ว่าจะเขียนถึงเรื่องนี้มานานแล้ว...
อะไร หรือเหตุการณ์ใดกันหนอที่ทำให้ผมหลงรักเมฆ?
ตอนนี้โอกาสคงเหมาะ เพราะชมรมคนรักมวลเมฆ ใน facebook มีอายุครบ 1 ปี
(ชมรมฯ ใน facebook เกิด 21 พฤษภาคม 2553)
จึงอยากชวนเพื่อนๆ สมาชิก ทำกิจกรรมเล็กๆ หลายอย่าง
อย่างหนึ่งก็คือ
สารภาพรัก(เมฆ) นี่แหละครับ ;-)
นึกย้อนไป ผมเกี่ยวข้องกับเมฆ & ฟ้าฝน ตั้งแต่เริ่มเขียนบทความลงหนังสือพิมพ์
เรื่องแรกที่เขียนก็เกี่ยวกับ ฟ้าผ่า
จากนั้นที่ตรงหน่อยก็คือเรื่อง รู้จักเมฆ เข้าใจฝนฟ้าอากาศ
จำได้แม่นว่า วันที่หนังสือพิมพ์ออก (วันพุธ) ผมไปให้สัมมนาที่ ม.ศิลปากร ทับแก้ว
ทำไมจำได้ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าจำได้....
แต่เหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุด & น่าจะบ่งชี้ว่าชีวิตนี้คงต้องเกี่ยวกับเมฆเป็นแน่แท้คือเรื่องนี้ครับ
วันนั้น อาทิตย์ที่ 8 มิถุนายน 2546 ถ้าจำไม่ผิดเป็นช่วงบ่าย
ผมอยู่ในห้องทำงานชั้น 2 (ต่อมาห้องนี้เปลี่ยนเป็นห้องนอนลูกคนเล็ก)
มองออกนอกหน้าต่างไป ทางทิศเหนือ ก็เห็นภาพแปลกๆ น่าสนใจบนท้องฟ้า
บนเมฆก้อน Cumulus ขนาดใหญ่พอประมาณ มีเมฆฝ้าบางๆ ดูเบาๆ คลุมอยู่
เมฆบางๆ นั้นช่างดูอ่อนโยน งดงาม จับใจ...
ผมถึงกับร่างภาพเอาไว้อย่างที่เห็น
(ดูดีๆ จะเห็นว่าผมบันทึกไว้ในหนังสืออุตุนิยมวิทยาเล่มหนึ่ง)
ผมมองภาพน้นด้วยความฉงน จนฝ้าจางๆ นั้นสลายไป
ผมเรียกเมฆก้อน Cumulus ที่มีฝ้าจางๆ ด้านบนว่า "เมฆสวมหมวก"
(นี่เอง อาจเป็นที่มาของคำว่า หมวกเมฆ ในภายหลัง)
ต่อมาก็ได้ค้นเจอว่า ฝรั่งเรียกว่า pileus
นี่กระมังที่เรียกว่า รัก(หมวก)เมฆ(เมื่อ)แรกพบ ^__^
บันทึก : พฤหัสบดี 19 พฤษภาคม 2554 เวลาประมาณ 22:45 น.
มันเป็น "จดหมายเหตุแห่งคนรักมวลเมฆ" นั่นเอง ;)...
ความในใจเก็บไว้นาน..รักแรกพบอิอิ..^_^
พี่ชิวรักหมวกเมฆมาก่อนนี่เองงง ^^
สวัสดีค่ะ
เหตุจากความรักแท้จริงๆๆ
ผมหลงรักเมฆ รักแบบไม่ต้องรู้ความหมาย รักเพราะความบริสุทธิ์ชนิดที่เราไปแตะต้องให้มีมลทินไม่ได้ ที่รู้ว่ารักเพราะเคยจากน่านมาอยู่กรุง เวลาที่มองเมฆเห็นหม่นเพราะความเร่งรีบ
ฝันจะจำลองเมฆไว้ที่ฝ้าเพดาน เคยไปสถานฑูตไทยที่ลอนดอน ชั้นใต้ดินมีสระว่ายน้ำ เพดานมีลายเมฆ
ผมกำลังสร้างบ้าน เอ...น่าจะขอให้ศิลปินวาดเมฆไว้ที่ฝ้าเพดานสักที ออกมานอกกล่องที่เรียกว่า "บ้าน" จะได้แหงนดูเมฆจริง แบบไม่เคอะเขิน
เข้าใจความรู้สึกคนรัก มวลเมฆ ..พี่ใหญ่เคยสารภาพรัก มวลเมฆ ไว้ที่นี่ค่ะ :
http://www.gotoknow.org/blog/nongnarts2/400243
เริ่มหลงรักเมฆตอนไหนไม่รู้..แต่พอเอารูปที่เคยถ่ายมาดูรูปที่ถ่ายต้องมีเมฆติดมาด้วย..ถ้ารูปไหนไม่มีเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง....^_^... พอมาได้เจอชมรมคนรักมวลเมฆ..มีเพื่อนสมาชิกมาโพสรูปเมฆสวยๆไว้เยอะ..ดูเพลินมากกกก...แล้วก็ได้รู้จักเมฆตัวหนึ่ง ใสๆบางๆเหมือนหมวกปีกกว้าง....เห็นแล้วคิดว่าเอ..เราจะได้เห็นของจริงกับตาบ้างไหมน้า..แล้ววันนึงไม่นานก็ได้เจอ..แทบจะกระโดดออกจากรถไปถ่าย.กลางทุ่งนา...แล้วยิ่งตอนเย็นได้เห็นหมวกเมฆสีรุ้งอีก..โอยยยเหมือนโชค 2 ชั้น...^_^...หลังจากที่ได้เจอกันวันนั้น..ทำให้ตอนนี้เวลามองไปที่เมฆก้อน..ก็จะมองหาว่ามีหมวกเมฆไหม..( จนแอบเรียกหมวกเมฆว่าเป็นลูกชาย..)...ถ้าวันไหนไม่เจออาการก็หนักจนเก็บเอาไปฝัน....เฮ้อ....แต่ถึงจะเป็นขนาดนี้...ยังงัยก็ตั้งใจจะรักหมวกเมฆตลอดไป.....^_^......
