เริ่มหลงรักเมฆตอนไหนไม่รู้..แต่พอเอารูปที่เคยถ่ายมาดูรูปที่ถ่ายต้องมีเมฆติดมาด้วย..ถ้ารูปไหนไม่มีเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง....^_^... พอมาได้เจอชมรมคนรักมวลเมฆ..มีเพื่อนสมาชิกมาโพสรูปเมฆสวยๆไว้เยอะ..ดูเพลินมากกกก...แล้วก็ได้รู้จักเมฆตัวหนึ่ง ใสๆบางๆเหมือนหมวกปีกกว้าง....เห็นแล้วคิดว่าเอ..เราจะได้เห็นของจริงกับตาบ้างไหมน้า..แล้ววันนึงไม่นานก็ได้เจอ..แทบจะกระโดดออกจากรถไปถ่าย.กลางทุ่งนา...แล้วยิ่งตอนเย็นได้เห็นหมวกเมฆสีรุ้งอีก..โอยยยเหมือนโชค 2 ชั้น...^_^...หลังจากที่ได้เจอกันวันนั้น..ทำให้ตอนนี้เวลามองไปที่เมฆก้อน..ก็จะมองหาว่ามีหมวกเมฆไหม..( จนแอบเรียกหมวกเมฆว่าเป็นลูกชาย..)...ถ้าวันไหนไม่เจออาการก็หนักจนเก็บเอาไปฝัน....เฮ้อ....แต่ถึงจะเป็นขนาดนี้...ยังงัยก็ตั้งใจจะรักหมวกเมฆตลอดไป.....^_^......