ชีวิตของเราๆ ท่านๆ เนี่ย.. จริงๆ ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ตั้งแต่วัยเด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยผู้ใหญ่ ความต้องการก็ยังเหมือนที่เคยๆ เกิดขึ้นเมื่อครั้งเยาว์วัย วันนี้เฟสบุ๊คเข้ามาก็ทำให้เราได้ความสมบูรณ์กลับคืนมา เราได้พบเพื่อน พบคนรู้จัก ได้เข้าสังคม ในแบบกว้างขวางบนความจำกัดของชีวิตประจำวันที่จะต้อง เช้า-เย็น ทำงาน จากนั้นก็ทำกิจวัตรแล้วพักผ่อน วนเวียนกับวงจรที่เล็กๆ ด้วยความจำกัดมากมาย ..จริงๆ ก็ดีนะ แต่มันไม่ผ่อนคลายน่ะ
เฟสบุ๊คนี้มีคนใช้ประโยชน์กันทุกแนวเลย ทั้งที่สุจริตและไม่สุจริต เพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
เพื่อส่งความรู้สึกดีๆ ให้กัน , ด่ากัน , จีบกัน , ระบายอารมณ์กัน..ฯลฯ ดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับดุลยพินิจ
ก็ธรรมดานะเพราะเขาเป็นพี้นที่สาธารณะ เค้ามีกติกาไว้แล้ว ว่าเราต้องจริงใจ เปิดเผย มีความเป็นสุภาพชน ด้วยคนเราเกิดมามีกันทุกรูปแบบ หลายคนนิยมที่จะแหกกฎกันอยู่แล้ว ก็ยอมรับนะ
ฉะนั้นการใช้เจ้าเฟสบุ๊คนี่มีทั้งคุณและโทษอย่างมากซะด้วย
ก็คล้ายกับการขับรถยนต์ คือเราต้องระมัดระวังให้มาก ช่วงไหนโค้งอันตรายก็ค่อยๆ ขับ ขึ้นที่สูงชันก็ต้องใช้เกียร์ต่ำ การพูดคุยกัน การส่งสารถึงกันก็ต้องระวังไว้ก่อน
การแสดงรูป วิดีโออะไรนี่ก็ต้องระวังให้มาก อันตรายมากๆ หากเพื่อนๆ ที่เล่นด้วยกันเค้าประสงค์ร้ายนะครับ เช่น แอบบันทึกไว้แล้วนำมาต่อรองเพื่อแลกเปลี่ยนหรือทำร้ายเราทีหลังน่ะ
ทำไมนะหรือ..ก็ เพราะระบบอินเตอร์เน็ตทั้งหมดนี่คนสามารถควบคุมได้ทุกอย่างเลย บังคับให้คอมพิวเตอร์ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ ทุกอย่างที่เราทำมีหลักฐานปรากฏทั้งหมด
ที่ว่ามา น่าจะใช้คำว่า ปลอดภัยไว้ก่อนที่จะทำอะไรลงไป บนอินเตอร์เน็ต
การที่เราเป็นคนมีวินัยนี่ก็จำเป็นมากๆ เพราะในยุคสมัยแบบนี้ เราต้องควบคุมตนเองไม่ให้ผิดพลาดไปจากวัฒนธรรม ประเพณี ที่เรายอมรับกัน “ความดีจะคุ้มครองตัวทุกคนที่ปฏิบัติตามกฏ “