ว้าว รักแรกของท่านประธาน เป็น นายเมฆหมวก เท่ห์ซะนะคะ
ครบรอบ ๑ ขวบปีแล้วรึคะเนี่ยที่เราต่างมีคนรัก รสนิยมเดียวกัน
ไปอ่านบันทึกบอกรักของพี่ท่านบางทราย อยากเขียนอีกจังค่ะ
แต่ขอฝาก จม. รัก, บับนับไม่ถ้วนก่อนค่ะ http://www.gotoknow.org/blog/lanandaman/333996
...ไม่รู้ว่ารักเมฆตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่าชอบมองท้องฟ้ามาตั้งแต่เด็ก และจินตนาการตามวัยเด็กเป็นรูปร่างต่าง ๆ คอยแหงนคอมองดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เพื่อดูการทรงกรด มองดูดาวที่พราวพร่างบนท้องฟ้ายามคืนเดือนแรม เมื่อโตขึ้นมีโอกาสนั่งเครื่องบินตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงปัจจุบันที่นั่งจะติดหน้าต่างตลอดเพราะชอบมองเมฆตลอดการเดินทางเพราะคงไม่บ่อยนักที่จะได้มองเมฆจากบนฟ้า และไม่ต้องแหงนคอเชิดหยิ่งให้คนอื่นหมั่นไส้ เมื่อมีกล้องก็เริ่มกดถ่ายภาพเมฆ หลายครั้งที่มีภาพถ่ายของเมฆในกล้องมากกว่ารูปคน จนกระทั่งมารู้จักชมรมคนรักมวลเมฆ ยิ่งทำให้สนใจเมฆมากขึ้นรู้จักเมฆมากขึ้น และสนุกกับการดูเมฆมากขึ้น ทุกครั้งที่อยู่นอกอาคารสถานที่ต่าง ๆ ทันทีที่ก้าวเท้าออกนอกชายคา สิ่งแรกที่จะทำคือแหงนมองท้องฟ้า แม้กระทั่งวงสนทนากับเพื่อน ๆ หรือหมู่ญาติก็อดที่จะพูดเรื่องเมฆไม่ได้ และชี้ชวนคนรอบข้างมาดูเมฆ หลายคนเห็นการหยุดรถถ่ายรูปท้องฟ้า ก็หันมองตามว่ายัยนี่มันถ่ายอะไร และหันมาทำน่างง ๆ คงนึกว่าก็แค่ฟ้าและเมฆ ไม่เห็นมีอะไรแปลก...ถ่ายทำไม แต่สำหรับคนรักเมฆคงอยากจะตอบว่า ชั้นถ่ายเมฆ เพราะเมฆทุกก้อนมีเสน่ห์ และฉันรู้สึกและสัมผัสได้กับอารมณ์ของเมฆ...ถ้าคุณไม่รักเมฆคุณก็ไม่สามารถสื่อสารกับเมฆได้หรอก"
สวัสดีค่ะท่านประธานฯ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เห็น หมวกเมฆ เลยค่ะ ฮือๆ ฟ้ามิเป็นใจ
เอา รักแรกกะหมวกเมฆ มาโชว์ค่ะ
รักแรกเริ่มจากรักฟ้า....ถัดมาเริ่มปันใจให้เมฆ ดวงดาวนับพันและพระจันทร์เบื้องบน...ดวงตะวันยามรุ่งอรุณและยามลับฟ้า อิอิ
มีเวลาว่าง ดาวคงจะบันทึกจดหมายเหตุคนรักท้องฟ้าบ้างค่ะ
พี่ใหญ่เพิ่งเก็บภาพ หมวกเมฆยามเย็น ที่หน้าบ้านมาฝาก..เล็งกล้องนานไป..หมวกหลุดออกจากเมฆไปสองใบค่ะ..
คิดถึงหมวกเมฆ ค่ะท่านประธานฯ