหนังสือหนังหา ไม่อยากจะลุกขึ้นมาทบทวนเนื้อวิชาที่กำลังจะสอบอยู่ภายในไม่กี่วันข้างหน้านี้....ที่พร่ำพรรณามามากมายหลายเรื่องนี้คุณเคยรู้สึกไหมละ?

หากคุณกำลังรู้สึกว่าเหนื่อยหน่ายเหลือเกินก็พักบ้างสิ

"คิดจะพักคิดถึง Kit-Kat"

คุณเห็นอะไรจากข้อความข้างบนบ้างละ แม้แต่โฆษณายังเอาเรื่องการพักมาเป็นประโยคเด่นในการนำเสนอขายสินค้าเลย แล้วคุณละเคยสนใจคำนี้บ้างไหม

พักผ่อน ในนิยามของแต่ละคนก็คงแตกต่างกันไปบ้างอาจหลับตานอน แต่ถ้านอนหลับมากเกินไปเหมือนคนแบกหมอนบนเตียงอันยาวนานก็คงจะดูมากเกินไป บางคนอาจดูละครน้ำเน่าแบบประเภทแย่งสามีชาวบ้านจนความนิยมในการรับชมอย่างสูง บ้างก็อ่านหนังสือ เล่นกีฬา อาบน้ำ ทุกกิจกรรมก็คงทำให้คลายความเหนื่อยล้าลงได้บ้างเล็กน้อย แต่จริง ๆ แล้วคุณเคยถามตัวคุณเองไหมว่า "พัก" หยุดคิดอะไรสักนิดอยู่เฉยทำสมาธิสักห้านาที เคยทำบ้างไหม หากคุณยังไม่เคยทำก็ควรจะทำบ้างเพราะแม้จะเป็นเวลาสั้น ๆ แต่ก็ช่วยได้บ้างในเรื่องของการสงบจิตสงบใจ หากความสุขที่มีนั้นมาจากความสุขกาย ปลอดจากโรคภัยไข้เจ็บอย่างเดียวนั้นก็คงยังไม่เพียงพอ แต่สภาวะจิตใจก็เป็นเรื่องที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าร่างกาย...

อาการเครียดก็อาจส่งผลให้เกิดโรคภัยต่าง ๆ ตามมาได้ การไม่เจ็บป่วยเป็นอะไรนั้นเป็นเรื่องที่ดีที่สุดดังคำที่ว่า อโรคยา ปารมา ลาภา การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ จะประเสริฐอย่างไรนั้นก็ลองดูคนที่เจ็บป่วยแล้วผลที่ตามมาก็คือเสียทรพย์ที่ใช้ในการบำบัดรักษานั่นเอง เพราะฉะนั้นแล้วไม่ป่วยเลยจะดีที่สุด ควรออกกำลังกายรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย เมื้อเช้ากาแฟและขนมปังอย่างเดียวคงไม่พอ คุณเองก็รู้ว่าอาหารเช้าสำคัญและไม่ควรละเลย อาหารเช้าก็สำคัญพอ ๆ กับคนที่คุณรักและไม่อยากละเลย รักตัวคุณเองและดูแลคนที่คุณรัก พักจากเรื่องงานมาให้เวลากับเรื่องส่วนตัวบ้าง แต่เมื่อพักจนหายเหนื่อยแล้วก็คงไม่ลืมที่จะกลับไปรับผิดชอบเรื่องงานที่คั่งค้างอยู่นะ...

ถ้าคุณพักจนหายเหนื่อยแล้วก็ไปลุยกันต่อ...

ด้วยรักและห่วงใย

Chakungrao