คุณเคยเชื่อในเรื่องของ ความบังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต ไหมคะ… ฉันเป็นคนหนึ่งที่เมื่อก่อนไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้เท่าไรนัก แต่พอมาพบเจอกับตัวเองแล้ว ทำให้เปลี่ยนความคิดไปเลยว่า เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่นะ


เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับฉันที่มันเป็นเรื่อง บังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต โดยที่ตัวฉันเองไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะเกิดขึ้นกับตัวฉันเอง เรื่องมีอยู่ว่า ครั้งหนึ่งฉันเคยรู้จักกับเพื่อนคนหนึ่งที่เรียนวุฒิ ปวค. (ประกาศนียบัตรวิชาชีพครู) ด้วยกัน ผู้ชายคนนี้เป็นคนเรียบร้อย เป็นคนเก่ง และชอบช่วยเหลือเพื่อน ๆ ในห้องเวลาที่เรียนแล้วไม่เข้าใจเนื้อหาตรงไหนก็จะช่วยอธิบายให้เข้าใจ โดยที่ไม่กั๊กความรู้เลย รวมทั้งตัวฉันเองเขาก็ช่วยเหลือในด้านการเรียนเหมือนเพื่อน ๆ คนอื่น จนบางครั้งทำให้ฉันแอบปลื้มเพื่อนคนนี้ และทำให้ฉันมีความรู้สึกดีดีให้เขา (ในฐานะเพื่อนนะคะ) แต่ก็ไม่เคยบอกให้เขารู้ จนเรียนจบเพื่อน ๆ ทุกคนต่างแยกย้ายไปคนละทิศละทาง มีบางคนก็ยังติดต่อกันบ้าง แต่สำหรับเพื่อนคนนี้ฉันไม่เคยได้ติดต่อหรือทราบข่าวของเขาเลย พอมาทราบอีกทีก็รู้ว่าเขาได้ทุนไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศ ฉันรู้สึกยินดี และดีใจกับเขามาก แต่ก็ไม่เคยได้ติดต่อกันเลย ฉันและเขาก็ต่างคนต่างดำเนินชีวิตของตัวเองไปตามที่ตัวเองวาดฝันไว้ ไม่เคยคิดว่าจะได้มาพบเจอกันอีก…

 
เมื่อระยะเวลาผ่านไปประมาณ 5 ปีกว่า ๆ อาจเป็นเพราะความบังเอิญ โลกกลม  พรหมลิขิต หรือเปล่า ? ทำให้ฉันและเขามาพบเจอกัน ฉันจำเขาไม่ค่อยได้ แต่เขาจำฉันได้ และเขาก็เดินเข้ามาทักฉันประโยคแรกเลย “ขอโทษนะครับ น้องนรินทร์ทิพย์ หรือเปล่าครับ ?” ฉันก็ทำหน้างง พอนึกออกว่าเขาเป็นใคร ก็ตอบไปว่า “ใช่ค่ะ”


ณ ขณะนั้นฉันรู้สึกดีใจมาก ๆ ที่มีโอกาสได้เจอเขา และเขาก็ทักทายชวนฉันคุยตามประสาคนรู้จักกัน ช่วงระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงที่เราคุยกันรู้สึกเหมือนคนสนิทกันมาเป็นสิบปีทีเดียว และเขาก็เล่าเรื่องความหลังที่เคยเรียนวุฒิ ปวค. ด้วยกันว่า เมื่อก่อนเขาแอบชอบฉันนะ แต่ไม่กล้าบอก ถึง ณ ตอนนี้ความรู้สึกนั้นก็ยังเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยน แล้วฉันก็อึ้งกับคำพูดของเขาไปชั่วขณะ และเขาก็ถามฉันต่อด้วยประโยคนี้ “น้องมีแฟนหรือยัง ?” ฉันก็ตอบตามความจริงว่า “มีแล้วคะ กำลังจะแต่งงาน” ด้วยคำตอบของฉันทำให้สีหน้าของเขาซีดลง แล้วฉันก็บอกเขา ทำไมมาบอกตอนนี้ เมื่อ 5 ปีก่อนทำไมไม่บอก ระยะ 5 ปีนี้เธอไปอยู่ไหนมา ทำไมเพิ่งมาตอนนี้ ผิดที่เราเจอกันช้าไป อาจเป็นเพราะพรหมลิขิตที่กำหนดให้เป็นแบบนี้ กำหนดให้เราเป็นเพื่อนกัน มีความรู้สึกดีดีให้กันแบบนี้ก็สุขใจแล้ว และฉันก็บอกเขาว่า...

คนเราจะชอบใครสักคน หรือรักใครสักคน

ไม่จำเป็นต้องแต่งงาน อยู่กินฉันสามีภรรยา

เพียงแค่เราเห็นคนที่เราชอบหรือรักมีความสุขก็พอ….แล้ว

และเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ณ ปัจจุบันนี้ฉันและเขาก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา  


เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ฉันเชื่อว่าบางครั้งชีวิตคนเราอาจจะเจอเรื่องบังเอิญ เพราะโลกมันกลม และอาจเป็นเพราะพรหมลิขิต ที่กำหนดให้ชีวิตเราเป็นแบบนี้

และคุณละเชื่อหรือไม่ค่ะกับ ความบังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต...