ตัวชี้วัดการพัฒนาจากที่อยู่อาศัย "เริ่นมุงจาก ฟากไม้ไผ่ ไดสามขั้น"

      

และแล้วแผนการเคลื่อนไหวของคนต่างวัย  ก็ได้รวมพลกันอีกครั้ง เมื่อได้นัดหมายสืบเสาะเส้นทาง   ในการไปจัดค่ายอีกครั้งค่าย "หัวใจนักปราชญ์ ครั้งที่ 6 ที่บ้านเกาะหมากน้อย  จังหวัดพังงา

     ผู้เขียนมีอาชีพทำประมงในวัยเด็ก ขับเรือผ่านเกาะนี้แทบทุกวัน แต่ไม่เคยได้ขึ้นไปบนเกาะ  ทั้งที่บริเวณแถบนี้ไม่ว่าจะเป็น  เกาะเคี่ยม บ้านกลาง บ้านเหนือ บ้านใต้ สามแหลม   บางพัฒน์ คลองไม้งาม  เกาะไม้ไผ่ เกาะปันหยี ยาวไปถึงเกาะยาวใหญ่น้อย เลยไปถึงกระบี่ แหลมสักเกาะ พีพี เกาะลันตา ก็ได้เยือนเหยียบเกาะมาแล้วทุกเกาะ

สะพานขึ้นเกาะหมาก

      มองจากหน้าบ้านผู้เขียนเห็นเกาะหมากน้อย   ขับเรือเวียนเกาะก็หลายครั้ง  ยังไม่มนต์ขลังให้ขึ้นเยือนเกาะ  ปีนี้ถือว่ามีวาสนาได้ไปเยือนเกาะหมาก  เกาะที่ยังบรรยากาศของวิถีมุสลิมให้เห็นอยู่ เหมือนได้ย้อนเหตุการณ์เมื่อสามสิบปีก่อน หากพูดถึงความกันดารหรือด้อยโอกาส หรือยังไม่พัฒนา มีตัวชี้วัดจากที่อยู่อาศัย ว่า

       "เริ่นมุงจาก  ฟากไม้ไผ่ ไดสามขั้น"  หรืออีกตัวชี้วัดหนึ่งคือ "น้ำแข็งซื้งไม่มี  ไฟฟ้ามา นุ่งผ้ากางเกงว่าเหน็บเพลา" เหล่านี้ล้วนเป็นตัวชี้วัดที่ยังไม่พัฒนา   หากเทียบกับ บางพัฒน์หรือเกาะปันหยีที่มองกัน ก็ยังถือว่าห่างไกลกันอยู่ 

   วันที่ 1 - 5 มิถุนายนนี้   นี้เชิญชวนผู้ใหญ่ใจดี หลั่งน้ำใจสู่ชาวเกาะหมากร่วมกันพังงาบ้านฉัน ปักษ์ใต้รอเธอ.........

ถึงแล้วเกาะหมากน้อย

 

 

 

*เริ่นมุงจาก ฟากไม้ไผ่ ไดสามขั้น   = เรือนหลังคามุงจาก ฟากปูด้วยไม้ไผ่ มีบรรไดแค่สามขั้นขั้นบันได (ความหมายคือกระต๊อบ)

*  น้ำแข็งซื้ง เกล็ดเหล็ง น้ำแข็งบอก  =ไอติมโบรา

*เหน็บเพลา =คำเรียกชื่อกางเกง  เพี้ยนมาจากราชาศัพท์ สนับเพลา

คุณครูที่มาพูดคุยด้วยในวันลงพื้นที่ดูโรงเรียน

ใช้โซล่าเซลล์

บ่อน้ำสาธารณะหมู่บ้าน